ตอนที่ 853 สาวใช้ตัวแสบ 757

ตอนที่ 853 สาวใช้ตัวแสบ757

พนักงานบาร์ก็คุ้นชินกับการสนทนาของทั้งสอง แบบนี้ถือว่าพวกเขาโอเคอยู่ ชกต่อยกันก็ไม่ใช่ครั้งสองครั้งแล้ว

“คุณเย่ คุณไห่คุณ ยังเสิร์ฟไวน์ตามปกติหรือไม่” พนักงานถาม

“ใช่” ไห่ลี่หมินพูด

ไห่ลี่หมินดูสดชื่น ดูเหมือนว่าจะลืมเรื่องของหลินหลิงไปเสียสนิท

ทั้งสองนั่งลงที่เดิม เย่เชินหลินถามเขา “คุณกลับมาทำไม ทำไมไม่ตายอยู่ที่หลินเจียง แค่ผู้หญิงคนเดียวทำให้คุณต้องซ่อนตัวนานขนาดนี้เลยเหรอ”

“ซ่อนตัวอะไร งานยุ่ง ไม่ได้สบายว่างเหมือนพวกคุณ อยากทำงานก็ทำอยากหยุดก็หยุด”

เย่เชินหลินทำเสียงฮัมเบาๆ แล้วพูดถึงเรื่องของหลินหลิงต่อ

ไวน์มาแล้ว พนักงานเปิดออก พวกเขาไม่เคยใช้แก้วดื่ม ต่างคนต่างยกคนละขวด ชนแก้วแล้วก็ดื่มหมดขวด

ไห่ลี่หมินสังเกตว่าเย่เชินหลินดื่มอย่างดุเดือดมาก เขาเข้าใจเขามาก ปกติเขาไม่ใช่คนติดเหล้า

“ออกมาดื่มกับฉัน รายงานชีหรั่นหรือยัง ดื่มมากกลับไปจะไม่โดนไล่ออกมาใช่ไหม” ไห่ลี่หมินล้อเล่น เย่เชินหลินก็แค่ทำเสียงฮัมเบาๆแล้วหยิบขวดไวน์ขึ้นมา พูดอย่างเย้ยหยัน “ความอับอายที่ถูกผู้หญิงไล่ออกจะเกิดขึ้นกับผู้ชายขี้แยอย่างคุณเท่านั้น”

พูดจบ เย่เชินหลินเงยหน้าขึ้นและดื่มไวน์อีกขวด

ไห่ลี่หมินคิดถึงเรื่องที่ถูกหลินหลิงปฏิเสธ จ้องมองเย่เชินหลินอย่างโหดร้าย แล้วก็ดื่มไปอีกหนึ่งขวด

“ที่ฉันกลับมาเพราะงานวันเกิดของใครบางคน ปีนี้ไม่เหมือนทุกๆปี คุณมีผู้หญิงของคุณแล้ว เพราะฉะนั้นการฉลองก็จะไม่เหมือนเดิม ไม่ว่าจะอย่างไร ถ้าจะหลบไปอยู่ในโลกของคนสองคนก็คงจะไม่ได้”

“วันเกิดอะไร ไม่มีอะไรต้องฉลอง ไม่ฉลอง” เย่เชินหลินตอบปฏิเสธทันที แล้วหยิบไวน์ขึ้นมา ครั้งนี้ถูกไห่ลี่หมินขวางขวดไวน์ไว้ก่อน

“เกิดเรื่องอะไรขึ้น เกี่ยวข้องกับเธอไหม”

“ไม่มีอะไร และไม่เปิดโอกาสให้คุณไปตามจีบเธอเหรอ ดื่มเหล้า อย่าพูดมาก” เย่เชินหลินออกแรงเอามือของไห่ลี่หมินออก

ไม่ว่าไห่ลี่หมินจะถามอย่างไร เขาก็ยังคงไม่พูด

คืนนี้เย่เชินหลินดื่มเยอะมาก หลังจากดื่มเยอะไห่ลี่หมินถามเขา เขาก็ยังไม่ยอมตอบ

ท้ายที่สุดเขาไม่ไว้ใจเขา ส่งเขากลับวิลล่าด้วยตัวเองถึงกลับไป คิดไปคิดมา ขับรถไปที่พักของหลินหลิงดีกว่า

เวลานั้นเป็นเวลาห้าทุ่มแล้ว หลินหลิงอาบน้ำและอยู่บนที่นอนแล้ว หยิบหนังสือร้อยแก้วเปิดอ่านเล่นๆ

