ตอนที่ 867 สาวใช้ตัวแสบ 771

ตอนที่ 867 สาวใช้ตัวแสบ 771

เดิมเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยคิดว่าคืนนี้ตัวเองจะได้หวานซึ้งกับเย่เชินหลิน กลับคิดไม่ถึงว่าเขายังกลับมา

การมาสายของเย่เชินหลินทำให้เธออดไม่ได้ที่จะคิดถึงภารกิจที่ล้มเหลวเมื่อคืน หรือว่าที่พวกหลุนต๋าปู้ถูกลอบทำร้ายจะเป็นฝีมือคนของเย่เชินหลิน? อีกอย่างยังเป็นตัวเขาสั่งการด้วยตัวเอง?

หากเขาอยู่ออสเตรเลีย จะมาถึงช้ากว่าเธอก็ถือว่าปกติมาก เธอเป็นองค์หญิงฝานหลายเธอมีเครื่องบินส่วนตัว สามารถไปได้ทุกที่อย่างเป็นส่วนตัว ส่วนเย่เชินหลินไม่ได้

เขาอาจจะต้องบินไปกวางเจาหรือปักกิ่งก่อน แล้วค่อยเปลี่ยนสายการบินมาตงเจียง แบบนี้เขาจะต้องมาช้ากว่าเธออย่างมาก

ทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่เขาคาดคิด เธอก็ไม่อาจถามเขาอย่างตรงๆ ถึงแม้จะไม่ชอบหลินหลิง แต่เธอก็มาถึงตงเจียงแล้ว และหลินหลิงก็เป็นผู้ช่วยของเย่เชินหลิน ตัวเองจะเย็นชากับเธอก็ไม่เป็นการดี

คิดไปคิดมาแล้ว เธอก็พูดภาษาฝานหลายพูดกับล่ามที่ติดตามมาด้วยว่า “ฉันไปประทับที่บ้านพักของเขา”

ล่ามแปลคำพูดของเธอใกล้กับหลินหลิงฟัง หลินหลิงจึงจัดการพาเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยเข้าไปพักที่บ้านพักเย่เชินหลิน

หลังจากที่เซี่ยชีหรั่นไปแล้ว เย่เชินหลินเคยพาเย่เจิ้งเหิงไปตรวจที่ต่างประเทศมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่เขาไปในนามว่าพาส้งหลิงหลิงไปท่องเที่ยวด้วยกัน

ต่อให้ผู้เชี่ยวชาญต่างประเทศก็เห็นความเหมือนดั่งในประเทศ ต่างก็เห็นว่าเด็กยังเล็ก อีกอย่างอาการของเด็กก็ค่อนข้างซับซ้อนกับพบเจอน้อย แนะนำให้ดูแลรักษาอย่างระมัดระวัง

พยายามให้เด็กมีสภาพจิตใจที่ปกติ จะต้องใกล้ชิดกับแม่ให้มากๆ

รู้ว่าเซี่ยชีหรั่นจะไม่กลับมาอีกแล้ว เพื่อให้เย่เจิ้งเหิงแข็งแรงเร็วๆ ต่อให้เย่เชินหลินกระทำกับเธออย่างโกรธเคือง แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรที่เกินเหตุ กลับกัน เขายังให้เธอได้มีอิสระมากยิ่งขึ้น

ในบ้านพักไม่มีเซี่ยชีหรั่น เย่เชินหลินก็ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง คู่กรณีของส้งหลิงหลิงคือเซี่ยชีหรั่น เธอไม่อยู่ เธอก็ไม่มีเหตุผลที่จะไปทำร้ายคนอื่น

เย่เชินหลินสั่งพ่อบ้านไว้ว่า ต่อไปไม่ต้องให้คนเฝ้าส้งหลิงหลิงไว้ตลอด 24 ชั่วโมงแล้ว

นอกจากนั้นเขายังให้ส้งหลิงหลิงใช้มือถือ ให้เธอได้ติดต่อกับคนที่บ้าน

อีกด้านหนึ่งเขารู้ว่าเธอยังเป็นห่วงคนที่บ้านพวกนั้น อีกด้านก็เป็นการเอาคนที่บ้านของเธอมาต่อลองเธอ สามารถเตือนเธออยู่ตลอดเวลาว่า คนที่บ้านของเธอยังต้องการการปกป้องจากเธอ

ส้งหลิงหลิงยุให้โม่เสี่ยวหนงวางยาเขา เดิมเย่เชินหลินอยากที่จะลงมือกับคนตระกูลส้ง สั่งสอนส้งหลิงหลิงเสียหน่อย

