ตอนที่ 858 สาวใช้ตัวแสบ 762

ตอนที่ 858 สาวใช้ตัวแสบ 762

เย่เชินหลินใช้แรงสูบบุหรี่ไปสองมวน​ บางทีนี่อาจพอทำให้เส้นประสาทของเขาชาบ้างก็ดี

ทุกประโยคที่เขาพูดตอนนี้มันทำให้ผู้หญิงคนนั้นเสียใจ เขากลับไม่พูดไม่ได้ ให้เธอเจ็บปวดครั้งเดียวให้มันพอ ถึงจะนับว่าเขาดีกับเธอ

"เธอขู่ฉัน นายควรรู้ว่าฉันไม่ยอมที่ผู้หญิงมาข่มขู่ได้ ถ้าส้งหลิงหลิงอยู่ที่นั่น เธอก็จะไป เธอไม่อยากเป็นแม่เลี้ยงแล้ว" เย่เชินหลินพูดอย่างใจเย็น

" เธอขู่นายมากขนาดนี้ ฉันก็ดูไม่ออกว่ามีอะไรที่ไม่ถูกนะ เธอทำได้ดีพอแล้ว ผู้หญิงคนไหนที่สามารถทนต่อความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงเช่นนี้ได้? พูดถึงส้งหลิงหลิงคนนั้นล่ะก็ ไม่มีใครรู้ว่าเธอก็ไม่ใช่คนซื่อสัตย์​ เซี่ยชีหรั่นถูกเธอกวนจนไม่มีหนทางแล้วแน่นอน ถึงพูดเรื่องแบบนี้ออกมา ปกตินายฉลาดมากนะ ทำไมแค่นี้ถึงคิดไม่ออกหรอ? เธอไม่ชอบส้งหลิงหลิง นายก็ให้ส้งหลิงหลิงไสหัวไปก็ได้แล้วไม่ใช่หรอ? "

เย่เชินหลินฟังออกว่าไห่ลี่หมินกังวลจริงๆ พิจารณาจากท่าทีที่ตื่นเต้นของเขา เขาเป็นห่วงเซี่ยชีหรั่นมาก

เขาสูบบุหรี่อีกสองมวนก่อนจะค่อยๆพูดว่า“ ดูเหมือนว่าคุณ​ไห่จะคิดถึงแต่เรื่องความรักระหว่างชายหญิงเท่านั้น เมื่อคุณกลายเป็นพ่อคนแล้วคุณจะรู้ว่าทำไมคุณถึงตัดสินใจแบบนี้”

"เป็นพ่อแล้วทำไม ในฐานะพ่อนายก็ปล่อยให้ส้งหลิงหลิงอยู่บ้านนายตามอำเภอใจ? ให้เธอสอนลูกนายไม่ดี? มีคนหย่าร้างเยอะแล้วและก็ไปละ ไม่เคยเห็นใครที่ให้อดีตภรรยาของเขาอยู่ที่บ้าน ... "

"โอเคแล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว ลูกของฉันต้องการนมแม่ และต้องการพ่อแม่ เด็กไม่มีทางเลือก" เย่เชินหลินขัดจังหวะไห่ลี่หมินอย่างไม่สบอารมณ์

" นายหมายความว่าไง? พูดขนาดนี้คือนายจะไม่รับผิดชอบเซี่ยชีหรั่น? บอกปล่อยก็ปล่อย ไม่เหมือนนิสัยนายเลยนะ"

"สำหรับลูกฉันแล้ว ฉันที่เป็นพ่อคนเดียวเท่านั้น สำหรับผู้หญิงแล้ว ไม่มีฉันก็ยังมีคนอื่นได้ ตัวอย่างเช่น นาย ยังมีหลี่เหอไท้ แล้วยังมีอีกหลายคนที่ตามจีบเธอ ไม่จำเป็นจะต้องให้ฉันรับผิดชอบเธอเลย ฉันเห็นเธอจากไปเด็ดขาดขนาดนี้ กลัวว่าเธอก็กำลังคิดที่จะหาผู้ชายง่ายๆมาใช้ชีวิตด้วย"

เซี่ยชีหรั่นไม่รู้ว่าน้ำตาเริ่มไหลท่วมเมื่อไหร่ เธอรู้แค่ว่าหัวใจของเธอเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา หากไม่ใช่ใช้ความรุนแรงบังคับกดดัน เธอแทบอยากจะรีบออกไปถามเย่เชินหลิน

เขาคิดขนาดนั้นจริงๆหรอ? เพราะอะไรเขาถึงได้ไม่มีเยื่อใยขนาดนี้?

แต่ เธอมีเหตุผลอะไรที่จะต้องถามเขา? เขาพูดอะไรผิด เป็นเธอที่ทนส้งหลิงหลิงไม่ได้ เป็นเธอเองที่จะไปต่างหาก อยากจะเดินจากไปแล้วยังจะให้คนเขาคิดถึงอีกหรอ? ใครจะผูกพัน​รักเธอได้ตลอดไป?

