ตอนที่ 839 สาวใช้ตัวแสบ 743

ตอนที่ 839 สาวใช้ตัวแสบ 743

"ฉันไม่เหนื่อย ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันไปเอง" เซี่ยชีหรั่นกล่าว

"โอ้ย พี่คะ ฉันเป็นหนี้พี่เขยตั้งมากมาย พี่ไม่ให้โอกาสฉันทำอะไรบ้างเลย ไม่ให้ฉันทำอาหารและฉันไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรเป็นของขวัญตอนนี้ฉันกำลังจะเอาเครื่องดื่ม ก็จะไม่ให้ฉันทำอีก หรือว่าไม่เชื่อฉันเหรอ”

"โอเคๆ เธอไปเลย ยัยผู้หญิงคนนี้นี่"

พ่อบ้านพยายามติดตามโม่เสี่ยวหนง แต่เซี่ยชีหรั่นกลับขยิบตาให้เขาและบอกเขาว่าอย่าตามไป

เธอรู้ว่าโม่เสี่ยวหนงเป็นคนอ่อนไหวและรอบคอบ เธอเชื่อมั่นในตัวน้องสาวของเธอและไม่ต้องการให้เธอสงสัยหรือให้เธอเห็นว่าคนอื่นสงสัยเธอ

โม่เสี่ยวหนงชอบไปรอบๆในวิลล่าแห่งนี้ เธอจึงรู้ว่าห้องเก็บไวน์อยู่ที่ไหน

ในไม่ช้าโม่เสี่ยวหนงก็หยิบไวน์สองขวดจากห้องเก็บไวน์และพาไปที่ห้องอาหารแล้วมอบให้คนรับใช้เพื่อเปิด เธอกลับมานั่งที่เบาะ เอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าเล็กๆของเย่เจิ้งเหิง

ส้งหลิงหลิงตัดสินจากการเคลื่อนไหวที่ละเอียดอ่อนของเธอแล้วว่าทุกอย่างเป็นไปตามแผน

มันเร็วเกินไปในเวลานี้ถ้าจะวางยา คนรับใช้ยังเดินผ่านไปมาแถมยังมีพ่อบ้านเป็นอุปสรรค คงไม่สำเร็จแน่

ดังนั้นตอนที่โม่เสี่ยวหนงไปรับไวน์เพียงเพื่อปูทางไปสู่การวางยาที่แท้จริงและเพื่อให้พวกเขาผ่อนคลายการป้องกันโม่เสี่ยวหนง

"พี่คะ พี่เขย ฉันจะรินไวน์ให้นะ" โม่เสี่ยวหนงยิ้มและลุกขึ้นช่วยเย่เชินหลินและเซี่ยชีหรั่นรินไวน์แล้วเธอก็รินใส่แก้วตัวเอง

"คุณส้งต้องการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่จึงไม่สามารถดื่มไวน์ได้” โม่เสี่ยวหนงเหลือบมองส้งหลิงหลิงอย่างเย็นชาและถามเธอ

ส้งหลิงหลิงยิ้มและพูดว่า "ใช่ ดื่มไม่ได้ ถ้าดื่มเดี๋ยวเหิงเหิงจะเมาได้ตอนกินนม"

อาหารเย็นมือนี้ดูจะกระอักกระอ่วน เซี่ยชีหรั่นพยายามเต็มที่เพื่อแสดงว่ามีความสุข แต่ส้งหลิงที่นั่งอยู่ที่โต๊ะก็ยังทำให้เธอนึกถึงอดีต

ในช่วงวันที่ขมขื่นนั้น ส้งหลิงหลิงเป็นคู่หมั้นที่ชอบธรรมของเย่เชินหลอน เธอและฟางลี่น่ารวมถึงเหอเหวินต่างก็ถือเป็นผู้หญิงของเขา โต๊ะอาหารนี้เป็นเหมือนฮาเร็มขนาดย่อม

แม้ว่าเธอจะนั่งข้างๆเย่เชินหลิน ส่วนส้งหลิงหลิงก็ถือได้ว่าเป็นแขกเท่านั้น แต่เธอรู้สึกไม่สบายใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เมื่อนึกถึงการกระทำของส้งหลิงหลิงในอดีต

"พี่คะ พี่เขย ชนแก้วค่ะ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่คุณทำให้ฉัน!" โม่เสี่ยวหนงยกแก้วขึ้นและดื่มมัน

เย่เชินหลินยิ้มเบาๆและยกแก้วขึ้นดื่ม เซี่ยชีหรั่นกำลังจะดื่มแต่เขายื่นมือใหญ่ออกมาแล้วหยิบแก้วของเธอแล้วดื่มมันทั้งหมดด้วยตัวเอง

"พี่เขย คุณเป็นคนดีมาก พี่สาวของฉันคงมีความสุขมากเพราะพี่สาวของฉันสามารถหาคุณที่เป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบเจอ ฉันขอดื่มให้คุณอีกแก้ว!" โม่เสี่ยวหนงลุกขึ้นและไปรับแก้วของเย่เชินหลินแต่เซี่ยชีหรั่นยั้งมือไว้

