ตอนที่ 915 สาวใช้ตัวแสบ 819

ตอนที่ 915 สาวใช้ตัวแสบ 819

เซี่ยชีหรั่นก็ไม่สบายใจเช่นกัน หลิงจื่อคนนี้คือเพื่อนสนิทของพี่ส้งในบริษัท ทั้งคู่ถือว่าเป็นเพื่อนซี้กัน

ตอนนี้เพื่อนสนิทของหลิงจื่อตายง่ายๆ แบบนี้ อายุน้อยแบบนี้ เธอไม่โทษเลยที่หลิงจื่อกล่าวหาเธอ เธอก็รู้สึกเสียใจกับพี่ส้งเช่นกัน

เธอคิดมากในการรีบค้นหาตัวฆาตกรที่แท้จริง แต่ในใจเธอก็รู้ดีอย่างมาก แม้ว่าเธอจะได้รับการปล่อยตัว คดีนี้ก็อาจจะเป็นคดีที่ยังไม่คลี่คลายเพราะหาตัวฆาตกรไม่เจอและสุดท้ายก็ไม่ได้รับการแก้ไข ถึงแม้จะหาตัวฆาตกรมาอธิบายได้จริงๆ ฆาตกรคนนั้นก็ไม่ใช่ผู้ที่บงการอยู่สูงสุด

“ไม่ใช่ฉัน ฆาตกรคือคนอื่น” เซี่ยชีหรั่นพูด

“เธอก็ต้องบอกสิว่าไม่ใช่เธอ! จะมีใครตั้งใจฆ่าคนแล้วบอกว่าตัวเองฆ่าบ้างล่ะ? ” เสี่ยวลู่ก็โกรธมากเช่นกัน

เซี่ยชีหรั่นรู้ว่าพูดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ แค่พูดเบาๆ ว่า “สักวันเรื่องนี้จะกระจ่าง”

เธอถูกนำตัวออกจากสถานีไปที่ประตู ก็มีสื่อมารุมทันที สื่อมันก็มาเร็วจริงๆ

เซี่ยชีหรั่นมองคนเหล่านั้นที่ได้รับคำสั่งอย่างเย็นชา ในใจเธอเกลียดชังพ่อผู้ให้กำเนิดเธออย่างรุนแรง

พ่อ คุณเป็นพ่อแท้ๆ ของฉันหรือไม่? คุณให้คนมาสัมภาษณ์เรื่องนี้กับฉัน เพราะอยากให้ทุกคนรู้ว่าฉันเป็นฆาตกรตัวจริง คุณอยากใช้ประโยชน์จากอำนาจกำกับดูแลบังคับให้เย่เชินหลินใช้วิธีพิเศษในการช่วยเหลือฉันใช่ไหม?

ทำไมคุณไม่นึกถึงความรู้สึกของฉัน ชื่อเสียงของฉันเลย?

ทั้งๆ ที่รู้ดีว่าน้ำตาไม่มีประโยชน์ แต่เธอก็ไม่สามารถหักห้ามความเศร้าเสียใจได้ น้ำตายังคงไหลลงมาอย่างเงียบๆ

หลิงจื่อและเสี่ยวลู่เป็นเพียงพยาน ถามเสร็จแล้วเธอก็เป็นอิสระ พวกเธอหยุดฝีเท้า ตะโกนด่าเซี่ยชีหรั่นเสียงดัง “เธอมันฆาตกร! คืนพี่ส้งมาให้พวกเรานะ! ฆาตกร! ผู้หญิงหน้าด้าน!”

เซี่ยชีหรั่นถูกตำรวจนายหนึ่งจับมือไว้ เธอทำได้เพียงมองพวกเธอด่าอย่างเงียบๆ ไม่มีแรงอธิบาย

“ขอโทษนะคะ ระบุแล้วว่าเธอคือฆาตกรเหรอ?” มีนักข่าวถามตำรวจ ตำรวจแค่พูดขึ้นอย่างเย็นชา “ขอทางหน่อย คดีอยู่ระหว่างการสืบสวนและรวบรวมพยานหลักฐาน เราทำได้แค่ตรวจสอบและรวบรวมหลักฐานเท่านั้น ไม่สามารถตัดสินได้”

“ได้ข่าวว่าเธอคือผู้หญิงของคุณเย่ ลูกสะใภ้ประธานเย่ สถานะนี้จะมีผลกระทบต่อการสืบสวนเธอไหม?” นักข่าวถามอย่างไม่เกรงใจ

“เราต้องดำเนินการอย่างเป็นกลาง ให้คำอธิบายแก่ประชาชน” ตำรวจพูดขึ้นอย่างมีรูปแบบ

พูดจบ ตำรวจก็ดึงตัวเซี่ยชีหรั่นและผลักนักข่าว และพาเธอไปที่รถตำรวจคุ้มกัน

เซี่ยชีหรั่นเห็นมีบางคนเดินมาที่นี่ด้วย หลี่เหอไท้และพ่อเธอ พอเห็นคนในครอบครัวสองคน น้ำตาเธอก็ยิ่งไหลไม่หยุด

