ตอนที่ 996 สาวใช้ตัวแสบ 900

ตอนที่ 996 สาวใช้ตัวแสบ 900

เย่เชินหลินเห็นหลี่หมิงจุ้นเกิดเรื่อง เขาเริ่มกังวลเกี่ยวกับเย่เฮ่าหรัน มีใครทำอะไรหลี่หมิงจุ้นหรือเปล่า เขาไม่กล้ายืนยัน แต่เขาต้องปกป้องเย่เฮ่าหรันให้ดี ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เขาก็คือพ่อของเขา ถึงเขาจะไม่ได้เรียกเขาว่าพ่อก็ตาม

“ตอนนี้สิ่งแรกคือต้องปกป้องเย่เฮ่าหรันให้ดี ปกป้องเขาไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น” เย่เชินหลินเอ่ยคำสั่งนี้แก่ลูกน้องของเขา ใช่แล้ว เขาต้องปกป้องเย่เฮ่าหรันไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

เย่เชินหลินหยิบบุหรี่ออกมาหนึ่งมวน เขาสูบมันอย่างแรง มองไปที่ไกลๆ จงหวีฉวน สิ่งที่เกิดขึ้นกับหลี่หมิงจุ้นใช่นายหรือเปล่า? ขออย่าให้เป็นนายแล้วกัน หลี่หมิงจุ้นมีความหมายอย่างไรต่อจ้าวเหวินอิง ถ้าเขาเป็นอะไรขึ้นมา สืบไปถึงตัวนาย นายหนีไม่พ้นแน่

เย่เชินหลินพ่นควันบุหรี่ออกมาแล้วหยิบโทรศัพท์โทรหาหลินต้าฮุย “ต้าฮุย งานในบริษัทส่วนมากมอบให้หลินหลิง นายสั่งให้คนอื่นจับตาดูจงหวีฉวนอย่างใกล้ชิด ถ้ามันมีอะไรแปลกๆ ให้บอกฉัน”

จงหวีฉวนไอ้แก่หนังเหนียวทำให้เขาต้องป้องกัน

หลินต้าฮุยจัดการตามเย่เชินหลินบอกอย่างจริงจัง เขารู้สึกอะไรบางอย่างจากการตัดสินใจของเย่เชินหลิน วันต่อๆ ไปจะยากลำบาก

เซี่ยชีหรั่นนอนไม่หลับตลอดเลย เธอมองออกว่าเย่เชินหลินมีธุระต้องจัดการ เซี่ยชีหรั่นทนไม่ได้ที่จะให้เย่เชินหลินลำบากใจ และไม่อยากให้เขาลำบากใจ เธอหลับตาให้เย่เชินหลินไปจัดการธุระของตัวเอง

“เชินหลิน ฉันจะดูแลในส่วนของฉันให้ดี คุณปล่อยวางและไปทำธุระของคุณเถอะ!”

หลี่เหอไท้มาปรึกษาจ้าวเหวินอิง สุดท้ายตัดสินใจพาหลี่หมิงจุ้นออกนอกประเทศ อาการป่วยของหลี่หมิงจุ้นไม่สามารถยืดเยื้อได้แล้ว

“แม่ ผมจะบอกชีหรั่นสักหน่อย” หลี่เหอไท้กังวลว่าถ้าเซี่ยชีหรั่นไม่รู้ว่าพวกเขาไปต่างประเทศ เธอจะไปตระกูลหลี่หาใครไม่พบแล้วรอจนดึกดื่นอีกครั้ง

“เหอไท้ ขับรถระวังความปลอดภัยด้วยนะ” จ้าวเหวินอิงดึงมือหลี่หมิงจุ้นไม่อยากปล่อย หลายๆ เรื่องมันทำจนปัญญา

หลี่เหอไท้รู้สึกชุ่มฉ่ำในใจ เขาพยักหน้า ก้าวเท้ายาวเดินออกไป

เย่เชินหลินให้หลินต้าฮุยปรึกษาหลี่เหวิน ติดต่อผู้เชี่ยวชาญต่างประเทศเสร็จแล้ว จองตั๋วเครื่องบินให้หลี่เหอไท้ ออกนอกประเทศให้เร็วหน่อย

“ฉันเย่เชินหลินนะ เอาเลขบัตรประชาชนของนายและพ่อแม่นายส่งมาหน่อย ฉันจะไปจองตั๋วเครื่องบินให้นาย” น้อยครั้งที่เย่เชินหลินจะกังวลกับเรื่องเล็กน้อยแบบนี้

หลี่เหอไท้อยากเจอเซี่ยชีหรั่นสักครั้ง เขาหรี่ตาพูดขึ้น “ฉันอยากไปหาชีหรั่นสักครั้ง แต่นายไม่ต้องเป็นห่วง ฉันรู้ว่าฉันควรพูดยังไง ยังไงชีหรั่นก็น้องสาวฉัน” หลี่เหอไท้ในใจมันไม่ได้ง่ายเหมือนน้องสาว ตอนนี้เห็นเซี่ยชีหรั่นมีความสุข เขาจะฝังความคิดบางอย่างไว้ในใจตลอดไป ความรักไม่จำเป็นต้องมี

“ได้ ฉันอยู่ข้างนอก นายอยู่ที่ฉันแหละฉันจะไปรับ” เย่เชินหลินรู้เหตุผลที่หลี่เหอไท้มาหาที่รักของเขา ถ้าไม่ให้ยัยทึ่มนั่นรู้ เขาไม่อยากจะคิดว่ายัยทึ่มนั่นจะทำอะไรอีก

เมื่อเย่เชินหลินพาหลี่เหอไท้ออกมาต่อหน้าเซี่ยชีหรั่น เซี่ยชีหรั่นดีใจดึงหลี่เหอไท้มาถาม “พี่เหอไท้ พ่อเป็นยังไงบ้าง?”

