ตอนที่ 884 สาวใช้ตัวแสบ 788

ตอนที่ 884 สาวใช้ตัวแสบ 788

เขายังไม่รู้ว่าตอนนี้รีสอร์ทปี่ลี่สือกลายเป็นของหลี่เหอไท้แล้ว แต่ไม่ว่ายังไง การที่เขารู้ตำแหน่ง ถือเป็นเรื่องที่ดีที่สุดแล้ว

“อืม ฉันจำได้ว่าทางเข้าของที่นั้นมีเพียงทางเดียว การป้องกันก็จะค่อนข้างง่าย นายส่งคนของเราออกไปทั้งหมด พยายามอย่าให้เซี่ยชีหรั่นรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ขอร้องล่ะ”

“ได้”หลี่เหอไท้รับปากเสียงทุ้ม รีบโทรศัพท์ไปสั่งตามที่เย่เชินหลินบอก

สีหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นกว่าปกติ หลังจากโทรศัพท์เสร็จ เขาก็ลุกขึ้นอย่างเงียบๆ เปิดตู้เซฟ และหยิบปืนสั้นออกมากระบอกหนึ่ง ซ่อนไว้ใต้เสื้อผ้า ก่อนจะเปิดประตูออกไปหาเซี่ยชีหรั่น

เซี่ยชีหรั่นไม่รู้เรื่องอะไรเลย เธอมีความสุขอยู่กับการนึกถึงภาพชีวิตที่สวยงาม เฝ้าคิดถึงคำว่าชีหรั่นที่รักที่เย่เชินหลินเรียกเธอ ความหวานฉ่ำยังคงแผ่ซ่านไปทั่วใจเธอ

หลี่เหอไท้เคาะประตู เธอร้องพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม“เชิญค่ะ”

เมื่อเข้ามาในห้อง บนใบหน้าของหลี่เหอไท้ก็เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มที่ผ่อนคลายเช่นกัน

“ชีหรั่น”เขาเรียก

“พี่เหอไท้คะ เย่เชินหลินโทรมาพี่หรือยังคะ พี่บอกที่อยู่ของที่นี่ให้เขาหรือยัง เขาบอกว่าเขาจะมาหาฉัน เขาบอกว่าเขาจัดการเรื่องของเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยเรียบร้อยแล้ว”เซี่ยชีหรั่นเหมือนเด็กสาวที่ดีใจสุดๆ พูดรวดเดียวทั้งหมด

เธอปกปิดความดีใจในใจของเธอไม่อยู่ เธอกำลังจะได้คืนดีกันกับเย่เชินหลินแล้ว ต่อไปครอบครัวและเพื่อนๆของเธอก็ไม่ต้องคอยเป็นห่วงเธอแล้ว

แม้ว่าเส้นทางนั้นแสนยากลำบาก แต่เธอก็ได้รอจนพบตอนจบที่สวยงามแล้ว จะไม่ให้เธอตื่นเต้นดีใจได้อย่างไร

หลี่เหอไท้เองก็รู้สึกชื่นชมในใจ นึกถึงการปกป้องของเย่เชินหลินที่มีต่อเธอ ในสถานการณ์คับขันอย่างนี้ เขาไม่เพียงไม่ทำให้เซี่ยชีหรั่นกังวลต่อภัยอันตรายที่กำลังจะมาถึงตนเองแม้แต่นิดเดียว แต่ยังทำให้เธอมีความสุขขนาดนี้ สุดยอดจริงๆ

“เขาโทรมาหาพี่แล้ว และพี่ก็บอกที่อยู่ให้เขาไปแล้ว ว่าไง กลัวเขามาไม่ได้หรือไง”หลี่เหอไท้หยอกล้ออย่างผ่อนคลาย ดวงหน้าของเซี่ยชีหรั่นแดงระเรื่อขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“พี่เหอไท้ แล้วเขาบอกไหมคะว่าจะมาถึงเมื่อไหร่ อ้อ ใช่สิ ฉันบอกเขาไปว่าอย่ารีบร้อน ไม่เป็นไร ฉันค่อยๆรอได้”ปากก็บอกว่าค่อยๆรอได้ แต่เท้าของเธอกลับเดินไปบนมาไม่หยุด

“วันนี้ฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าเขาจะมา พี่ดูการแต่งตัวฉันสิ ไม่ค่อยสวยหรือเปล่า”เซี่ยชีหรั่นเดินไปตรงหน้ากระจก มองดูการแต่งตัวที่สบายๆ รู้สึกว่าเมื่อเทียบกับคราวที่แล้วที่เธอพบเย่เชินหลิน วันนี้ถือว่าเป็นลูกเป็ดขี้เหร่เลยล่ะ

ตอนที่เธอมาก็นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอเย่เชินหลินเร็วขนาดนี้ ไม่มีอารมณ์แต่งตัวอะไรด้วยซ้ำ ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกเสียใจแล้วที่ไม่ได้เอาเสื้อผ้าสวยๆมาเยอะหน่อย

“ยัยเด็กโง่ ในสายตาเขาไม่ว่าเธอจะใส่อะไรก็สวยทั้งนั้นแหละ เธอมานั่งนี่มา เดี๋ยวพอเขามาถึงก็จะรับเธอไป ต่อไปพี่เหอไท้อยากจะพบเธอ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว เธอมาคุยเป็นเพื่อนพี่หน่อย เธอมักจะพูดถึงจงหยุนซางให้พี่ฟังบ่อยๆไม่ใช่หรือ งั้นพูดเรื่องของเธอให้พี่ฟังหน่อยละกัน”

