ตอนที่ 898 สาวใช้ตัวแสบ 802

ตอนที่ 898 สาวใช้ตัวแสบ 802

“คือว่า…...คุณนายหญิงครับ คุณจะไปพบเธอทำไมครับ? ต้องขออภัยที่ผมถามในสิ่งที่ไม่ควรถามครับ แต่ผมต้องการรู้จริงๆ ครับ ถ้าผมพาคุณไปพบส้งหลิงหลิงแบบนี้ คุณเย่ต้องเอาผมตายแน่เลยครับ”

“ฉันไม่ได้อยากโกหกนายหรอกนะ ต้าฮุย ฉันแค่อยากให้ส้งหลิงหลิงกลับมาจริงๆ”

หลินต้าฮุยขมวดคิ้วและไม่ได้ตัดคำพูดของเซี่ยชีหรั่น

“นายสังเกตไหมว่าสองวันนี้เชินหลินอารมณ์ไม่ดีเลย เมื่อคืนฉันเห็นเขายืนอยู่หน้าเตียงเด็กนานมาก เขาเป็นพ่อแท้ๆ ของเด็กนะ แล้วเขาจะปล่อยให้เด็กจากไปแบบนี้ได้ยังไง? เมื่อวานคุณหมอบอกแล้วว่าถ้าอาการของเด็กอันตรายกว่านี้อาจถึงขั้นเสียชีวิตได้เลยนะ”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เซี่ยชีหรั่นก็ถอนหายใจดังๆ แล้วพูดต่อ “ฉันรู้ว่านายภักดีต่อคุณเย่มาก และนายก็หวังดีต่อฉันกับคุณเย่เพื่อจะไม่มีอุปสรรคใดๆ มากีดขวางเราอีก ความจริงครั้งนี้ฉันอยากห้ามเย่เชินหลินไว้ ฉันไม่อยากให้เขาไล่ส้งหลิงหลิงออกไปเลย แต่ฉันคิดว่าเธออาจจะทำผิดอีกจึงไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร แต่เมื่อคิดๆ แล้ว หลังจากที่เธอออกไปมันส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยของชีวิตเด็กมาก ถ้าเด็กไม่เป็นอะไรฉันคงไม่อยากให้เธออยู่ที่นี่ต่อหรอก ไม่มีใครอยากใช้ชีวิตกับมือที่สามหรอกนะ ฉันก็เหมือนกัน”

หลินต้าฮุยยิ่งเงียบกว่าเดิม เพราะเขารู้ดีว่าสิ่งที่เซี่ยชีหรั่นพูดนั้นออกมาจากใจจริง

สิ่งสำคัญคือเธอไม่เคยคิดถึงตัวเองก่อนเลย เธอเป็นห่วงเย่เชินหลินและเป็นห่วงเด็กมาก ในสถานการณ์แบบนี้ แม้เขาจะเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของเย่เชินหลิน ซึ่งความจริงเขาควรห้ามเธอไว้ แต่เมื่อเห็นความดีของเธอแล้วเขาก็ปฏิเสธไม่ลง

“ต้าฮุย ฉันรู้ว่านายฟังคำสั่งของคุณเย่คนเดียว แต่ตอนนี้เขาดื้อรั้นมาก ฉันบอกเขาแล้วว่าให้พาส้งหลิงหลิงกลับมาเพื่อชีวิตของลูก แต่เขาไม่ยอมจริงๆ เขายอมเจ็บปวดทนทุกข์เพื่อฉัน แต่ตอนนี้ฉันไม่สามารถทนดูความเจ็บปวดของเขากับลูกได้อีกต่อไปแล้ว ดังนั้นนายต้องช่วยฉันนะ ช่วยพาฉันไปหาส้งหลิงหลิงทีเถอะ”

ที่จริงหลินต้าฮุยอยากตอบตกลงเธอมาก เพราะไม่สามารถปฏิเสธต่อหน้าคนอย่างเซี่ยชีหรั่นได้เลย

แต่เมื่อเขาคิดถึงการกระทำที่โหดร้ายของส้งหลิงหลิงแล้วเขากลับต้องใจแข็งอีกครั้ง

“ต้องขออภัยจริงๆ ครับคุณนายหญิง ผมช่วยคุณไม่ได้จริงๆ คนอย่างส้งหลิงหลิงไม่ควรกลับมาจริงๆ นะครับ เพราะถ้าหากเธอได้กลับมาเธอต้องสร้างปัญหาอีกแน่นอน”

“ฉันรู้!” เซี่ยชีหรั่นเริ่มขึ้นเสียงและพูดเสียงดังขึ้น

“ฉันรู้ว่าเธออาจจะกลับมาสร้างปัญหาอีก แต่ฉันไม่สนใจหรอก ฉันก็เป็นผู้ใหญ่คนหนึ่งแล้วนะ ฉันสามารถดูแลตัวเองได้ แต่ตัวเล็กเย่เจิ้งเหิงไม่เหมือนกันนะ เขายังเป็นเด็กทารกอยู่เลย เพราะเรื่องพัวพันของผู้ใหญ่จึงต้องกระทบต่อชีวิตเด็กแบบนี้เราทุกคนต่างก็ต้องรับผิดชอบกันนะ ต้าฮุย นายก็เป็นพ่อคนแล้ว นายลองคิดดูสิว่าเย่เชินหลินไม่อยากให้ลูกชายตัวเองมีชีวิตรอดจริงๆ เหรอ? ถ้าเขาไม่อยาก แล้วทำไมก่อนหน้านี้ต้องยอมส้งหลิงหลิงทุกอย่างล่ะ ครั้งนี้ที่เขาไม่ให้อภัยเธอก็เป็นเพราะฉันจริงๆ นะ”

