ตอนที่ 889 สาวใช้ตัวแสบ 793

ตอนที่ 889 สาวใช้ตัวแสบ 793

เมื่อเซี่ยชีหรั่นฟื้นขึ้นมา ก็โวยวายจะไปหาเย่เชินหลินให้ได้ หมอบอกว่าร่างกายของเธออ่อนเพลียเกินไป จำเป็นต้องให้น้ำเกลือ

“ไม่ต้องแล้วค่ะ ฉันจะไปหาเขา ไปอยู่เป็นเพื่อนเขา เขาเพิ่งผ่าตัดเสร็จ อยู่ในโลกแห่งความมืดนานขนาดนั้น เขาต้องการให้ฉันอยู่เป็นเพื่อน”เซี่ยชีหรั่นร้อนใจมาก ทว่าหมอกลับส่ายหน้า และเตือนเธอ “คุณต้องสงบสติอารมณ์ลง อย่าร้อนใจแบบนี้”

“ฉันไม่อาจใจเย็นได้ ฉันจะไปหาเขา”

“ไม่เป็นไร ไปหาเขาได้”หลี่เหอไท้เอ่ยอย่างอ่อนโยน “เธอต้องให้น้ำเกลือ ฉันให้คนเตรียมเตียงไว้ในห้องของเขาเตียงหนึ่ง เธอไปนอนให้น้ำเกลือข้างกายเขา ได้ไหม”

“ได้”

เย่เชินหลินถูกย้ายมาอยู่ในห้องคนไข้ทั่วไป แต่แน่นอนว่าห้องของเขาไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน มันคือห้องวีไอพีที่ดีที่สุดในโรงพยาบาล

หลี่เหอไท้ให้คนนำเตียงมาไว้ที่ห้องเย่เชินหลินอีกเตียงหนึ่ง ซึ่งก็วางเคียงคู่กับเตียงของเย่เชินหลิน หลังจากที่เซี่ยชีหรั่นได้เห็นเย่เชินหลินแล้ว เธอก็นอนลงและรับน้ำเกลืออย่างว่าง่าย

“พี่เหอไท้ พี่กลับไปเถอะ จากมาตั้งหลายวันแล้ว คุณพ่อคุณแม่คงกลับมาจากบ้านคุณยายกันแล้ว ไม่เจอพวกเรา เกรงว่าพวกท่านจะไม่วางใจ พี่บอกกับพวกท่านนะคะ ว่าฉันไปบ้านเย่เชินหลิน อย่าบอกเรื่องที่เขาได้รับบาดเจ็บนะคะ ฉันกลัวคุณแม่จะเป็นห่วง”

“อื้ม มีอะไรโทรหาฉันได้ตลอดเวลานะ”หลี่เหอไท้จะกลับไปแล้ว เขาเองก็กลัวว่าจ้าวเหวินอิงจะวางใจ และอีกอย่าง นี่ก็จากมาตั้งหลายวันแล้ว เรื่องในบริษัทก็รอให้เขาไปจัดการด้วย

“เธอต้องพักผ่อนให้มากๆนะ”หลี่เหอไท้กำชับเซี่ยชีหรั่นไปประโยคหนึ่ง ก่อนจะหันไปหาเย่เชินหลิน เอ่ยเสียงราบเรียบ “นายก็เหมือนกัน”

“ขอบคุณ”เย่เชินหลินเอ่ยตอบไปสั้นๆเพียงสองคำ หลี่เหอไท้พยักหน้าเล็กน้อย และไม่ได้เอ่ยพูดอะไรอีก เขาหมุนตัวเดินจากไปทันที

หากจะพูดเรื่องขอบคุณ หลี่เหอไท้ก็ต้องขอบคุณเขา ที่เขาสามารถรอดมาได้ ไม่ทำให้เซี่ยชีหรั่นผิดหวัง เขาก็ต้องขอบคุณเขาอยู่แล้ว