เห็นตาโตมีความคาดหวัง หลี่เหอไท้ก็รู้สึกขมขื่น จู่ๆ เขาก็ไม่อยากให้ดวงตาคู่นั้นมีความเจ็บปวด

“ชีหรั่น ไม่เป็นไรนะ หลี่เหวินบอกว่าเราต้องไปตรวจที่ต่างประเทศ กลับมาก็จะรักษาหายแล้ว” หลี่เหอไท้ยิ้มเล็กน้อยพูดขึ้น ไม่มีการหลอกลวงให้เห็นเลยสักนิด

อยากหลอกคนอื่นต้องหลอกตัวเองก่อน หลี่เหอไท้หวังในใจว่าหลี่หมิงจุ้นจะไม่เป็นไร ในขณะที่เขาหลอกเซี่ยชีหรั่นก็ใช้ประโยคนี้ทำให้ตัวเองมึนงงไปด้วย

“พี่เหอไท้ ฉันไม่ได้ออกนอกประเทศ ฝากพี่ดูแลพ่อแม่ด้วยนะ” เซี่ยชีหรั่นได้ยินหลี่หมิงจุ้นบอกว่าไม่เป็นอะไรก็โล่งใจ คิดว่าไม่สามารถออกนอกประเทศได้ ใบหน้าขาวเธอก็ย่นเข้าหากันแน่น เย่เชินหลินชักมือเซี่ยชีหรั่นกลับมาอย่างชาญฉลาด เขาพูดอย่างสงบนิ่ง “สำหรับพ่อแม่รบกวนนายด้วย ชีหรั่นเคลื่อนไหวไม่สะดวก ฉันจะดูแลชีหรั่นเอง” เย่เชินหลินเคลื่อนไหวอย่างเป็นธรรมชาติ มองไม่ออกถึงความผิดปกติสักนิด เซี่ยชีหรั่นก็ไม่ทันสังเกต หลี่เหอไท้ขมวดคิ้วแน่นขึ้นมาจากนั้นก็คลายออก

“ชีหรั่น เธอต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ” หลี่เหอไท้มองเย่เชินหลินอย่างลึกซึ้ง นั่นคือสายตาที่ระหว่างผู้ชายด้วยกันถึงจะเข้าใจ

เย่เชินหลินยกมุมปากเล็กน้อย ผู้หญิงของเขาเขาดูแลได้อย่างแน่นอน

“ที่รักคุณอยู่ที่นี่รอฉันนะ ฉันไปส่งเหอไท้ก่อน เหมือนจะลืมบอกอะไรบางอย่างกับเขา” เย่เชินหลินตอบอย่างดูดี ไม่ละอายต่อการโกหกเลยสักนิด เขาจำเป็นต้องให้เซี่ยชีหรั่นรอเขาอยู่ที่นี่ ส่วนสิ่งที่เขาต้องการจะพูดเป็นเรื่องรองลงมา

“เชินหลิน คุณไปเถอะ ฉันจะรอคุณ” ใบหน้าเธอไม่ได้ดีใจมากนัก ตอนพูดกับเย่เชินหลินเซี่ยชีหรั่นพยายามยกมุมปากให้มากที่สุด หวังจะยิ้มให้เขาเล็กน้อย ไม่ให้เขามองออกว่าเธอทุกข์ใจ

เย่เชินหลินออกมาเพราะอ่านปากหลี่เหอไท้ที่พูดกับเขาก่อนจะออกมา ให้เขาออกไป

“นายให้ฉันออกมามีธุระอะไร? ” เย่เชินหลินมองหลี่เหอไท้ที่ยืนอยู่หน้ารถและถามอย่างสงสัย เขาไม่เข้าใจว่าก่อนหลี่เหอไท้จะไปยังอยากคุยอะไรกับตน

“เย่เชินหลิน พอเราไปแล้ว ฝากดูชีหรั่นด้วยนะ ได้โปรดทำให้เธอมีความสุข” หลี่เหอไท้รู้สึกลางสังหรณ์ไม่ดี แต่ความดีที่เย่เชินหลินมีต่อเซี่ยชีหรั่นเห็นเป็นประจักษ์ต่อทุกคน เขาหวังว่าตัวเองจะคิดผิด ถ้ามันเกิดขึ้น หลี่เหอไท้อยากให้เย่เชินหลินสัญญา

“เธอเป็นผู้หญิงของฉัน” เย่เชินหลินพูดประโยคหนึ่งให้หลี่เหอไท้รู้ เขาจะรักและปกป้องเธอ