หลังจากที่มีเรื่องนั้นกับไห่ลี่หมิน เธอมักจะนั่งเหงาๆที่ห้อง

เตียงของเธอไม่เหมือนที่ผ่านมาแล้ว มักจะทำให้เธอรู้สึกว่าเตียงมันใหญ่เกินไป และรู้สึกเหมือนมันจะหนาวเย็นผิดปกติ เธอเคยเปิดแอร์ในช่วงฤดูร้อน ตั้งแต่กลับจากพักร้อน เธอก็ไม่ค่อยเปิดแอร์แล้ว ยอมร้อนหน่อย เปิดแค่พัดลม ไม่ชอบความรู้สึกเย็นเข้ากระดูก

ไห่ลี่หมินเข้าไปในชุมชนที่หลินหลิงพักอาศัยอยู่ จอดรถ เมื่อขึ้นไปเคาะประตูของเธอ ในใจเขารู้สึกแปลกๆเล็กน้อย

เรื่องวันเกิดของเย่เชินหลิน แล้วยังมีเรื่องที่เกิดขึ้นกับเขา เขาสามารถรู้โดยหลายวิธี แต่ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงมาที่นี่

ในเมื่อมาแล้ว เขาก็ไม่คิดที่จะกลับ ยกมือขึ้นเคาะประตูเบาๆ

ไม่มีเสียงตอบรับ เขากดออดอีกครั้ง

หลินหลิงแปลกใจมาก ดึกขนาดนี้ แม้แต่ตอนกลางวันก็ไม่น่าจะมีคนมาหาเธอที่นี่ ดึกแล้วยิ่งเป็นไปไม่ได้

โดยทั่วไปไม่มีใครรู้จักที่นี่ มีแค่ลูกค้าหนึ่งท่านเคยมา.....ไม่ ไม่ใช่เขาแน่นอน พูดชัดเจนแล้ว และตั้งแต่ความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนในครั้งที่แล้ว ก็เป็นเวลาหนึ่งเดือนกว่าแล้วที่ไม่มีการติดต่อระหว่างพวกเขา เขาน่าจะลืมไปตั้งนานแล้ว

ในใจคิดเช่นนี้ แต่หัวใจของเธอเต้นแรงจนควบคุมไม่ได้

อาจจะหลอนหู น่าจะเป็นเพราะอยู่คนเดียวมันเหงาเกินไป ตอนดึกเงียบสงบก็เลยตั้งตารอคอยเป็นพิเศษ

เธอพูดกับตัวเองเช่นนี้ แต่เสียงออดดังเรื่อยๆเธอไม่สามารถโกหกตัวเองต่อไปได้

เพราะอยู่คนเดียว หลินหลิงสวมเพียงชุดนอนที่บางมาก เธอชอบความสัมผัสที่นุ่มๆ เธอชอบสีดำเป็นพิเศษ

เธอมองการแต่งตัวของตัวเอง คิดว่าจะไม่ยอมให้อีกฝ่ายเข้ามาแน่นอนดังนั้นเธอจึงไม่ได้คิดอะไรมาก ใส่รองเท้าแตะออกไป

เปิดแผ่นกั้นที่ประตูนิรภัยเพื่อมองออกไปข้างนอก

เป็นไห่ลี่หมินจริงๆด้วย หัวใจของเธอปั่นป่วนไปชั่วขณะ

เขายังคงกดออด

“มีธุระเหรอ” หลินหลิงหน้าบึ้งข้ามประตูถามไห่ลี่หมิน

อินเตอร์คอมในห้องของเธอเสีย เพราะไม่มีคนมาหาเธอ เธอจึงไม่ได้เปลี่ยน ในเวลานี้เธอรู้สึกว่าการมีอินเตอร์คอมในห้องก็เป็นเรื่องจำเป็นเช่นกัน อย่างน้อยก็สามารถคุยกับอีกฝ่ายได้อย่างราบรื่น

บ้านหลังนี้มีฉนวนกันเสียงที่ดี ไห่ลี่หมินไม่ได้ยินเสียงของเธอเลย ยังคงกดออดต่อไปที่ด้านนอก

ไม่รู้ว่าเขามาทำไม ถ้าเธอไม่สนใจ เขาก็อาจจะกดเช่นนี้ทั้งคืน

หลินหลิงหายใจเข้าลึก ๆ สองครั้ง ความตื่นเต้นในใจไม่สามารถระงับไว้ได้