ไห่ลี่หมินได้มอบหมายงานต่างๆให้คนอื่นไปแล้ว เพราะฉะนั้นสองสามวันเขาจึงเฝ้าอยู่ที่โรงพยาบาลทั้งวันทั้งคืน ต่อให้จงหวีฉวนโทรมาตามด้วยตัวเองว่าเขารีบกลับไปทำงาน เขาก็ไม่ยอมกลับไป ซึ่งได้สร้างความโมโหให้แก่จงหวีฉวนเป็นอย่างมาก

ตอนนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญของการเปลี่ยนสมัย จงหวีฉวนจะเปลี่ยนหัวหน้าก็ไม่ได้ และที่สำคัญไห่ลี่หมินได้กุมหลักฐานของเขาไว้จำนวนมาก เขาเองก็ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม ได้แต่อดทนไห่ลี่หมินไปก่อนชั่วคราว พลางคิดในใจว่ารอให้เขาก้าวไปอีกนิด จะให้ไอ้เด็กเมื่อวานซืนคนนี้ได้เห็นดีกัน

“ฉันไม่ได้ตาย นายกลับไปทำงานเถอะ”เย่เชินหลินเอ่ยกับไห่ลี่หมินที่นั่งอยู่บนโซฟา

ไห่ลี่หมินเอ่ย“ฉันแอบผิดหวังไม่น้อยเลย ที่นายไม่ตาย”

หลินหลิงที่ทำเรื่องต่างๆเรียบร้อยแล้วก็ยืนอยู่ในห้องคนไข้เช่นกัน เมื่อได้ฟังคำหยอกล้อประโยคนี้ของไห่ลี่หมิน เธอก็แอบถอดถอนใจ

รู้ว่าเขาแค่ล้อเล่น แต่ทำไมมันจะไม่ใช่การแสดงความคิดที่แท้จริงของเขาล่ะ เขาเห็นว่าเย่เชินหลินและเซี่ยชีหรั่นจะคืนดีกันแล้ว คาดว่าต่อไปเขาคงจะยิ่งไม่มีโอกาสเข้าใกล้เซี่ยชีหรั่นแล้วล่ะมั้ง

เย่เชินหลินเพียงยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้เอ่ยพูดอะไร

ไห่ลี่หมินก็ไม่พูดล้อเล่นอีก หากแต่เอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง“นายคิดจะจัดการเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยยังไง สองสามวันมานี้ เรื่องนี้ได้เดือดพล่านไปทั่วแล้ว เรื่องที่นายจี้บนเครื่องบินไม่ได้รู้กันแค่คนสองคนนะ ทางประเทศฝานหลายก็น่าจะส่งคนมาเจรจากับทางการทูตแล้ว หากไม่ใช่เพราะนายยังอยู่ในห้องไอซียู คาดว่าป่านนี้คงเจอตัวนายไปนานแล้ว”

เชิญมานั้นง่าย แต่ส่งไปนั้นยาก สิ่งที่ไห่ลี่หมินกังวลมากที่สุดก็คือเมื่อเย่เชินหลินหายดีแล้ว ทางประเทศฝานหลายจะไม่ยอมรามือง่ายๆ

แม้ว่าประเทศฝานหลายจะไม่ได้ใหญ่โตมากนัก แต่ก็ได้เกี่ยวข้องมาถึงทางการทูตแล้ว เย่เชินหลินอาจไม่ได้รับการปกป้องจากรัฐบาล

ตอนนั้นเป็นสถานการณ์คับขัน ทั้งๆที่รู้ดีว่าจะเกิดปัญหาที่ยุ่งยากยิ่งกว่าตามมาข้างหลัง แต่เย่เชินหลินก็ไม่มีเวลามานั่งสนใจแล้ว

ขณะนี้เขานึกเงียบไปชั่วครู่ เมื่อเห็นเซี่ยชีหรั่นมองเขาอย่างเป็นกังวล เขาจึงเอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบ“มันไม่มีอะไรยากหรอก ฉันได้เตรียมแผนรับมือไว้เรียบร้อยแล้ว ”

