ตอนที่ 921 สาวใช้ตัวแสบ 825

อนที่ 921 สาวใช้ตัวแสบ 825

เย่เชินหลินมองสีหน้าท่าทางต้าเฟิ่งอยู่ตลอดเวลา เห็นสีหน้าเธอเปลี่ยนไปมาก เขาก็ไล่โจมตีอย่างมีชัย “มีคนบอกให้เธอพูดแบบนี้จะได้แก้แค้นให้ป้าเธอได้ใช่ไหม? ต้าเฟิ่ง เธอลองคิดดูนะ เธอเคยเจอเซี่ยชีหรั่นมาแล้ว เธอผอมขนาดนั้น เธอคิดว่าเธอมีแรงมากขนาดที่จะฆ่าคนได้เหรอ? เธอโดนใส่ร้ายต่างหาก”

ต้าเฟิ่งคิดอยู่นานมาก สักพักก็รู้สึกว่าเย่เชินหลินพูดถูก สักพักก็รู้สึกว่าป้าเพื่อนบ้านพูดถูก

ป้าเพื่อนบ้านเป็นคนที่เธอรู้จัก เธอรู้สึกเชื่อใจป้ามากกว่า และเย่เชินหลินก็เป็นคนกลุ่มเดียวกับเซี่ยชีหรั่น

“ฉันไม่รู้! ” ต้าเฟิ่งส่ายศีรษะ เธอสับสนมากเกินไป เธอไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรถึงจะถูกต้อง เธอเหมือนตกลงไปในกระแสน้ำวนขนาดใหญ่ รู้สึกว่าแค่ขยับก็เหมือนถูกดึงลงไปในเหวที่ไม่มีสิ้นสุด

“โอเค ไม่พูดก็ได้ ลุงไม่จำเป็นต้องพูด ลุงหาหลักฐานอื่นๆ ได้” เย่เชินหลินยื่นมือไปลูบศีรษะต้าเฟิ่ง ท่าทางเป็นห่วงของเขาทำให้ต้าเฟิ่งรู้สึกสงบทันที แน่นอนว่าเมื่อได้ยินว่าไม่ต้องพูด จิตใจเธอก็ผ่อนคลายลง

เย่เชินหลินรู้สึกว่าทางด้านเด็กต้องการเวลานิดหน่อย เขาพยายามด้านอื่นก่อนดีกว่า

“ลุง ฉันกลับบ้านได้แล้วใช่ไหม? ” ต้าเฟิ่งถามเย่เชินหลิน

“บ้านเธอไม่ปลอดภัย อยู่ที่นี่เถอะ ลุงส่งคนมาปกป้องเธอ ลุงก็ปกป้องเธอเองเหมือนกัน”

แววตาและน้ำเสียงที่เย่เชินหลินพูดทำให้ต้าเฟิ่งรู้สึกสบายใจ เธอพยักหน้า และตัดสินใจที่จะอยู่ต่อ

เธอรู้สึกเชื่อใจเย่เชินหลินแล้ว เธออยากสังเกตการณ์อีกครั้ง ถ้าเขาไว้ใจได้ เธอจะบอกความจริงกับเขา

นอกจากมองหาพยานอื่นๆ เย่เชินหลินก็มาอยู่เป็นเพื่อนต้าเฟิ่ง ไม่คุยเรื่องคดีกับเธอแล้ว แต่คุยกับเธอเรื่องอื่นๆ

ไห่ลี่หมินและหลี่เหอไท้ติดต่อเย่เชินหลินทางโทรศัพท์ทุกเมื่อ และเตรียมพร้อมไปหาหลักฐานใหม่เพื่อเซี่ยชีหรั่นทุกเมื่อ

เมื่อถึงตอนค่ำ ต้าเฟิ่งก็เริ่มพูดกับเย่เชินหลินก่อน “ลุง ฉันเชื่อลุง ฉันอยากบอกลุงว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อวาน!”

เย่เชินหลินตกใจมาก แต่ไม่กล้าแสดงออกว่าตื่นเต้นมากเกินไป กลัวว่าต้าเฟิ่งคิดว่าเขาเป็นคนโกหก

“ลุง ฉันโกหก ฉันเป็นเด็กไม่ดีใช่ไหม? ”

“ไม่ใช่หรอก ลุงรู้ว่าต้าเฟิ่งพูดโกหกเพราะอยากแก้แค้นให้ป้าเท่านั้นเอง”

“ใช่ ป้าเพื่อนบ้านบอกฉันว่า ต้องพูดว่าตอนที่เซี่ยชีหรั่นเอาเงินให้ป้าฉัน ให้ป้าฉันช่วยเธอเก็บเป็นความลับ” เย่เชินหลินเพิ่มความระแวดระวังทันที ถามเธอ “ป้าคนไหน?”

