ตอนที่ 938 สาวใช้ตัวแสบ 842

“หลิน พวกเรากลับกันดีไหม” เซี่ยชีหรั่นทำได้แค่ลองใช้ไม้อ่อน แต่เธอลืมไปว่าถ้าคุณชายเย่สนใจอะไรขึ้นมาไม่ใช่แค่หนึ่งประโยคสองประโยคจะทำให้เขายอมแพ้ได้

เย่เชินหลินหล่อ และใจโต ครั้งนี้เขาต้องการห้องชุดที่ใหญ่ที่สุด พนักงานผู้หญิงคนนั้นมองเย่เชินหลินอย่างอ่อนโยนแวบหนึ่ง สายตาเต็มไปด้วยความอิจฉา เมื่อไหร่เธอมีแฟนที่หล่อแบบนี้คงดีไม่น้อย เซี่ยชีหรั่นหน้าแดงระเรื่อที่ถูกเย่เชินหลินอุ้มเข้าห้องไป

“มีอะไรที่คุณผู้ชายต้องการสามารถเรียกฉันได้” พนักงานหญิงสาวยิ้มให้เย่เชินหลิน และรีบช่วยเปิดไฟ

เซี่ยชีหรั่นรู้ดีไม่ว่าเย่เชินหลินจะไปไหนก็โปรยเสน่ห์ไปทั่ว

ที่รักของเขาอยู่ ยังต้องเรียกใช้บริการคนอื่นไหม? เย่เชินหลินปิดประตู เขาไม่ได้สนใจพนักงานสาว จัดการธุระสำคัญต้องเร่งรีบ

“หลิน เราคุยกันก่อน” เซี่ยชีหรั่นยิ้มกว้าง

“จัดการธุระสำคัญก่อนค่อยคุย” เย่เชินหลินวางเซี่ยชีหรั่นลงบนเตียงหรู และกดทับลง เขาอดไม่ไหวที่จะลิ้มรสมื้ออร่อยแล้ว

“ที่คุยก็เรื่องสำคัญ” เซี่ยชีหรั่นบุ้ยปาก เธอไม่รู้ว่าการทำโดยไม่ตั้งใจแบบนี้คือการเชิญให้เย่เชินหลินเปลี่ยนเป็นหมาป่าอย่างเร็ว

หลังจากจุดไฟการต่อต้านของเซี่ยชีหรั่นก็ไม่ได้ผล การถูกเย่เชินหลินคุกคามแบบนี้ทำให้หน้าแดงหูชาจนเก็บอาการไม่อยู่

หลังจากจบการเชื้อเชิญเย่เชินหลินมองดูท่าทีอารมณ์ของเซี่ยชีหรั่น รู้ว่าที่ตัวเองกำลังจะพูดจะทำร้ายร่างกายเธอ จึงโอบกอดเซี่ยชีหรั่นไว้ไม่พูดอะไร

“ที่รัก พวกเรามีลูกกันไหม” อยู่ๆ เย่เชินหลินก็อยากมีลูกที่เป็นของเขากับเซี่ยชีหรั่น

เซี่ยชีหรั่นยังไม่คิดมีลูกของตัวเอง เพราะคิดถึงเย่เจิ้งเหิงน้อยที่ยังเด็กอยู่ เธอส่ายหน้าและพูดว่า : “หลิน รออีกหน่อย”

เย่เชินหลินนิ่งไปสักครู่แต่ไม่บังคับเซี่ยชีหรั่น ในเมื่อเซี่ยชีหรั่นบอกให้รอ เขาก็รู้เพราะว่าเธอคำนึงคิดถึงเย่เจิ้งเหิงน้อย

“หลิน ตอนนี้พวกเราก็มีความสุขแล้ว แต่คุณไห่ พี่เหอไท้และพี่หยุนซาง ยังมีพวกจิ่วจิ่วอีก” เซี่ยชีหรั่นไม่พูดให้จบแต่เธอรู้ว่า เย่เชินหลินเชื่อคำพูดของเธอ

“คุณมีความคิดเห็นยังไง?” เย่เชินหลินเองก็อยากให้พวกเขาคู่กับเร็วๆ หมาป่าสองตัวนั้นตอนนี้ไม่มีการขยับตัว ใครจะรู้อาจเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน หรือพวกเขาจะถูกใครจองไว้ตั้งแต่แรกแล้ว

