ตอนที่ 879 สาวใช้ตัวแสบ 783

ตอนที่ 879 สาวใช้ตัวแสบ 783

เมื่อเธอรับสาย เธอก็เรียกแม่อย่างเคารพก่อน

แม้ในเวลานี้ในสายตาของทุกคนเธอและเย่เชินหลินได้เลิกรากันไปแล้ว แต่เธอก็ยังเชื่อมั่นว่าเธอเป็นผู้หญิงของเย่เชินหลิน ดังนั้นแม่ของเย่เชินหลินจึงเป็นแม่ของเธอ

"ชีหรั่น เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยมาที่ตงเจียง หนูรู้ไหม" ฝู้เฟิ่งหยีถาม เสียงของเธอฟังดูเคร่งขรึมเหมือนที่เซี่ยชีหรั่นคาดไว้ ผู้อาวุโสทั้งสองไม่มีความสุข

"ฉันเห็นแล้วค่ะแม่ ฉันอ่านข่าวเจอ"

"โอ้! ชีหรั่น ฉันทำให้หนูน้อยใจซะแล้ว" ฝู้เฟิ่งหยีถอนหายใจ

"ไม่เป็นไรแม่ อีกอย่างไม่ใช่ว่าฉันน้อยใจ แต่พ่อแม่ต้องมากังวลเกี่ยวกับเรื่องของเรา มันเป็นความผิดของฉันทั้งหมด ถ้าเย่เชินหลินไม่ได้ทำเพื่อฉัน เขาก็ไม่จำเป็นต้องก้มหัวให้ผู้หญิงคนนั้น” เซี่ยชีหรั่นพูดด้วยเสียงเบาๆ นึกถึงฉากที่เย่เชินหลินจูบเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยต่อหน้าเธอครั้งสุดท้ายอย่างไร้ประโยชน์ เสียงของเธอก็สำลักเล็กน้อย

"เด็กโง่ นี่เป็นเพราะเขาจัดการมันได้ไม่ดีมัน เป็นเพราะความสามารถของเขาแย่ เขาเป็นผู้ชายและเขาไม่ควรปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นมีความคิดเกี่ยวกับเขามากนัก" แม้ว่าจะเป็นลูกชายของเธอเอง แต่ฝู้เฟิ่งหยีก็ไม่ได้ปกป้องเขา เธอรู้ว่าเซี่ยชีหรั่นรู้สึกเสียใจในเรื่องนี้

"แม่ คุณไม่ได้ติดต่อกับผู้หญิงคนนั้น ไม่ใช่ความผิดของเย่เชินหลิน ผู้หญิงคนนั้นเป็นฝ่ายริเริ่มเมื่อ เธอมาที่วิลล่าเป็นครั้งแรกตอนที่ฉันอยู่ที่นั่น เย่เชินหลินเย็นชากับเธอมากจริงๆ สำหรับบางคนแล้ว ยิ่งคนอื่นเย็นชาต่อเธอมากเท่าไหร่ เธอก็จะยิ่งไม่ยอมรับความพ่ายแพ้มากเท่านั้น เธอต้องไล่ตามเขาให้ได้” เซี่ยชีหรั่นพูดอย่างมีอารมณ์

ไม่อยากทำให้หญิงชรารู้สึกไม่สบายใจ จากนั้นเธอจึงปลอบเธอแล้วพูดว่า "แม่คะ อย่าเศร้าไปเลย ฉันเชื่อว่าหลังจากผ่านไปสักพักเธอน่าจะเบื่อ มันจะไม่เป็นไร นอกจากนี้ฉันยังเชื่อด้วยว่าเย่เชินหลินจะไม่นั่งรอความตาย เขากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ แต่เขาก็ไม่ยอมบอกเรา”

"ใช่แล้ว" ฝู้เฟิ่งหยีตอบกลับ

"ชีหรั่น วันนี้แม่โทรหาหนูเพื่อบอกว่าเย่เชินหลินจะพาเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยกลับบ้านในวันพรุ่งนี้ พ่อและแม่ไม่อยากให้เธอมา แต่ถ้าเธอมาเราจะไม่ไว้หน้าเธอ ชีหรั่น พ่อและแม่หวังว่าหนูจะมาได้ในวันพรุ่งนี้ เราแค่อยากให้เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยรู้ด้วยตัวเองว่าคุณเป็นลูกสะใภ้ของตระกูลเย่ของเรา แม้ว่าคนอื่นจะท้องลูกของเย่เชินหลินแต่ก็ไม่สามารถเข้ามาแทนที่ได้!”

เซี่ยชีหรั่นได้ยินคำพูดของฝู้เฟิ่งหยีหัวใจของเธอรู้สึกอบอุ่นและจมูกของเธอมีอาการแสบขึ้นเล็กน้อย

ในความเป็นจริงนี่เป็นเรื่องยากมากที่จะเกิดขึ้น ส้งหลิงหลิงได้ให้กำเนิดลูกของตระกูลเย่แล้วและเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยก็มีลูกให้ตระกูลเย่เช่นกัน ที่สำคัญเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยยังคงมีสถานะสูงเช่นนี้ พวกเขาไม่ยอมรับส้งหลิงหลิงและเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย ยกเว้นเธอเท่านั้นที่ได้รับการยอมรับจากพวกเขา เธอจะไม่ประทับใจได้อย่างไร?

