ตอนที่ 815 สาวใช้ตัวแสบ 719

ตอนที่ 815 สาวใช้ตัวแสบ 719

แค่เพียงบริษัทที่ดำเนินโครงการดี มีการรับประกันคุณภาพของอาคาร และยังมีความสมบูรณ์แบบทั้งภายนอกภายใน เธอก็ไม่มีเรื่องอะไรให้ต้องกังวลไปโดยปริยาย

“ฉันรู้สึกว่าห้องนี้ค่อนข้างดี ฉันต้องการซื้อ”เซี่ยชีหรั่นพูดเบาๆ

นี่คือสิ่งที่พนักงานขายกลัวมากที่สุด เธอคิดว่า ผู้หญิงคนนี้คือคุณนายเย่ มาบอกว่าจะซื้ออะไรอีก เพียงแค่คุณพูดออกมาคำเดียว ห้องนี้ก็เป็นของคุณแล้ว อยากได้ของจากผู้ชายมันไม่ได้สำคัญมาก

พนักงานขายมีรอยยิ้มบนใบหน้า พูดด้วยความเคารพ：“ขอประทานโทษค่ะ คุณนายเย่ คุณผู้ชายคนนั้นมาก่อน อีกทั้งเขากำลังรีบมาเซ็นต์สัญญา โปรดเข้าใจด้วยค่ะ พวกเราไม่สามารถขายห้องนี้ให้คุณได้”

เดิมทีเซี่ยชีหรั่นคิดว่านี่คือกลยุทธ์ทางการขายของเธอ คิดไม่ถึงว่าหลังจากเยี่ยมชมห้องแล้ว อีกฝ่ายยังคงพูดแบบนี้ มองดูแล้วมีคนชอบจริงๆ

คงไม่ต้องให้บอก ห้องที่ดีขนาดนี้ก็ต้องมีคนชอบเป็นเรื่องปกติ

เซี่ยชีหรั่นมองไปที่ห้องนั้นอีกครั้ง ส่งรอยยิ้มอย่างมีมารยาทให้พนักงานขาย พูดเสียงเบาว่า：“เอาแบบนี้ได้ไหม？ถ้าสะดวกช่วยนัดให้ฉันได้เจอกับอีกฝ่ายหน่อย บางทีฉันอาจโน้มน้าวให้พวกเขาเลิกซื้อได้ แต่ถ้าพวกเขายังคงไม่ยอม ฉันก็คงไม่ไปแย่งชิงคนอื่น”

พนักงานขายรู้สถานะของเซี่ยชีหรั่น จึงรู้ว่าเธอเป็นคนที่ไม่อาจทำให้ขุ่นเคืองได้

ค่าคอมมิชชั่นสำหรับการซื้อบ้านนั้นน่าตื่นเต้นอยู่แล้ว แต่ถ้าทำให้คนระดับสูงขุ่นเคือง เธอคงโดนไล่ออกทันที？

เมื่อลองเปรียบเทียบดู เธอจึงตอบตกลงด้วยความเคารพ

“ค่ะ คุณนายเย่ งั้นเชิญคุณไปห้องวีไอพีก่อน อีกฝ่ายใกล้มาถึงแล้ว อาจต้องให้คุณรอสักพักค่ะ”

“ค่ะ ขอบคุณมาก”

เซี่ยชีหรั่นเดินตามพนักงานขายไปที่ห้องวีไอพี เมื่อเปิดประตูก็พบผู้ชายใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวรีบเดินเข้ามาหาเธอด้วยเหงื่อเต็มหน้า เรียกด้วยความเคารพ：“คุณนายเย่ สวัสดีครับ！”

เซี่ยชีหรั่นแปลกใจนิดหน่อย เพียงแค่อยู่กับเย่เชินหลินมาได้ระยะหนึ่ง ความเคารพนอบน้อมแบบนี้กลับกลายเป็นความเคยชิน

เธอยิ้มบางๆ พูดตอบเขา：“ สวัสดีค่ะ！”

“ผมคือผู้จัดการทั่วไปของตึกส่วยเทียนยีบิ่น ได้ยินว่าคุณมาเยี่ยม ผมจึงรีบมาต้อนรับทันทีครับ”

“สวัสดีค่ะ ！”ผู้จัดการพนักงานขายพูดด้วยรอยยิ้ม

ดูเหมือนเธอไม่เคยเจอผู้จัดการคนนี้ คิดไม่ถึงว่าคุณนายเย่จะมา เขาจึงรีบมาต้อนรับด้วยตนเอง

เห็นแบบนี้ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะยอมหรือไม่ ห้องนี้ต้องตกเป็นของคุณนายเย่แน่นอน

