ตอนที่ 937 สาวใช้ตัวแสบ 841

ตอนที่ 937 สาวใช้ตัวแสบ 841

จงหวีฉวนนั่งอยู่บนโซฟา คดีในวันนี้ยังไม่จบ เซี่ยชีหรั่นไม่มีปัญหาอะไร เขาต้องระวังอีกหน่อยอย่าให้ถูกจับได้

เย่เชินหลินให้นายกับพ่อของนายได้พักผ่อนก่อนสักหน่อย หัวเราะเร็วไปก็ไม่ใช่เรื่องดีอะไร

คนในครอบครัวเย่เชินหลินอยู่ด้วยกัน ฝู้เฟิ่งหยีดีใจที่สุด หลายปีมานี้ลูกและสามีอยู่ร่วมกันน้อยมาก มีโอกาสได้อยู่รวมกับเธอหวงแหนเวลานี้มาก

เซี่ยชีหรั่นสะกิดแขนเย่เชินหลินและกระซิบถามว่า : “เย่เจิ้งเหิงน้อยยังโอเคใช่ไหม” ความจริงเวลาที่มีความสุขไม่ควรพูดเรื่องหนักใจ หลายวันมานี้เซี่ยชีหรั่นเป็นห่วงเรื่องของเย่เจิ้งเหิงน้อย อยากจะรู้ว่าอาการของเขาดีขึ้นรึยัง

เด็กน้อย ตัวเองเพิ่งจะดีได้ไม่นานก็คิดถึงคนอื่นแล้ว ทำไมจงหวีฉวนถึงลงมือกับคนใจดีแบบเธอ?

“หมอบอกว่ายังโอเค” เย่เชินหลินพูดออกมาเกือบจะกัดหูของเซี่ยชีหรั่น

เซี่ยชีหรั่นตัวแข็งทื่อจ้องเย่เชินหลินตาโต ตรงนี่คนมากขนาดนี้คุณยังกล้า

“ฉันมีข้อเสนอ พรุ่งนี้ไปเยี่ยมเย่เจิ้งเหิงน้อยด้วยกัน หลายวันมานี้ยุ่งแต่เรื่องของฉัน ไม่มีเวลาไปเยี่ยมเขาเลย” เซี่ยชีหรั่นเสียงพูดเบาแต่ฝู้เฟิ่งหยีกับเย่เฮ่าหรันก็ยังได้ยิน

ผู้ใหญ่ทั้งสองคนสีหน้าปลาบปลื้ม ที่มีลูกสะใภ้ที่รู้ความแบบนี้ แค่นี้ก็พอแล้วไม่อยากได้อะไรแล้ว

หลังจากเซี่ยชีหรั่นดูแลผู้ใหญ่ทั้งสองท่านให้พักผ่อนเรียบร้อยแล้วจึงไปอาบน้ำ หลายวันมานี้ไม่ได้อยู่ที่บ้าน เธอยังไม่ได้อาบน้ำให้สบายใจเลย ตอนนี้กลับบ้านแล้วจะแช่น้ำให้สบายใจหน่อย

น้ำอุ่นชะล้างร่างกาย ความหงุดหงิดวุ่นวายที่ผ่านมาหลายวันกลับคืนสู่ความสงบ

หลังจากเธออาบน้ำเสร็จเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าลืมเอาเสื้อคลุมมา หมาป่าเจ้าเล่ห์อย่างเย่เชินหลินน่าจะอยู่ในห้องหนังสือมั้ง? ผ้าขนหนูผืนนี้เล็กเกินไป เคยเนื้อแนบเนื้อกับเย่เชินหลินมาก่อน ถ้าเจอกันแบบนี้เซี่ยชีหรั่นก็ยังอายอยู่ดี

เธอเอาผ้าขนหนูคลุมรอบตัว ผ้าขนหนูเล็กเกินไปจนแทบปิดจุดสำคัญไม่มิด ถ้าออกไปเจอหมาป่าเจ้าเล่ห์อย่างเย่เชินหลินก็อันตรายแล้ว

กลัวอะไร เซี่ยชีหรั่นคลุมผ้าเสร็จ เปิดประตูออกมาน้อยๆ อย่างระมัดระวัง สังเกตดุว่าด้านนอกมีหมาป่าอยู่ไหม ทำไมมืดแบบนี้ หรือว่าเย่เชินหลินปิดไฟ? ปิดไฟก็ดี เซี่ยชีหรั่นเปิดประตูอย่างดีใจ