แต่คนของตระกูลส่ง รองประธานส้งยังอยู่ในคุก คุณนายส้งอายุเยอะแล้ว และต้องมาพบเจอกับปัญหาที่มีอยู่ จึงอ่อนแรงอย่างที่สุดแล้วส้งซูหาวพิการแล้ว เซียวเสี่ยวลี่ก็ท้อง ลงมือกับคนพวกนี้ก็ดูไร้ศีลธรรมเกินไป เย่เชินหลินจึงลงมือไม่ลง

ท้ายที่สุดแล้วเขาได้ส่งคนไปข่มขู่ส้งซูหาว ว่าถ้าเขามีเวลาก็ให้โทรไปหาพี่สาวของเขา ขอร้องให้เธอรักษาสถานะที่มีอยู่ในตระกูลเย่ เขาบอกว่าเขาไม่อยากตาย

แค่นี้ก็เพียงแล้ว ส้งหลิงหลิงได้ชัยชนะมาชั่วขณะ เซี่ยชีหรั่นไปแล้ว เธอก็ไม่อยากที่จะก่อเรื่องในตอนนี้อีก

ลูกของเธอยังมีปัญหา ความคิดที่สำคัญที่สุดของเธอตอนนี้ก็คือการได้นอนกับเย่เชินหลินอีกครั้ง หากสามารถทำให้ท้องได้อีก แบบนี้ต่อให้ลูกคนนี้เป็นอะไรไป เธอก็ไม่ต้องเป็นห่วงอนาคต

แน่นอนเรื่องแบบนี้หากจะทำขึ้นมาต้องยากกว่าครั้งที่แล้วแน่ เธอทำได้เพียงภาวนาขอให้เย่เจิ้งเหิงสามารถมีชีวิตอยู่ได้อีกนานหน่อย เธอจะได้มีเวลาเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเย่เชินหลินให้ดีขึ้นหน่อย

เจ้าหญิงหย่าฮุ่ย อยู่ในบ้านพักอย่างเบื่อหน่าย จึงให้ล่ามพาไปเดินเล่นรอบๆ ในบ้านพักมีองครักษ์เฝ้าอยู่เต็มไปหมด เย่เชินหลินก็ได้สั่งให้หลินต้าฮุยจัดบอดี้การ์ดชุดดำมาด้วย

องค์หญิงไม่เคยเป็นห่วงเรื่องความ ปลอดภัยของตัวเอง ดังนั้นไม่ว่าเธอจะเดินทางไปถึงไหนก็จะค่อนข้างวางใจ

“ในบ้านพักมีสวนดอกไม้ไหม?” เธอถามล่าม ล่ามก็หันไปถามหลินหลิง หลินหลิงตอบว่ามี แล้วก็เดินนำหน้าไป

เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยได้กลิ่นหอมของดอกไม้ จึงพูดกับล่ามว่า “คุณกับผู้ช่วยหลินไปพักผ่อนเถอะ ฉันอยากเดินคนเดียว”

เธอเดินมาถึงสวนดอกไม้คนเดียว เห็นตรงไม่ไกลมีศาลา มีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังอุ้มเด็กหยอกกันเล่นอยู่ในศาลา

เธอเดินไปอย่างแปลก แล้วหยุดอยู่ตรงหน้าส้งหลิงหลิง ใช้ภาษาอังกฤษถามเธอว่า “Whoareyou？”

ตอนนี้ส้งหลิงหลิงไปไหนมาไหนได้อย่างอิสระ จึงรู้อยู่แล้วว่าคนตรงข้ามเป็นใคร เธอรีบลุกขึ้น ใช้ภาษาอังกฤษทักทายองค์หญิงอย่างสุภาพ

เธอไม่เพียงอุ้มเด็กเล็กคนหนึ่งไว้ ยังสามารถใช้ภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว นี่แสดงว่าเธอไม่ใช่สาวใช้ในบ้านพักของเย่เชินหลินแน่

เธอจำได้ว่าครั้งที่แล้วที่เธอมาก็ได้ยินเสียงร้องไห้ของเด็กแล้ว เธอยังเคยถามเย่เชินหลิน เย่เชินหลินบอกว่าเขามีลูกชายหนึ่งคน

ตอนนั้นเธอคิดว่าเป็นลูกที่เกิดกับเซี่ยชีหรั่น งั้นผู้หญิงตรงหน้าคนนี้…