ตอนที่ 860 สาวใช้ตัวแสบ 764

ตอนที่ 860 สาวใช้ตัวแสบ 764

ตอนนี้เธอไม่ต้องการปกปิดอีกต่อไปเพราะเธอเป็นผู้หญิงที่มีความสามารถจำกัด และเธออยู่ต่างประเทศอีก ดังนั้นเธอจึงไม่อยากเจอเรื่องอะไรร้ายๆ

“พี่เหอไท้ ฉันเจอคนแปลกๆคนนึง....” เซี่ยชีหรั่นเล่าตั้งแต่ที่เจอเจ้าชายหย่าหลุนวันแรกจนถึงวันนี้ตอนเที่ยงว่าเจอกันกี่ครั้งให้หลี่เหอไท้ฟัง

หลี่เหอไท้เพียงแต่ยิ้มอ่อนโยน แล้วปลอบเธอว่า “ไม่เป็นไร ถือซะว่าคนนั้น ในใจแผงเล่ห์เหลี่ยม ก็ทำอะไรเธอไม่ได้”

“อืม ฉันก็เชื่อว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันดูฐานะเขาแล้วก็ไม่ธรรมดา น่าจะไม่พลีพลาม” แม้จะไม่ได้คลุกคลีมาก แต่เซี่ยชีหรั่นก็รู้สึกได้ว่าทุกอิริยาบถของคนนั้นที่แสดงออกมาไม่ธรรมดาแน่นอน แม้แต่เบื้องหลังก็น่าจะใหญ่กว่าเย่เชินหลินกับหลี่เหอไท้

“พี่เหอไท้ ฉันน่าจะคิดมากไป เรื่องนี้พี่ไม่ต้องสนใจ ช่วงนี้ฉันแปลกๆ”

หลี่เหอไท้ฟังออกว่าเซี่ยชีหรั่นกลัวเขากังวลใจเท่านั้น ในเมื่อเขาพาเธอออกมา แน่นอนเขาต้องรับประกันความปลอดภัยของเธอ

หลังจากกินข้าว เขาส่งเซี่ยชีหรั่นกลับโรงแรม ถึงจะแอบเรียกคนที่ตามมา แล้วถามพวกเขาว่า “ช่วงนี้มีใครที่แอบตามเซี่ยชีหรั่นไหม?”

“มีครับ คุณชายหลี่”

“มันเป็นใคร?”

“รายละเอียดยังไม่ทราบ คนนั้นดูเหมือนจะลึกลับมาก ทุกครั้งที่พวกเราอยากตรวจว่าฝ่ายตรงข้ามคือใคร พวกเขาจะหลบซ่อนอย่างฉลาด”

“รู้แล้ว จับตาดูต่อไป อย่าให้ใครเข้าใกล้เธอ”

“ครับ คุณชายหลี่”

วันนี้ตอนบ่ายพวกเขาจะไปเข้าร่วมงานพื้นที่เกษตรกรรมที่ออสเตรเลีย ตอนกลางคืน พวกเขาวางแผนไป เกาะริมฝีปากดูนกเพนกวิน

ถ้าไม่ใช่ว่าตกลงกับเซี่ยชีหรั่นเรื่องการเดินทางคืนนี้ หลี่เหอไท้จะเปลี่ยนแผนการเพราะเรื่องที่เธอพูดเมื่อเช้า

เซี่ยชีหรั่นฝืนแสดงว่าสนใจกับแผนการเดินทางทั้งหมด มีเพียงอย่างเดียวคือไป "เกาะเพนกวิน" เพื่อดูนกเพนกวินเธอกระตือรือร้นมาก

ไม่อยากให้เซี่ยชีหรั่นผิดหวัง แต่เพราะหลี่เหอไท้มั่นใจความสามารถของภายใต้การควบคุมของตัวเอง เขายังคงพาเซี่ยชีหรั่นไป

หลี่เหอไท้กับเซี่ยชีหรั่นอยู่ที่จุดชมวิวรอพระอาทิตย์ตก มองดูฝูงนกเพนกวินน้อยขึ้นฝั่งเป็นกลุ่ม โยกเยกเดินส่ายกลับไปที่รังของตัวเอง

เซี่ยชีหรั่นมองดูนกเพนกวินที่น่ารักพวกนั้น

บ้านของเธออยู่ที่ไหน? เย่เชินหลินมักจะเคยพูดเสมอว่า ผมพาคุณกลับบ้าน บ้านของผมก็คือบ้านของคุณ หลังจากนั้นหล่ะ? เธอสูญเสียเย่เชินหลินไปแล้ว บ้านของเขาก็ไม่ใช่บ้านของเธออีก