ข้างหน้าไม่รู้ว่าต้องเผชิญกับอะไร เธอไม่รู้ว่าเธอจะกลายเป็นเหยื่อของการต่อสู้ทางการเมืองหรือไม่ จะถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมไปตลอดชีวิต ไม่สามารถเคลียร์ข้อกล่าวหาตลอดไปหรือไม่

“ห้ามถ่ายซี้ซั้ว! และห้ามใช้คำว่าฆาตกรในการรายงานข่าว! ยังไม่ตัดสินคดี พวกคุณไม่มีสิทธิ์เขียนอะไรตามใจชอบ!” เสียงเยือกเย็นของหลี่เหอไท้ผ่านฝูงชนไป เหล่านักข่าวหันมาสนใจเขาไปโดยปริยาย

เขามาเพื่อมารับตัวเซี่ยชีหรั่น ดูเหมือนเขาจะทำไม่ได้

บางทีคนที่สั่งการอยู่เบื้องหลังได้ทำหลักฐานเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นเธอในฐานะผู้ต้องสงสัยรายใหญ่ นอกจากนี้ยังเป็นอาชญากรรมที่รุนแรง เพื่อความเรียบร้อยทางสังคม ตำรวจจะควบคุมตัวเธอชั่วคราวด้วย

ระหว่างการควบคุมตัวก็อาจจะยื่นคำร้องการจับกุมตัวกับศาลยุติธรรมได้ ภายในระยะเวลาหนึ่ง เธอจะไม่เจอใครเลยจริงๆ

เขาได้แจ้งให้เย่เชินหลินรู้แล้ว เย่เชินหลินแทบเป็นบ้า เขาขับรถรีบกลับด้วยตัวเองโดยไม่คำนึงถึงอาการบาดเจ็บ

เซี่ยชีหรั่นเห็นไกลๆ ว่าหลินต้าฮุยก็มาด้วย เธอก็รู้ว่าเย่เชินหลินต้องรู้เรื่องนี้แล้วอย่างแน่นอน

เย่เชินหลิน คุณไม่ต้องเป็นห่วงนะ ฉันจะดูแลตัวเอง ร่างกายคุณบาดเจ็บ คุณห้ามมายุ่งเด็ดขาด

น่าเสียดายที่เรื่องพวกนี้เธอทำได้แค่คิดในใจ เธอไม่มีทางถ่ายทอดประโยคนี้ให้เขารู้ได้

เธอไม่สามารถปลอบแม่ของเธอได้เช่นกัน เธอเห็นแม่วิ่งมาทางเธอ หัวใจก็ถูกดึงขึ้นมา

“แม่! ” เธอตะโกนเสียงดังที่สุดเท่าที่จะทำได้ อย่างไรก็ตามเหล่านักข่าวกำลังถามหลี่เหอไท้อย่างกระตือรือร้นอยู่ เสียงมันดังและตื่นเต้นมาก เสียงของเธอถูกกลบหมดเลย

“ชีหรั่นลูกรัก ลูกไม่ต้องเป็นห่วงนะ แม่รู้ว่าลูกโดนใส่ร้าย แม่จะหาวิธีทำให้ลูกบริสุทธิ์ให้ได้” จ้าวเหวินอิงสะอึกสะอื้นพยายามพูดให้ดังที่สุด จากนั้นเธอก็เห็นตำรวจพาเซี่ยชีหรั่นขึ้นรถตำรวจคุ้มกัน เธอไม่สามารถควบคุมน้ำตาได้อีกต่อไป มันไหลลงมาอาบแก้ม

หลี่เหอไท้ทำหน้ามืดมน สำหรับคำถามของนักข่าว เขาไม่ได้พูดอะไรเลย

เหล่านักข่าวเห็นว่าไม่สามารถขุดคุ้ยอะไรได้จากเขา ก็หันไปสนใจเสี่ยวลู่และหลิงจื่อสองคนนี้

ทั้งสองคนเคยได้ยินข่าวลือบางอย่างมาตั้งนานแล้ว บอกว่าครั้งหนึ่งเคยมีคนทำให้เซี่ยชีหรั่นลำบากใจ เจ้าชายก็ขู่ฆ่าอะไรสักอย่าง

ตอนนี้พวกเธอโกรธสุดๆ ดังนั้นจึงพวกเธอจึงพูดทุกอย่างที่รู้ออกมาทั้งหมดโดยไม่ลังเลเลยสักนิด

“ทำไมพวกคุณบอกว่าเซี่ยชีหรั่นคือฆาตกร? มีหลักฐานอะไรไหม? ” นักข่าวถามอย่างชี้แนะ

“พี่ส้งเคยพูดกับพวกเราก่อนตายว่ากลัวว่าสักวันหนึ่งเซี่ยชีหรั่นจะฆ่าเธอ เธอบอกว่าถึงเธอจะตายด้วยน้ำมือเธอจริงๆ ก็ตายไปอย่างเปล่าประโยชน์ไม่ได้ เธอต้องการบอกความลับให้พวกเราฟัง พอเธอตายไปจะได้จับกุมเซี่ยชีหรั่นได้”

“แปลว่าผู้ตายได้บอกความลับที่เธอรู้ให้พวกคุณฟังแล้วใช่ไหม? ” นักข่าวถามอีก