ตอนที่ 913
ตอนที่ 913 สาวใช้ตัวแสบ 817
October 28, 2026
ตอนที่ 913 สาวใช้ตัวแสบ 817
ฉันกลัว ดังนั้นฉันเลยบอกสามีให้พาเด็กๆ ออกไปเที่ยวในช่วงนี้ ที่จริงแล้วฉันกลัวจริงๆ ว่าฉันจะเจออุบัติเหตุบางอย่าง และกลัวว่ามันจะทำร้ายพวกเขา
สามีเป็นคนดี เขาสามารถเลี้ยงลูกสองคนและช่วยฉันดูแลพ่อแม่ และช่วยฉันเลี้ยงหลานสาวเป็นอย่างดี
ถึงฉันวางใจกับเรื่องพวกนี้ ฉันก็กลัว ยังไม่อยากตาย ฉันยังสาวอยู่เลย เซี่ยชีหรั่น เธอปล่อยฉันไปได้ไหม?
เซี่ยชีหรั่นหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็ขมวดคิ้วและส่ายศีรษะ “ปลอม ทั้งหมดนี่เป็นของปลอม! นี่มันไม่ใช่เรื่องจริง! มันเป็นเรื่องไร้สาระ มันไม่มีอะไรเลย ทั้งหมดถูกปลอมแปลงขึ้นมา! นี่ต้องไม่ใช่ที่พี่ส้งเขียนแน่ๆ นี่มันแปลกเกินไปแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะปั้นน้ำเป็นตัวแบบนี้”
“คุณไม่ต้องตื่นเต้น ถ้าเป็นความเท็จก็จะไม่ถูกพูดว่าเป็นความจริง ถ้าเป็นเรื่องจริงก็จะไม่ถูกพูดว่าเป็นความเท็จ เราจะมีคนจดบันทึกเพื่อพิสูจน์ความจริง ระบุว่าเป็นลายมือเธอหรือไม่จะได้ผลลัพธ์ทันที”
คำพูดของเขาทำให้เซี่ยชีหรั่นสงบลงนิดหน่อย ใช่แล้ว เธอควรเชื่อมั่นสิ แค่เธอไม่ได้ทำจริงๆ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ก็ไม่อาจใส่ร้ายเธอได้
“นี่คือรูปถ่ายที่เกิดเหตุ คุณดูสิ”
ในรูปภาพ เลือดสาดกระจายบนพื้นห้อง พี่ส้งนอนจมกองเลือด
เซี่ยชีหรั่นเห็นภาพเหล่านี้ หัวใจก็ถูกบีบรัด เธอทนมองตรงไม่ได้ มองแวบเดียวก็เบนสายตาออกมา
โหดร้ายเกินไปแล้ว! ไม่ว่าใครอยากใส่ร้ายเธอ ทำกับชีวิตคนแบบนี้มันโหดร้ายเกินไป
“เราเก็บลายนิ้วมือบนอาวุธสังหารแล้ว ตอนนี้รบกวนคุณให้ลายนิ้วมือคุณด้วยครับ”
เซี่ยชีหรั่นตกใจ พี่ส้งตายในห้องครัว และเธอช่วยเธอหั่นผัก เธอสงสัยว่าอาวุธสังหารอาจจะเป็นมีดทำครัวอันนั้น แน่นอนว่ามันมีลายนิ้วมือ!