หลี่เหอไท้หาเรื่องคุยไปเรื่อย พูดเสร็จ ก็ลุกเดินไปนั่งยังตำแหน่งที่อยู่ห่างหน้าต่างที่สุด

เขาไม่ต้องการให้เซี่ยชีหรั่นมองออกไปข้างนอก อีกเดี๋ยวอาจจะเกิดสถานการณ์อันน่าสยดสยองขึ้นได้ ต่อให้เธอไม่เป็นอะไร แต่การให้เธอเห็นภาพเลือดสดสาดกระจายพวกนั้น ก็อาจจะส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจของเธอได้

“อื้มๆ”เซี่ยชีหรั่นพยักหน้า เธอเองก็อยากหาคนคุยด้วยเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นช่วงเวลาที่รอเย่เชินหลินมาก็จะผ่านไปช้า เธอทนไม่ไหว

ขณะนี้ เย่เชินหลินยังคงอยู่บนเครื่องบิน พยายามจะใช้โทรศัพท์มือถือของเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยตามหาลูกน้องของเธอ บังคับให้เธอสั่งให้พวกเขาหยุดทุกการกระทำ

แต่ทว่า ความพยายามของเขาก็สูญเปล่า

เพราะเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยไม่ได้ใช้โทรศัพท์เครื่องนี้ในการติดต่อกับบอดี้การ์ดของเธอ แต่ใช้ระบบการสื่อสารพิเศษของพวกเขาเอง เพราะฉะนั้นหากไม่ใช่คนในที่ได้รับความยินยอมจากเธอ ก็ไม่มีทางที่จะหาวิธีติดต่อกับลูกน้องของเธอได้

ความสบายใจจากการที่เย่เชินหลินได้รับรู้ว่าเซี่ยชีหรั่นปลอดภัยดีนั้นอยู่ได้เพียงไม่นาน จิตใจของเขาก็ตกอยู่ในสถานการณ์กังวลอีกครั้ง

อย่างไรเสียเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยก็เป็นคนในเชื้อพระวงศ์ของประเทศฝานหลาย ที่ออสเตรเลีย เขาก็เคยปะทะกับคนของพวกเขามาก่อน

หากไม่ใช่เพราะเขาจู่โจมอย่างไม่ให้ตั้งตัว การจะรอดพ้นจากเงื้อมมือของพวกเขาไม่ใช่เรื่องง่ายแน่

ครั้งนี้เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยไม่แม้แต่จะคิดถึงชีวิตของตนเองด้วยซ้ำ ดูสิว่าเธอเกลียดเซี่ยชีหรั่นเพียงใด ยิ่งเธอเกลียดมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งออกคำสั่งตายให้แก่ลูกน้อง

ขณะนี้การบีบคอเธอต่อไปก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรเท่าไหร่แล้ว และไม่ว่ายังไงเธอก็เป็นคนท้อง

หลังจากที่ได้รู้ว่าเซี่ยชีหรั่นยังปลอดภัยดี เย่เชินหลินก็ได้คลายมือออกจากคอของเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย

ทันทีที่ได้รับอากาศหายใจ เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยก็หายใจเข้าออกอย่างแรงหลายที

เธอสามารถไม่คิดชีวิตได้จริงๆ เมื่อเธอโกรธถึงขีดสุดเธอคิดแบบนั้นจริงๆ

แต่ตอนนี้เธอก็ค่อยๆมีสติขึ้นมาแล้ว หากเธอเอาชีวิตตนเองเข้าแลกเพื่อผู้หญิงคนหนึ่งอย่างเซี่ยชีหรั่น มันไม่คุ้มค่าอยู่แล้ว

เธอได้เปลี่ยนความคิดแล้ว แต่จะไม่บอกเย่เชินหลิน ท่าทางเธอดูใจเย็นมาก อีกทั้งยังเอ่ยขึ้นอย่างเยาะเย้ยเล็กน้อย

“เย่เชินหลิน นายไม่ขอร้องอ้อนวอนฉันหรือ ไม่แน่นะ ถ้านายขอร้องฉัน ฉันสามารถบอกให้คนของฉันปล่อยเธอไปได้”เธอเอ่ยอย่างวางตัว

“เธอไม่มีทางปล่อยหรอก”เย่เชินหลินพูดอย่างมั่นใจ

“หึๆ ดูท่าทางนายก็รู้จักฉันบ้างแล้ว รู้ว่าฉันทำอะไรก็ต้องทำให้สุด เป็นไง พอได้ยินว่าเซี่ยชีหรั่นปลอดภัยดี นายก็คิดว่าไม่มีอะไรแล้วงั้นหรือ การที่ตอนนี้เธอปลอดภัยดี ก็ไม่ได้หมายความว่าวินาทีต่อไปเธอจะยังปลอดภัย ฉันบอกคนของฉันไปแล้ว หากพวกมันฆ่าเซี่ยชีหรั่นไม่ได้ ฉันจะให้พวกมันตายทั้งหมด”