“ก็คือ……”

ต้าเฟิ่งยังพูดไม่จบก็ได้ยินเสียงรถตำรวจ จากนั้นก็มีตำรวจคนหนึ่งใช้ลำโพงตะโกนขึ้น “เย่เชินหลิน คุณถูกล้อมแล้ว ปล่อยพยานไป!”

เย่เชินหลินขมวดคิ้ว ในใจก็คิดว่าต้องเป็นไอ้แก่จงหวีฉวนแน่ๆ ที่รู้ว่าเขาเอาตัวต้าเฟิ่งมาที่นี่ ตามหาเจอได้เร็วขนาดนี้ เราลำบากแล้ว

“ป้าคนไหน? เธอรีบบอกลุงเร็วเข้า! ”

“ไม่! คนชั่วจะมาจับลุง ลุงเป็นคนชั่ว!” ในใจต้าเฟิ่งยังคงเชื่อตำรวจ เหตุการณ์นี้ทำให้เธอตัดสินใจเชื่อป้าเพื่อนบ้าน

“ฉันไม่ใช่คนเลว! เธอรีบบอกฉันเร็วๆ!” เย่เชินหลินพูดอย่างรีบร้อน เขาถามอีกครั้ง แต่ต้าเฟิ่งไม่ยอมพูดแล้ว

ตอนนี้คือช่วงเวลาวิกฤต เขาไม่สามารถให้ตำรวจจับตัวเขาไปอย่างไร้เหตุผลได้ ต้าเฟิ่งไม่พูดจริงๆ เย่เชินหลินก็ทำได้เพียงหยุดถาม

เขาเปิดประตู พูดกับต้าเฟิ่งอย่างอ่อนโยน “จู่ๆ เธอก็กลัวฉันเหรอ? ถ้าเธอเชื่อใจตำรวจก็ไปกับพวกเขาเถอะ แต่อย่ากลับบ้านนะมันอันตราย”

“ฉัน……” ขณะที่ต้าเฟิ่งลังเล ตำรวจก็เข้ามาแล้ว และนำเธอออกไป

คืนนั้นก็มีข่าวออกมาอีก ระงับการแถลงข่าวเมื่อเช้านี้ของเย่เชินหลินเอาไว้หมด ข่าวใหม่ก็คือภาพร้องไห้ของต้าเฟิ่ง

หัวข้อข่าวคือ: พยานคดีของเซี่ยชีหรั่นถูกข่มขู่

แม้ว่ายังไม่มีการคุกคามจากใครก็ตาม ผู้คนก็เดาว่าเย่เชินหลินเป็นคนทำไปโดยปริยาย

“ไอ้บ้าจงหวีฉวน! ” เย่เชินหลินกำหมัดอย่างรุนแรง ใบหน้าถอดสี

จงหวีฉวนทำแบบนี้ มันจะทำให้คดียืดเยื้อ ไม่รู้ว่าเซี่ยชีหรั่นต้องถูกกักขังนานแค่ไหน

เขาคิดว่าไปคุยกับมันดีกว่า จำเป็นต้องเผชิญหน้ากันก่อน

เย่เชินหลินนัดเจอจงหวีฉวนได้ราบรื่นมาก จงหวีฉวนทำเรื่องนี้แล้วก็รออยู่เสมอให้เย่เชินหลินมันโกรธจนตามหาเขาก่อน

เขาอยู่ในคฤหาสน์ลับแห่งหนึ่ง ยิ้มอย่างร้ายกาจ คิดจะเอาคนมาเป็นพยานบังคับเย่เชินหลินหนึ่งก้าว ทำให้เขาเข้าใจจริงๆ ว่าการพลิกคดีนี้มันไม่ง่ายขนาดนั้น

จงหวีฉวนระมัดระวังอย่างมาก ตอนเย่เชินหลินมา ขับรถไประยะหนึ่งก็ถูกจงหวีฉวนส่งรถมากันไว้ บอกว่าให้เย่เชินหลินเข้ามาได้แค่คนเดียวเท่านั้น

หลินต้าฮุยเป็นห่วงมาก เย่เชินหลินแค่ส่งสายตาให้เขา และขึ้นรถจงหวีฉวนไปคฤหาสน์จงหวีฉวน

“เชินหลินอ่า ดื่มชาสิ” หลังจากเย่เชินหลินเข้าไป ก็เห็นจงหวีฉวนเอนกายพิงพนักเก้าอี้อย่างสบายๆ และชวนเขาดื่มชาอย่างสุภาพ