ไห่ลี่หมินอดไม่ได้ที่จะระเบิดคำสบถออกมา ดึงคอเสื้อเย่เชินหลินไว้พร้อมกับพูดอย่างโหดเหี้ยม "นายอย่าพูดเรื่องไร้สาระที่นี่ เหตุผลบ้าบออะไรของนาย? ฉันคิดไม่ออกว่าทำไมนายต้องเอาคนแซ่ส้งพักอยู่ที่บ้านด้วย นายยังสนใจเธออยู่? ”

เย่เชินหลินยื่นมือมาปัดมือของไห่ลี่หมินออก แต่ท่าทีของเขาก็ยังคงไม่หงุดหงิดอะไร

"ไม่แน่ ถ้าหวังดีต่อเด็ก พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของเด็กสามารถรักกันได้ จะเป็นประโยชน์ต่อการเติบโตของเด็กมาก"

"พูดเหลวไหล!" ไห่ลี่หมินต่อยไปที่หน้าของเย่เชินหลินหนึ่งหมัด แต่เขาหันหน้าหนี จริงๆเขาอยากโดนต่อยสักทีมาก แต่เขาไม่ต้องการให้เซี่ยชีหรั่นเห็นว่าเขาจงใจที่จะหาเรื่อง

" เลิกบ้าได้แล้ว คนก็ล้วนเป็นนายที่เรียกมาประชุม กลับไปต้อนรับเถอะ ฉันก็จะไปแล้ว

เมื่อเย่เชินหลินกำลังจะไป มือของไห่ลี่หมินยิ่งใช้แรงบ้าง และโกรธมากที่การกระทำที่ไม่พูดความจริงแบบนี้ของเขา

"นายพูดความจริง​กับฉันมา สาเหตุคืออะไร

ถ้านายไม่พูด ฉันจะสอนบทเรียนให้นายหนึ่งหมัดแทนเซี่ยชีหรั่น!" ไห่ลี่หมินพูดพร้อมกับชูกำปั้นขึ้นมาอีกครั้ง

"ปล่อยเขาไป!" เซี่ยชีหรั่นทนดูไม่ได้อีกต่อไป เธอเช็ดน้ำตาให้แห้งและวิ่งไปหาพวกเขา

เมื่อไห่ลี่หมินหันหน้าไปมองเซี่ยชีหรั่น คิ้วของเย่เชินหลินที่ขมวดแน่นนั้น แค่ช่วงเวลาพริบตาเดียว​ก็คลายออก

เขาหันศีรษะ พยายามปกปิดความรู้สึกที่หวั่นไหวเมื่อเห็นเซี่ยชีหรั่นตรงหน้าอีกครั้ง กลับเพียงแค่มองเธออย่างเฉยเมย

"คุณได้ยินสิ่งที่เขาพูดคำพูดที่ไร้ยางอายแล้ว? เขาตั้งใจให้คุณ​ได้ยินนะ" ไห่ลี่หมินปล่อยเย่เชินหลินและหันไปหาเซี่ยชีหรั่น

ไฟไม่สว่าง เขาเลยมองเห็นคราบน้ำตาบนใบหน้าเธอไม่ชัด แต่เขาคิดได้ว่าได้ยินคำพูดที่ไร้เยื่อใยของเย่เชินหลินด้วยตนเองขนาดนี้ เธอคงจะไม่สบายใจ และคงร้องไห้ไปแล้วแน่นอน

ไห่ลี่หมินรู้ว่า เซี่ยชีหรั่นรักเย่เชินหลินมากแค่ไหน เย่เชินหลินยังไม่รู้ด้วยซ้ำเลยว่าผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนนี้ตกหลุมรักเขาเมื่อไร ไห่ลี่หมินก็รู้ตั้งแต่แรกแล้ว

เซี่ยชีหรั่นไม่รู้ว่าแรงมาจากไหน เธอถึงกับขยับปากยิ้มนิดๆ ตั้งใจเปิดปากพูดอย่างสง่างาม

"ลี่หมิน สิ่งที่เขาพูดไม่ผิด คุณควรจะเข้าใจได้อย่างชัดเจน ถ้าเขาเต็มใจที่จะปล่อยส้งหลิงหลิงไป ฉันก็ไม่ต้องจากไปหรอก ฉันคิดว่าฉันจะไม่มีวันลืมเขาหลังจากที่ฉันจากไป โชคดีที่มันเป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ฉันลืมเขาได้หน่อยแล้ว"

"ทำไมเสียงขึ้นจมูกหนักขนาดนั้น" ไห่ลี่หมินถามกลับ

"ฉัน……"​เซี่ยชีหรั่นอยู่ๆ ถูกไห่ลี่หมินถามแบบนี้ ตอนนั้นก็ไม่รู้จะควรตอบว่ายังไงจริงๆ

เธอไม่ต้องการให้เย่เชินหลินคิดว่าเธอยังลืมไม่ได้ เธอก็ยังมีศักดิ์ศรี​ของตนเอง เธอแสดงให้เห็นว่าเธอไม่ได้สนใจเธอมากนัก เขามักจะเน้นย้ำถึงความสำคัญของลูก และส้งหลิงหลิงเสมอ ถ้าเธอยังรู้สึกอาลัยอาวรณ์​กับเขาอยู่ เธอจะคิดยังไง?

"ฉันคิดถึงสิ่งที่คุณพูดกับฉันเมื่อกี้ รู้สึกตื้นตันใจมาก เห้อ ฉันจะพิจารณาข้อเสนอของคุณให้ดี ที่จริงฉันก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกอะไรกับคุณไปซะทั้งหมดหรอก คุณยังจำได้ไหม? ตอนนั้นเราอยู่ที่ไหหลำ และเราไปเดินเล่นที่ชายหาดด้วยกัน คุณพาฉันไปกินร้านอาหารที่ดีที่สุด เมื่อมองย้อนกลับไปดูสิ่งเหล่านั้นมันช่างโรแมนติกจริงๆ "