“อาการป่วยของเย่เจิ้งเหิงน้อยดีขึ้นแล้วใช่ไหม? พวกเราจัดงานฉลองให้เย่เจิ้งเหิงน้อย แล้วเชิญพวกเขามาที่บ้าน” เซี่ยชีหรั่นคิดจะช่วยจับคู่นานแล้ว เธอจัดการคนเดียวค่อนข้างยาก เช่น คนที่เยือกเย็นอย่างหลินหลิง ถ้าไม่มีคำสั่งของเย่เชินหลิน เซี่ยชีหรั่นมั่นใจว่าตัวเองจะเชิญเธอมาไม่ได้แน่นอน

หลังจากเย่เชินหลินและเซี่ยชีหรั่นปรึกษากันแล้วจึงส่งข้อความหาทุกคนที่ไม่รู้อะไรเลย

หลินหลิงที่ได้รับข้อความในตอนแรกไม่ยินดีมาสักเท่าไหร่ เพราะในสถานการณ์แบบนี้ มีโอกาส 9 ใน 10 เปอร์เซ็นต์ที่จะเจอไห่ลี่หมิน แต่สำหรับคำสั่งของเย่เชินหลินเธอปฏิเสธไม่ได้ ทำได้แค่ใส่หน้ากากไปร่วมงาน ในใจภาวนาให้ผู้ชายเจ้าชู้อย่างไห่ลี่หมินไม่มา เย่เชินหลินยังพูดยืนยันเพื่อให้งานเลี้ยงไม่เงียบเหงา ให้หลินหลิงแต่งตัวสวยๆ มา

เซี่ยชีหรั่นโทรหาจงหยุนซางบอกว่าต้องการขอบคุณจงหยุนซางที่ดูแลตัวเองอย่างดี และให้หลี่เหอไท้มาที่คฤหาสน์ตระกูลเย่

เย่เชินหลินแอบบอกไห่ลี่หมินว่าเซี่ยชีหรั่นจะให้ของขวัญชิ้นใหญ่กับเขา จากการเข้าใจที่มีต่อไห่ลี่หมินของเขา เด็กคนนี้ไม่มาแน่นอน แต่เซี่ยชีหรั่นอยากให้ของขวัญชิ้นใหญ่กับเขาจริงๆ และหวังว่าเขาจะชอบของขวัญ

ตอนที่รีบมาถึงบ้านตระกูลเย่ คนกลุ่มหนึ่งยืนดื่มเหล้าอยู่รอบโต๊ะอาหาร เดิมทีเย่เชินหลินไม่อนุญาตให้ส้งหลิงหลิงมาร่วมงาน แต่เซี่ยชีหรั่นบอกว่าเธอคือแม่ของเย่เจิ้งเหิงน้อย ในเมื่อจัดงานฉลองให้เย่เจิ้งเหิงน้อยก็ไม่ควรขาดเธอ

ทั้งโต๊ะกินข้าวกันอย่างมีความสุข ยกเว้นส้งหลิงหลิงที่เพิ่มที่นั่งเข้ามาแบบโดดเดี่ยว เพราะคนอื่นๆ เป็นคู่กันหมด กินข้าวไม่ใช่เรื่องสำคัญ เป็นแค่ฉากหน้าเท่านั้น จุดสำคัญยังไม่เริ่ม

มองดูความสัมพันธ์ของเย่เชินหลินกับเซี่ยชีหรั่น ส้งหลิงหลิงรู้สึกว่าอากาศโดยรอบถูกดูดหายไปจนหมด เธอไม่ต้องการอยู่ในที่ที่หดหู่แบบนี้ จึงขอตัวออกไปดูแลเย่เจิ้งเหิงน้อย ความทรงจำของคนอื่นที่มีต่อส้งหลิงหลิงไม่ดีนักจึงไม่มีใครรั้งให้ส้งหลิงหลิงอยู่ต่อ ยิ่งจิ่วจิ่วเกลียดส้งหลิงหลิงจะเป็นจะตาย อยากจะให้ส้งหลิงหลิงออกไปตั้งนานแล้ว

หลินหลิงบอกว่าจะกลับไปจัดการเอกสาร เซี่ยชีหรั่นส่งสายตาให้เย่เชินหลินตลอด

เย่เชินหลินกระแอมเบาๆ และพูดเสียงต่ำว่า : “เอกสารของวันพรุ่งนี้คุณส่งช้าหน่อยก็ได้ รายการของวันนี้ยังไม่จบเลย”

เซี่ยชีหรั่นพาหลายคนไปช่วยผลักประตูที่ปิดอยู่ให้เปิดออก

นี่ก็คือคาราโอเกะ เซี่ยอี้ชิงและหลินต้าฮุยกำลังย้ายของกันจนเหงื่อไหลท่วม

“ลำบาก ลำบากพวกคุณแล้ว” เซี่ยชีหรั่นเดินมาส่งทิชชูให้

เซี่ยอี้ชิงและหลินต้าฮุยยิ้มแห้งๆและจากไป