เซี่ยชีหรั่นพูดแทงใจหลินต้าฮุย ซึ่งแน่นอนว่าเขาต้องเข้าใจเย่เชินหลินดี แม้เด็กคนนี้จะเกิดขึ้นโดยบังเอิญแต่ถึงอย่างไรก็ตามเขาก็คือพ่อผู้ให้กำเนิดลูกคนนี้อยู่ดี ตราบใดที่ไม่ใช่สัตว์ร้ายคอยทำลายลูก คงไม่มีใครที่อยากเห็นลูกตัวเองต้องตายหรอก

เมื่อเห็นหลินต้าฮุยเริ่มรู้สึกใจอ่อน เซี่ยชีหรั่นจึงย้ำพูดอีกครั้ง “ฉันกับเย่เชินหลินก็เชื่อใจซึ่งกันและกันอยู่แล้ว อีกอย่างที่บ้านมีคนตั้งมากมายคอยดูแลอยู่ ต่อให้ส้งหลิงหลิงกลับมาเธอก็ไม่กล้าและไม่มีโอกาสที่จะทำอะไรฉันอยู่แล้ว”

“โอเคครับ ผมจะพาคุณไปหาเธอ” ในที่สุดหลินต้าฮุยก็รับปาก

“ขอบคุณนะ แล้วอย่าเล่าเรื่องที่ฉันไปหาส้งหลิงหลิงให้คุณเย่ฟังนะ” เซี่ยชีหรั่นพูด

ครั้งนี้หลินต้าฮุยไม่ได้รับปากเธอ ตอนนี้เขาก็รู้สึกสับสนและทำอะไรไม่ถูก

ใจหนึ่งเขาไม่อยากให้เย่เชินหลินต้องเสียลูกไปและสงสารเซี่ยชีหรั่นที่มีใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ส่วนอีกใจเขาไม่อยากเห็นส้งหลิงหลิงได้กลับมาอีกครั้งจริงๆ

เพราะสับสนจนไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไร เขาจึงเลือกที่จะทำตามคำขอของเซี่ยชีหรั่น

หลังจากเซี่ยชีหรั่นและหลินต้าฮุยขึ้นไปบนรถ หลินต้าฮุยจึงสั่งให้คนขับรถขับไปยังชานเมืองด้านตะวันออก

พวกเขาย้ายไปพักอยู่ที่ไกลจนอยู่ในเขตเมืองชนบทแล้ว

“ต้าฮุย ฉันไปคนเดียวก็ได้ นายรอที่นี่ก่อน ฉันน่าจะใช้เวลาไม่นานหรอก” เซี่ยชีหรั่นพูดกับหลินต้าฮุยหลังลงจากรถ

เธอรู้ว่าหลินต้าฮุยไม่ชอบส้งหลิงหลิง จึงกลัวว่าส้งหลิงหลิงจะพูดอะไรที่หลินต้าฮุยไม่ชอบแล้วทำให้เขาไม่ยอมให้ส้งหลิงหลิงกลับไปเหมือนเย่เชินหลินอีก

“คุณไปคนเดียวไม่ปลอดภัยครับ ให้ผมไปกับคุณดีกว่า”

“จะมีอะไรอันตรายอีกล่ะ? ฉันได้ยินมาว่าส้งซูหาวก็......ส่วนเซียวเสี่ยวลี่ก็กำลังตั้งท้องอยู่ และนายหญิงส้งก็อายุมากแล้วด้วย คนเหล่านี้ไม่เป็นอันตรายต่อฉันหรอก ไม่ต้องห่วง ต้าฮุย ฉันไม่เป็นไรหรอก ธุระแบบนี้ฉันชอบลุยคนเดียวมากกว่า ไม่อยากให้คนอื่นรบกวนด้วย”

เมื่อเซี่ยชีหรั่นพูดเช่นนี้แล้วหลินต้าฮุยก็ได้แต่ตอบคำเดียว ครับ คุณนายหญิง และบอกว่าเขาจะรออยู่ที่หน้าบ้านส้งหลิงหลิง

เมื่อเซี่ยชีหรั่นเดินไปถึงชั้นล่าง ส้งหลิงหลิงและส้งซูหาวก็กำลังยืนอยู่ที่หน้าต่างแล้วมองออกไปพอดี

“พี่ ดูสิ! นั่นมันเซี่ยชีหรั่นไม่ใช่เหรอ?” ส้งซูหาวชี้ไปที่ชั้นล่าง

“เธอมาทำไม?” ส้งหลิงหลิงพึมพำอยู่ในปากและคิดในใจว่าเกิดเรื่องอะไรกับเด็กหรือเปล่าเธอถึงมาหาถึงที่?

“จัดการมันเถอะ!” ส้งซูหาวพูด

ส้งหลิงหลิงส่ายหัว แม้เธอจะเกลียดเซี่ยชีหรั่นมาก แต่เธอรู้ดีว่าคนอย่างเซี่ยชีหรั่นนั้นทำอะไรได้บ้าง