แย่แล้ว ไม่ใช่ปิดไฟ แต่เพราะเย่เชินหลินยืนอยู่นอกประตู

เย่เชินหลินไม่เห็นเซี่ยชีหรั่น ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้วิ่งไปวิ่งมาโรงพยาบาลกับกลุ่มทนายจนไม่มีเวลาพักผ่อน เขาเองก็อยากอาบน้ำ

แค่เห็นคนสวยออกมาจากห้องน้ำ ล่อใจมาก

ร่างกายของเซี่ยชีหรั่นช่างล่อใจ บวกเพิ่มกับรูปร่างที่เซ็กซี่ เย่เชินหลินก็คือหมาป่าตัวหนึ่ง ตอนนี้นิสัยเปิดเผย ถ้าไม่กินแกะน้อยเซี่ยชีหรั่นตัวนี้อย่าเรียกเขาว่าเย่เชินหลิน

เย่เชินหลินกอดเซี่ยชีหรั่นไว้แน่นและจูบตรงติ่งหูน้อยๆ

“หลิน ปล่อยฉันแล้วรีบไปอาบน้ำ” เซี่ยชีหรั่นที่ถูกจูบติ่งหู ร่างกายอ่อนแรงไปหมดและไม่ได้พูดออกมาจากใจ

“อาบน้ำไม่ต้องรีบ ที่รัก คุณสวยมากเลย” มือใหญ่ของเย่เชินหลินเริ่มวุ่นวาย และหายใจแรง

การต่อต้านของเธอที่อยู่ในมือของเย่เชินหลินเหมือนเป็นการเพิ่มความสนุกเท่านั้น การต่อต้านของเซี่ยชีหรั่นไม่ได้ผล หมาป่าเย่เชินหลินตัวนี้พาเซี่ยชีหรั่นเข้าไปกินในห้องน้ำ

เช้าวันที่สองเซี่ยชีหรั่นตื่นแต่เช้ามาก พอเธอขยับ มือที่อยู่บนเอวก็รัดแน่น ลมหายใจของผู้ชายกอดเธอไว้

“อย่าดิ้น” เย่เชินหลินพูดอย่างหยาบๆ ไม่ใช่เพราะสงสารคนตัวเล็กที่เมื่อวานเหนื่อย เขาอยากจะจัดการเซี่ยชีหรั่นในทันที หลายวันแล้วที่ไม่ได้ลิ้มรส แค่เมื่อคืน คืนเดียวจะไปพอได้อย่างไร

แน่นอนเซี่ยชีหรั่นรู้ดีว่าสิ่งของที่โอ้อวดคืออะไร เธออายจนหน้าแดงไม่กล้ามองหน้าเย่เชินหลิน จนตอนนี้ยังปวดไปทั้งตัว การยั่วยุเย่เชินหลินคือการขุดหลุมให้ตัวเอง เซี่ยชีหรั่นไม่เข้าใจมาโดยตลอดว่าเย่เชินหลินใช้พลังงานอย่างไรถึงประสบความสำเร็จได้แบบนี้ ทั้งที่ทำเหมือนกันหมด

“เดี๋ยวจะไปเยี่ยมเด็กที่โรงพยาบาล” เซี่ยชีหรั่นพูดเตือนใครบางคนเสียงเบา

เขาไม่พูดอะไร มือคู่นั้นเริ่มวุ่นวายบนตัวเธออย่างไม่อายอะไร

เย่เชินหลินจูบคอขาวราวหิมะไม่จบไม่สิ้น วันนี้จะปล่อยเธอไปก่อน พวกเรายังมีเวลาอีกเยอะ

คุณชายเย่ไม่ยอมลุกขึ้น ตัวเองไม่ยอมลุกไม่ว่า ยังไม่ยอมให้เธอลุกขึ้นอีกด้วย คุณชายเย่พูดอธิบายว่า : “ถ้าเธอออกไปแล้ว ฉันก็ไม่มีเครื่องทำให้มืออุ่นสิ” เซี่ยชีหรั่นขบฟันแน่น ก็คุณปากแข็ง แต่คำพูดนุ่มนวลโน้มน้าว ท่านนายเย่กับท่านปู่เย่ยังรอไปเยี่ยมเย่เจิ้งเหิงน้อย