“คุณไม่จำเป็นต้องสุภาพมากก็ได้ค่ะ คุณคงยุ่ง ไปทำงานของคุณเถอะ ฉันดูเสร็จเรียบร้อยแล้ว”เซี่ยชีหรั่นพูดกับผู้จัดการคนนั้น

“คุณนายเย่ชอบไหม ？ชอบห้องไหน？”ผู้จัดการถามพนักงานขาย เธอจึงบอกรายละเอียดเกี่ยวกับห้องที่เซี่ยชีหรั่นชอบให้เขาฟัง

“คุณนายเย่ กรุณารอสักครู่ ผมจะให้คนทำเรื่องให้ครับ”ผู้จัดการพูดแบบนี้ อันที่จริงต้องการไปขอคำสั่งจากข้างบน ถึงอย่างไรห้องหนึ่งชุดจำนวนมหาศาล ถึงแม้เซี่ยชีหรั่นมา เขายังต้องรายงานกลับไปที่สำนักงานใหญ่ หากข้างบนพูดว่าสามารถโอนห้องเป็นชื่อของเธอโดยไม่ต้องจ่ายเงิน เขาถึงจะกล้าทำ

“ช้าก่อนค่ะ เมื่อสักครู่พนักงานขายคนนี้บอกว่ายังมีคุณผู้ชายอีกคนที่สนใจห้องชุดนี้ เขากำลังรีบมาเซ็นต์สัญญา ในเมื่ออีกฝ่ายมาก่อน ฉันจึงอยากพูดคุยกับเขาสักหน่อย ถ้าเขายินดีให้ ฉันถึงจะจ่ายเงิน ถ้าอีกฝ่ายไม่ยอม ฉันก็จะไปเลือกที่อื่น”เซี่ยชีหรั่นเรียกผู้จัดการให้หยุดก่อน

“มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรอ？”ผู้จัดการพูดจบ หน้าตึงทันที มองไปที่พนักงานขายและพูดตำหนิว่า：“เธอทำอะไรเนี่ย？ในเมื่อคุณนายเย่ชอบ ยังจะนัดคนอื่นมาเซ็นต์สัญญาอีก เรื่องเล็กน้อยแบบนี้ ยังต้องรบกวนคุณนายเย่บอกลูกค้าคนอื่นด้วยตนเอง？ ใช้ไม่ได้จริงๆ！”

“มะ มันเป็นความผิดของฉันเอง ฉัน……”พนักงานขายก้มหน้า พูดขอโทษซ้ำไปซ้ำมา เซี่ยชีหรั่นรีบก้าวขึ้นมาหน้าพนักงานขาย เพื่อพูดกับผู้จัดการ：“ฉันเป็นคนที่อยากคุยกับอีกฝ่ายเอง ได้โปรดอย่าตำหนิเธอเลยค่ะ เธอเล่าสถานการณ์จริงให้ฉันฟัง ฉันต้องขอบคุณเธอมาก”

“คุณนายเย่ คุณคือคุณนายเย่ หากไม่สามารถได้ห้องที่คุณชอบ แล้วพวกเราจะรายงานต่อคุณเย่อย่างไร”ผู้จัดการพูดด้วยความกลัวและกังวลใจ

แม้แต่ตอนนี้ เซี่ยชีหรั่นก็ไม่รู้ว่าบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปคือเจ้าของผู้พัฒนาโครงการนี้ อย่างไรเสียตัวตนของเย่เชินหลินไม่ได้เป็นเพียงผู้อำนวยการของบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปเท่านั้น เขายังเป็นลูกชายของประธานเย่

ถึงแม้ห้องนี้จะไม่ได้อยู่ภายใต้บริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ป ไม่ว่าอสังหาริมทรัพย์ใดๆ หากอีกฝ่ายรู้ว่าเธอคือคู่หมั้นของเขา คงรีบยกให้เธอแทบไม่ทัน

พวกเขาเป็นแบบนี้ เซี่ยชีหรั่นรู้สึกหนักใจ

เธอแค่เพียงอย่างซื้อห้องชุดสักห้องเงียบๆ คิดไม่ถึงว่าเรื่องจะบานปลายแบบนี้ เพิ่มความยุ่งยากให้เย่เชินหลิน

เธอใช้เวลาคิดสองวินาที ถึงจะพูดด้วยรอยยิ้มว่า：“ อันที่จริงฉันก็ไม่ได้ชอบมาก ถ้าอีกฝ่ายชอบจริงๆ ฉันก็ไม่ซื้อห้องนี้”

ในขณะที่ทุกคนกำลังคุยกัน เสียงของผู้ชายคนหนึ่งก็ดังขึ้นไม่ไกลจากพวกเขา

“สวัสดีครับ พวกเรามาเซ็นต์สัญญา”

พนักงานขายหันไปมอง อีกฝ่ายมาถึงแล้ว