“คุณโกหก เย่เชินหลิน นายนอนหมดสติอยู่ตลอดเวลา ไปคิดวางแผนมาเมื่อไหร่กัน”เซี่ยชีหรั่นลุกพรวดขึ้นจากเตียง เย่เชินหลินขมวดคิ้ว เอ่ยเสียงทุ้ม “นอนลงไป”

เซี่ยชีหรั่นไม่อยากทำให้เย่เชินหลินโมโห จึงนอนลงไปบนเตียงอย่างว่าง่ายอีกครั้ง

“หลินต้าฮุยล่ะ”เย่เชินหลินถามหลินหลิง หลินหลิงบอกว่าหลินต้าฮุยกลับไปจัดการธุระที่บริษัทแล้ว

“เธอบอกเขาว่าจัดการเสร็จแล้วให้รีบกลับมา เรื่องของเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย ต้องให้เขาไปจัดการ”

“ค่ะคุณเย่”หลินหลิงตอบ

“ไห่ นายกลับไปเถอะ เดี๋ยวเรื่องนี้ก็จะจบลง ต่อไปสองพี่น้องนั่นก็จะไม่มีเวลาและกำลังที่จะมาตงเจียงได้อีกแล้ว”เย่เชินหลินพูดแบบนี้ ซึ่งแน่นอนว่าทั้งไห่ลี่หมิน เซี่ยชีหรั่นและหลินหลิงต่างก็ไม่เข้าใจว่าเขาจะทำอย่างไรกันแน่

แต่ดูจากท่าทางของเขามีแผนการในใจแล้ว ไห่ลี่หมินก็ไม่ได้ถามอะไรมากอีก

“หลินหลิง เธอก็กลับไปเถอะ ให้เสี่ยวเหอมาแทน ไห่ ช่วยไปส่งหลินหลิงหน่อยนะ”

ทั้งหลินหลิงและไห่ลี่หมินต่างฟังจุดประสงค์ที่ต้องการจับคู่ของเย่เชินหลินออกอยู่แล้ว ถ้าหากตอนที่ไห่ลี่หมินมา ไม่ได้เห็นภาพที่หลินหลิงสร้างความลำบากใจให้เซี่ยชีหรั่นขนาดนั้นเพื่อเย่เชินหลิน เขาอาจอยากจะมีโอกาสอีกสักครั้ง หากหลินหลิงไม่ได้เห็นไห่ลี่หมินออกหน้าแทนเซี่ยชีหรั่น เธอก็คงหวังที่จะได้สร้างความสัมพันธ์กับไห่ลี่หมิน

ทว่าเขาทั้งคู่ในขณะนี้ ต่างคิดว่าคนที่อีกฝ่ายชอบคือคนอื่น จึงได้ก่อกำแพงป้องกันขึ้นมาในใจทั้งคู่

“ไม่เป็นไรค่ะคุณเย่ ฉันอยู่ที่นี่ดีกว่า คุณเพิ่งฟื้นขึ้นมา และเสี่ยวเหอก็ไม่รู้เรื่องความเคยชินต่างๆในการใช้ชีวิตของคุณด้วย ฉันไม่กลับค่ะ กลับไปแล้วฉันไม่วางใจ”แม้ว่าน้ำเสียงของเธอยังคงเยือกเย็นอยู่บ้าง แต่ความห่วงใยนั้นกลับมากมายเกินบรรยาย

ไห่ลี่หมินกระตุกมุมปากขึ้นยิ้มเล็กน้อย พร้อมเอ่ยอย่างประชดประชัน“นายไม่ควรจะให้คุณผู้ช่วยหลินกลับไป คุณผู้ช่วยหลินเกือบจะถวายตัวตายตามเจ้านายไปเลยนะ ตอนนี้จะให้เธอกลับไป มันก็เท่ากับเอาชีวิตเธอไปน่ะสิ”

เย่เชินหลินและเซี่ยชีหรั่นมองตาและส่งยิ้มให้กัน ใครจะฟังไม่ออกว่าน้ำเสียงของไห่ลี่หมินนั้นหึงมากขนาดไหน