ตอนนี้เขาเป็นบ้านของเสี่ยวเย่เจิ้งเหิง เป็นบ้านของส้งหลิงหลิง เพียงแต่จะไม่ใช่บ้านของเซี่ยชีหรั่นอีก

นกเพนกวินตัวน้อยมักจะกลับบ้านในเวลากลางคืน เพราะกลัวแหล่งกำเนิดแสงเทียมจะทำให้ดวงตาของพวกมันระคายเคือง ดังนั้นเกาะนี้จึงดำเนินการควบคุมแสงในเวลานี้ ดูหลอดไฟดวงน้อยริมฝั่ง

ในสภาพแวดล้อมที่มืดมิด ผู้คนกำลังเฝ้าดูนกเพนกวินตัวน้อยอย่างตั้งใจ นี่เป็นโอกาสที่ดีสำหรับผู้ที่ต้องการดำเนินการบางอย่างที่เป็นความลับ

องครักษ์คิดวิธียกเลิกการเดินทางมาดูนกเพนกวิน พวกเขาพาคนมาสิบกว่าคนมากันเอง

อันดับแรกพวกเขาตรวจสอบมาแล้ว หลี่เหอไท้เตรียมบอดี้การ์ดเฉพาะ แต่จำนวนทั้งหมดมีเพียง6คน

ตัวคนเดียวยากที่จะต่อกรคนเยอะ คืนนี้พวกเขาจะต้องเอาเซี่ยชีหรั่นส่งถึงบนเตียงเจ้าชายหย่าหลุนอย่างแน่นอน

ชมนกเพนกวินน้อยไม่อนุญาตให้ถ่ายรูปและวิดีโอ ทุกคนอยู่ในความเงียบโดยอัตโนมัติ ขณะเดียวกันกลุ่มคนนั้นอยู่ในความมืด

มองนกเพนกวินกลับบ้านอย่างมีความสุข น้ำตาเซี่ยชีหรั่นไหลอาบลงมาบนใบหน้า

เธอร้องไห้เงียบๆ หลี่เหอไท้อยู่เป็นเพื่อนเธอเงียบๆ นอกจากพวกเขาสองคน คนอื่นๆต่างกำลังดูฉากที่นกเพนกวินกลับบ้าน

องครักษ์ของเจ้าชายหย่าหลุนจัดคนให้เข้าใกล้เป้าหมาย พวกเขาทุกคนเป็นมืออาชีพที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีและพวกเขาก็ไม่ง่ายที่จะถูกคนทั่วไปพบเห็นเมื่อทำภารกิจพิเศษ

พวกเขาเข้าใกล้เป้าหมายอย่างเงียบ ๆ และบอดี้การ์ดของหลี่เหอไท้ก็สังเกตเห็นเช่นกันเมื่อพวกเขากำลังจะต่อต้านหลายคนก็รู้สึกหมดสติในเวลาเดียวกันพวกเขาถูกยิงด้วยปืนยาสลบและตกลงไปด้านข้างอย่างเงียบ ๆ

คนของเจ้าชายหย่าหลุนที่อยู่ตรงนี้ได้ประคองให้พวกเขาพิงรั้วไม้อย่างเงียบ ๆ ขั้นตอนทั้งหมดใช้เวลาสั้นมาก แม้แต่คนที่อยู่ใกล้ๆคนก็ยังไม่ทันสังเกต

จากนั้นพวกเขาก็เข้าใกล้เป้าหมายที่สำคัญที่สุด ทำให้หลี่เหอไท้และ เซี่ยชีหรั่นเป็นอัมพาตด้วยเทคนิคเดียวกัน จากนั้นทั้งสองคนที่ไม่ได้สติก็ได้รับความช่วยเหลือจากพวกเขาและถอยออกจากพื้นที่อย่างเงียบ ๆ

ตอนนี้ฉากนั้นมืดเกินไป ช่วงเวลาก่อนมืดพวกเขายังกำหนดตำแหน่งได้ หากพวกเขาไม่ได้รับการฝึกฝนอย่างมืออาชีพ ไม่มีทางที่จะเข้าใกล้เป้าหมายได้อย่างแม่นยำในความมืดพวกเขาพยายามหลีกเลี่ยงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของจุดชมวิว วางหลี่เหอไท้ที่หมดสติลงข้างทางและพาเซี่ยชีหรั่นเข้าขึ้นรถไปคนเดียว

การหลีกเลี่ยงการถูกพบเห็น พวกเขาขับรถไปตามความมืดทันทีที่มีการเตรียมการ