ตอนที่ 866 สาวใช้ตัวแสบ 770

ตอนที่ 866 สาวใช้ตัวแสบ 638

เซี่ยชีหรั่นไม่รู้จริงว่าเขาอยากพูดอะไร เขาไม่พูด เธอก็ไม่ถาม เธอเพียงยิ้มให้

“ใช่ กระโปรงตัวนี้เป็นตัวที่แพงที่สุดเท่าที่ฉันมีทั้งหมด ไปเที่ยวก็ต้องแต่งตัวแบบนี้ อารมณ์จะได้ดี”

ช่วงเช้า ก็มีข่าวหนึ่งออกมาอีก บอกว่าเมื่อคืนที่ตำรวจออสเตรเลียจับกลุ่มก่อการร้ายได้นั้นเป็นเรื่องเข้าใจผิด

หลี่เหอไท้เห็นข่าวในมือถือ รู้ว่าน่าจะเป็นฝีมือของหย่าหลุนหรือหย่าฮุ่ยหลังจากที่ทางการได้รับคำสั่งแล้วก็ปล่อยคน

หลุนต๋าปู้กลับมาอยู่กับเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย ได้รายงานเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อคืนให้ทราบ

“เจ้าบอกว่าจะไม่มีทางพลาดไม่ใช่หรือ?” เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยอุตส่าห์คิดวางแผนเรื่องนี้อย่างตั้งใจขนาดนั้น กลับเพราะพวกเขาไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมคนอื่น จึงล้มเหลว และพี่ชายของเธอก็ตำหนิเธอ เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยจึงโกรธมาก

“องค์หญิง ระหว่างทางกลับมา เมื่อคืน พวกเราถูกลอบทำร้าย”

“ฉันรู้แล้ว เป็นคนของหลี่เหอไท้ทำร้ายพวกเจ้าจนพ่ายแพ้”

“ไม่ องค์หญิง พวกเราสงสัยว่าไม่ใช่คนของหลี่เหอไท้ จำนวนบอดี้การ์ดของหลี่เหอไท้มีจำกัด คนที่พวกเราเจอเมื่อคืน มีเยอะมากและล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญ กระผมคิดว่าน่าจะเป็นคนของเย่เชินหลิน เขามีทีมชุดดำกลุ่มหนึ่ง”

“เป็นเขา?” เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยขมวดคิ้ว ข่าวที่เธอได้มาคือพวกเขาเลิกกันแล้ว อีกอย่างตั้งแต่เลิกกันแล้วก็ไม่ได้เจอกันเลย หรือว่าเขายังปกป้องผู้หญิงที่เลิกกันไปแล้ว?

“องค์หญิง เมื่อคืนตอนที่สู้กัน กระผมได้ของสิ่งนี้มาจากตัวคู่ต่อสู้…” พูดไปด้วยหลุนต๋าปู้ยื่นมือล่วงเข้าไปในกระเป๋าของตัวเอง เขาจำได้ว่าตอนนั้นเขาได้สัญลักษณ์มาหนึ่งอัน บนสัญลักษณ์นั่นเป็นรูปนกอินทรีกลางปีก

ในกระเป๋าว่างเปล่า เขาค้นอีกหลายรอบก็ไม่เจอ เห็นทีตอนที่เขาสลบไปคงมีคนเอาคืนกลับไปแล้ว

“สัญลักษณ์นกอินทรีกางปีกเป็นสัญลักษณ์กลุ่มทีมชุดดำของเย่เชินหลิน กระผมเคยเห็นมาก่อน คงถูกเอาคืนกลับไปแล้วครับ”

เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยมองดูเขาอย่างเย็นชาแล้วสั่งว่า “เห็นทีเจ้าตรงกลับประเทศไปสำนึกผิดแล้ว เรื่องนี้พักไว้แค่นี้ก่อน ไว้เราค่อยหาโอกาสที่ดีได้แล้วค่อยมาว่ากันใหม่ ”

หลังจากที่หลุนต๋าปู้ไปแล้ว เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยคิดถึงคำพูดของเขา คิดอยู่ตั้งนาน สุดท้ายเธอตัดสินใจโทรเข้ามือถือเย่เชินหลิน ฝ่ายตรงข้ามรับสายทันที

“องค์หญิง” เสียงของเย่เชินหลินดูเหมือนเกียจคร้าน

หากเป็นเขาทำจริงๆ เขาก็น่าจะรู้ว่าเธอเป็นคนบงการ เขาคงจะเกลียดเธอ ทำไมท่าทีของเขายิ่งดีแบบนี้ล่ะ?

หรือจะเป็นเพียงข้ออ้างของหลุนต๋าปู้? หรือว่าเย่เชินหลินตั้งใจที่จะทำลายความคิดของเธอ?

ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน เธอก็จะคอยดูว่าสุดท้ายแล้วเย่เชินหลินจะมีท่าทีกับเธอยังไง

เธอหัวเราะอย่างอ่อนโยน แล้วพูดว่า “กว่าคุณจะจำเบอร์โทรของฉันได้ ฉันก็คิดว่าหลังจากคืนนั้นแล้ว คุณจะลืมฉันแล้วเสียอีก”

“องค์หญิงมีเสน่ห์ขนาดนี้ ผมจะลืมได้อย่างไร?” เย่เชินหลินดูเหมือนจะกลับไปเป็นเย่เชินหลินเมื่อหลายปีก่อน ได้ยินว่าตอนนั้นเขาเป็นผู้ชายเจ้าชู้คนหนึ่ง

“ใช้หรือ? ได้ยินมาว่าคุณเลิกกับเซี่ยชีหรั่นแล้ว ตอนนี้คุณเป็นโสดแล้ว เห็นที ฉันสามารถจีบคุณได้แล้วสิ?”

“เป็นเกียรติอย่างยิ่ง องค์หญิง”

ไม่ว่าจริงหรือเท็จ เย่เชินหลินคุยกับเธอด้วยน้ำเสียงแบบนี้ เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยก็ดีใจอย่างที่สุดแล้ว

“ดีมาก ตอนนี้ฉันอยู่ที่ออสเตรเลีย ช่วงเช้าฉันจะนั่งเครื่องบินส่วนตัวไปประเทศจีน ค่ำๆก็ถึง ฉันรอค่อยค่ำคืนนี้…..” เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยพูดถึงตรงนี้ แล้วหยุดเว้นไว้ ให้เย่เชินหลินไปคิดถึงความหมายที่เธอต้องการสื่อ

“คืนนี้ กระผมจะทำให้องค์หญิงมีความสุขที่สุด กระผมโหยหาร่างกายขององค์หญิง”

ก่อนที่เซี่ยชีหรั่นกับหลี่เหอไท้กำลังจะขึ้นเครื่อง เธอได้รับข้อความหนึ่ง เป็นเบอร์แปลกส่งมา

ข้อความเขียนเป็นภาษาจีน มีเนื้อหาว่า ：สวัสดี ผมคือหย่าหลุน เมื่อคืนคนของผมกระทำการไม่เหมาะสมกับคุณโดยที่ผมไม่รู้เรื่องอีกครั้ง โชคดีที่คุณหลี่รู้เรื่องทันเวลา ผมขออภัยจริงๆ เพื่อเป็นการแสดงความสำนึกผิด ผมรับประกันว่าช่วงนี้จะไม่ไปทำลายความสงบของคุณ แต่ขอให้จำไว้ว่า แค่ชั่วขณะ ผมชื่นชมคุณมาก ผมจะยังคงยังรักษาสิทธิ์ในการจีบคุณต่อไป

เซี่ยชีหรั่นขมวดคิ้วมองดูข้อความนี้ หลี่เหอไท้เห็นเข้า ถึงถามเธอว่า “ใครส่งมาหรือ?เจ้าชายหย่าหลุน?”

“อืม” เซี่ยชีหรั่นตอบว่า “เขาส่งมา”

“เขาพูดว่ายัง?”

“บอกว่าช่วงนี้จะไม่มารบกวนฉัน แต่เขาจะไม่หยุดจีบฉัน พี่เหอไท้ ฉันไม่รู้จริงๆว่าไปยุ่งเกี่ยวกับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะช่วงนี้เขาสร้างความเดือดให้กับพี่อย่างมาก…”

“ยัยโง่ ปกตินอกจากพี่ทำงานแล้วก็มีแต่ทำงานไม่เคยมีอะไรแปลกใหม่เลย ความเดือดร้อนจากเขามาได้กำลังดี พอดีที่จะได้ให้พวกบอดี้การ์ดพวกนั้นได้ถือโอกาสฝึกฝนบ้าง”

หลี่เหอไท้พูดปลอบคนอื่นได้อย่างจำกัด เซี่ยชีหรั่นหัวเราะ ในเสียงหัวเราะก็บ่งบอกว่าไม่รู้จะทำยังไง และแฝงไปด้วยความซาบซึ้ง

“เอาล่ะ เขาก็พูดแล้วว่าช่วงนี้จะไม่มารบกวน องครักษ์พวกนั้นเคยถูกจับแล้ว คงไม่มีหน้าทำอะไรได้อีกในเร็วๆนี้แน่ พวกเราสามารถเล่นสนุกอยู่ที่นี่อย่างวางใจได้อีกหลายวันแล้ว” หลี่เหอไท้พูดโล่งใจ

“อืม สามารถวางใจได้บ้างแล้ว” หลี่เหอไท้ยื่นมือออกมา เซี่ยชีหรั่นเอามือไปวางบนมือเขา

ที่จริงตอนที่อยู่กับหลี่เหอไท้ เซี่ยชีหรั่นมักจะรู้สึกวางใจเป็นกันเอง หากเธอไม่คิดแต่ว่าติดหนี้บุญคุณเขา