แต่เรื่องมันมาถึงจุดนี้แล้ว เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะไม่ให้ความร่วมมืออีกฝ่ายในการเก็บลายนิ้วมือ แต่เธอต้องการที่จะอธิบายให้ชัดเจน
หลังจากเอาลายนิ้วมือเธอไปแล้ว เธอถึงพูดขึ้น “คุณคะ ฉันไปที่บ้านพี่ส้งจริงๆ เธอบอกให้ฉันอยู่กินข้าวที่บ้านเธอ เพราะฉันบอกว่าฉันรีบไป เธอบอกว่ากลัวทำให้ฉันเสียเวลาเลยให้ฉันช่วยเธอหั่นผัก ฉันก็ช่วยเธอไป ถ้ามีดสังหารคือมีดทำครัวล่ะก็ ด้านบนมันต้องมีลายนิ้วมือฉันอยู่แน่นอน”
“เราจะจดบันทึกเรื่องพวกนี้ไว้ครับ”
“คุณไปถึงบ้านผู้ตายกี่โมง”
“ประมาณหกโมงค่ะ” เซี่ยชีหรั่นตอบตามความจริง
“คุณไปทำอะไรที่บ้านผู้ตาย? ”
“ฉันบอกไปแล้ว เย่เชินหลิน คู่หมั้นฉันเคยช่วยหลานสาวพี่ส้งที่ชื่อต้าเฟิ่งเข้าเรียนโรงเรียนมัธยมต้น เมื่อวานพี่ส้งมาหาฉันแล้วบอกว่าอยากขอบคุณฉัน เธอเอาสินค้าเกษตรมาให้ฉันมากมาย บอกว่าต้าเฟิ่งปลูกเองที่บ้านชนบท เธอบอกว่ามันคือน้ำใจของหลานสาวเธอ ฉันต้องรับไว้ และเธอบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเอาของมากมายพวกนี้ขึ้นรถจักรยานไฟฟ้า และล้มบนถนนสองครั้ง ถ้าฟ้ามืดแล้วต้องนำของมากมายพวกนี้กลับบ้านไปจะอันตรายอย่างมาก และไม่สะดวกด้วย ฉันมีรถพอดี ไม่อยากให้เธอลำบากใจ ฉันก็เลยรับมันไว้”
“แปลว่าเมื่อวานนี้คุณติดต่อกับผู้ตายใช่ไหม? ”
“ใช่”
“ว่าต่อไปเลยครับ วันนี้ที่คุณไปบ้านผู้ตายกับที่คุณเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้เกี่ยวข้องอะไรกัน? ”
“เพราะฉันต้องไปกินข้าวที่บ้านพ่อแม่สามี คิดว่าของพวกนี้เหมาะกับผู้สูงอายุ เลยนำของถุงใหญ่ไปที่บ้านเธอ หลังจากกินข้าวแล้วฉันก็ได้รับโทรศัพท์จากพ่อสามีบอกว่าในถุงที่เธอให้มามันมีเงินหนึ่งหมื่นหยวนซ่อนอยู่ ฉันเดาว่านี่คงเป็นสิ่งที่เธอเอามาให้เพื่อขอบคุณฉันที่ช่วยหลานสาวเธอโดยเฉพาะล่ะมั้ง ตอนนั้นฉันก็บอกแม่สามีว่าฉันเอาเงินเธอไม่ได้หรอก เพราะสถานะของพ่อสามีค่อนข้างพิเศษ เราทุกคนกลัวว่าจะทำลายชื่อเสียงเขา แม่สามีเลยเตือนฉันว่าอย่าคืนเงินเธอในบริษัทนะ กลัวคนอื่นเห็นแล้วจะมองไม่ดี พี่ส้งก็ไม่ได้มาทำงานพอดี ฉันเลยไปที่บ้านเธอเพื่อคืนเงินให้เธอเอง!”
“คุณออกมาจากบ้านผู้ตายประมาณกี่โมง? ”
“เกือบหกโมงครึ่งค่ะ ตอนนั้นพี่ส้งรับโทรศัพท์บอกว่าพ่อเธอเป็นลม ไม่สะดวกชวนฉันกินข้าวแล้ว ฉันเลยออกมา”
“ตอนคุณออกมาจำเวลาละเอียดได้ไหม? ”
“จำไม่ได้ ฉันไม่ได้มองเวลา แต่……ในโทรศัพท์ฉันน่าจะมีบันทึกการโทร ฉันรับสายจากพ่อ จากนั้นฉันก็ออกมา”
“ตอนออกมามีใครเห็นคุณไหม? ”
“มีเพื่อนบ้านสองคน และตอนลงมากำลังจะขึ้นรถก็เจอหลานสาวพี่ส้งที่ชื่อต้าเฟิ่ง เธอขอให้ฉันอยู่กินข้าวด้วย ฉันจำได้ว่ามือเธอถืออาหารตุ๋น ฉันบอกเธอว่าปู่เธอเป็นลม เธอก็รีบขึ้นไปข้างบน จากนั้นฉันก็กลับไปบ้านแม่ฉัน” เซี่ยชีหรั่นตอบตามความจริง