"เอาล่ะเสี่ยวหนง พี่เขยและฉันรู้เจตนาของเธอแล้ว อย่าปล่อยให้เขาดื่มแอลกอฮอล์มากจนทำร้ายร่างกายเขา”

มือของโม่เสี่ยวหนงกุมเซี่ยชีหรั่นไว้แล้วเธอก็พูดว่า "โธ่ พี่คะ ทำไมเจ้าขี้เหนียวขนาดนี้ ใครจะไม่รู้ว่าพี่เขยได้ดื่มเป็นพันๆแก้วไม่เมาและการดื่มไวน์เพียงเล็กน้อยนี้ก็ไม่เป็นอะไร"

หลังจากที่โม่เสี่ยวหนงพูดจบก็รินไวน์ให้เย่เชินหลินอีกครั้ง

เซี่ยชีหรั่นมองไปที่เย่เชินหลินอย่างเป็นห่วง เย่เชินหลินเอื้อมมือไปตบมือเล็กๆของเธอและพูดเบาๆว่า “น้องสาวของคุณไม่ได้พูดแล้วเหรอว่าดื่มเป็นพันแก้วโดยไม่เมาได้ ไม่ต้องกังวล ไวน์เล็กน้อยนี้ไม่เป็นไร”

โม่เสี่ยวหนงรินไวน์ใส่แก้วอีกครั้ง แล้วเย่เชินหลินก็ดื่ม โม่เสี่ยวหนงพยายามหาเหตุผลหลายประการที่จะรินไวน์ให้เย่เชินหลินและเขาก็ยังดื่มมันไปเรื่อยๆ

ความร่วมมือของเย่เชินหลินทำให้เซี่ยชีหรั่นประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่ชอบโม่เสี่ยวหนงมากนักเธอรู้ ความร่วมมือของเขาที่ให้โม่เสี่ยวหนงในวันนี้นั้นเพื่อเธอเซี่ยชีหรั่น ยิ่งเขาเป็นแบบนี้เธอก็ยิ่งรู้สึกเป็นห่วงที่เขาดื่มไวน์มาก

ไม่มีใครในโลกที่ไม่เมา นอกจากนี้เขายังเป็นคนธรรมดา เขาจะไม่เมาได้อย่างไร เขาจะไม่เศร้าได้อย่างไรเมื่อเขาดื่มมากเกินไป

เมื่อมือของโม่เสี่ยวหนงยื่นออกไปที่แก้วไวน์ของเย่เชินหลินอีกครั้ง เซี่ยชีหรั่นก็หยิบแก้วไวน์ออกไปและโม่เสี่ยวหนงไม่ได้รับอนุญาตให้รินไวน์ให้เย่เชินหลินอีกต่อไป

“พี่คะ พี่ก็เห็นว่าพี่เขยมีความสุขแค่ไหนที่ดื่มเหล้า ไม่ใช่ว่าฉันจะว่าพี่นะ แต่ผู้หญิงไม่ควรบังคับผู้ชายมากเกินไป เขาก็อยากสังสรรค์ข้างนอกบ้าง ใช่ไหมคะ?”

"พี่เขย ไม่ใช่เหรอ ดื่มอีกแก้วเถอะค่ะ" โม่เสี่ยวหนงหันไปหาเย่เชินหลิน เธอรู้สึกว่าเธอไม่จำเป็นต้องใช้ยาปลุกเซ็กส์หลังจากที่เขาดื่มแบบนี้แล้ว เย่เชินหลินจะไม่สามารถหลบฝ่ามือของเธอได้

"ไม่มีปัญหา" เย่เชินหลินกล่าว โม่เสี่ยวหนงมองไปที่ดวงตาของเย่เชินหลินราวกับว่าเห็นความคลุมเครือบางอย่าง

เธอไม่รู้ว่าเธอมีภาพลวงตาหรือเปล่า ไม่รู้เพราะว่าคืนนี้เธอจะได้นอนบนเตียงของเย่เชินหลินรึเปล่าเลยรู้สึกใจเต้นเร็วขึ้นเมื่อเขามองไปที่เธอและใบหน้าของเธอเริ่มแดง

"เสี่ยวหนง ไม่ดื่มแล้ว ดูหน้าพี่เขยแดงสิหมดแล้ว..."

"ไม่เป็นไร ฉันดื่มเยอะก็ยังสบายมาก ยังไงก็ไม่มีอะไรต้องทำอยู่แล้ว เดี๋ยวก็กลับห้องไปนอน คืนนี้พี่ไม่ต้องดื่มนะ คุณส้งกับทุกคนห้ามดื่ม เดี๋ยวไม่มีคนอยู่เป็นเพื่อนพี่เขย มา พี่เขย เราดื่มอีกแก้วกันเถอะ”