"แม่คะ ขอบคุณมากๆ ฉันมีความสุขมากที่คุณพูดแบบนั้น แต่เย่เชินหลินมีความคิดของเขาเอง เขาน่าจะหวังว่าแม่จะร่วมมือกับเขา ดังนั้นฉันไปก็คงไม่ดี ฉันกลัวว่ามันจะทำลายแผนของเขา"

"เราไม่สนใจว่าเขามีแผนอะไร เราจะทำอะไรข้างนอกก็ได้ แต่ไม่สามารถมาวุ่นวายใต้จมูกของเรา ชีหรั่น พรุ่งนี้เราหนูต้องมา แค่อยากให้เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยรู้ว่าเราไม่ต้อนรับเธอ"

"แต่...”

"หนูรู้ดีว่าพ่อนิสัยยังไง ถ้าหนูอยู่ที่นั่นด้วย พอเขาเห็นหนูอารมณ์ก็จะดีขึ้นและเขาจะไม่โกรธเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยi" ฝู้เฟิ่งหยีพูดอย่างนั้น เซี่ยชีหรั่นต้องพูดว่า "โอเคค่ะ แม่ แล้วพรุ่งนี้ฉันจะไปที่นั่น"

จากก้นบึ้งของหัวใจของเธอ แน่นอนว่าเธอต้องการเจอเย่เชินหลินและเธอก็หวังว่าเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยจะสามารถเข้าไปในบ้านตระกูลเย่ได้และเห็นว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

หลังจากวางสาย หลี่เหอไท้ก็เคาะประตูและเข้ามาและพูดกับเธอว่า "ชีหรั่น พรุ่งนี้คุณจะทำอะไร ฉันอยากพาคุณไปเที่ยวนอกบ้าน"

เซี่ยชีหรั่นยิ้มและถามเขา “ไปเที่ยวหน้าหนาวเหรอ กลัวว่าฉันจะรู้ว่าเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยไปบ้านเย่เชินหลินใช่มั้ยคะ”

"ได้รับการฝากฝังมาจากผู้อื่นน่ะ" หลี่เหอไท้กล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ใครเป็นฝากฝังมาคะ เย่เชินหลินเหรอ?" เมื่อเซี่ยชีหรั่นพูดถึงชื่อของเย่เชินหลิน เขามักจะรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

"คิดว่าไงล่ะ”

เธอรู้ว่าเย่เชินหลินไม่ต้องการให้เธอรู้เรื่องนี้ แต่เธอได้ตกลงกับฝู้เฟิ่งหยีแล้ว เธอคิดว่าเย่เฮ่าหรันโกรธมากหลายต่อหลายครั้งและเธอรู้สึกว่าเธอต้องไปที่นั่นเพื่อความโล่งใจ

"แม่ของเย่เชินหลินโทรมาหาฉัน บอกว่าเธอและประธานเย่หวังว่าฉันจะไปบ้านที่เธอได้และฉันรับปากไปแล้ว พี่เหอไท้"

หลี่เหอไท้คิดอยู่พักหนึ่ง รู้สึกว่าแม้ว่าเซี่ยชีหรั่นจะไปแล้วสถานการณ์อาจแตกต่างจากที่เย่เชินหลินคาดไว้ อย่างไรก็ตาม เย่เชินหลินควรปฏิบัติต่อผู้หญิงอย่างเท่าเทียมคนนี้ ครอบครัวเย่ต้องการบอกให้ชัดเจนว่าพวกเขายอมรับเซี่ยชีหรั่นเป็นลูกสะใภ้เท่านั้น เรื่องนี้เขาชื่นชมมาก"

เขาจึงพยักหน้าและพูดว่า "ไม่เป็นไร ไปเถอะ พรุ่งนี้ฉันจะขับรถไปที่นั่นให้"

หลังจากที่หลี่เหอไท้จากไป เซี่ยชีหรั่นก็เดินไปที่ตู้เสื้อผ้าและหยิบกระโปรงที่แม่มอบให้เธอเมื่อไม่นานมานี้และเตรียมเสื้อคลุมขนสัตว์ที่เข้ากับกระโปรง

นี่คือเสื้อผ้าใหม่ของแบรนด์ต่างประเทศในฤดูหนาวนี้ แม้ว่าเธอจะไม่ใส่ใจกับสิ่งเหล่านี้ แต่เธอก็ไม่สามารถแพ้การต่อสู้ในโอกาสดังกล่าวได้

ก่อนนอนเธอตั้งใจมาส์กหน้า

ถึงแม้ว่าผิวของเธอดีมาก แต่เธอก็ยังอยากทำให้ดีขึ้น

ใส่มาส์กแบบแผ่น เธอนอนบนเตียงคิดว่าเธอแบบนี้เธอชักจะใส่ใจกับรูปร่างหน้าตามากเกินไปแล้ว ดูเหมือนว่าเมื่อคนๆหนึ่งตกหลุมรักอีกคนจริงๆเธอจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อเขาโดยธรรมชาติ

เช้าวันรุ่งขึ้นเซี่ยชีหรั่นตื่นแต่เช้าแต่งหน้าเบาๆและฉีดน้ำหอม Chanel ที่แม่ซื้อให้เธอ