ตอนที่ 998
ตอนที่ 998 สาวใช้ตัวแสบ 902
October 28, 2026
ตอนที่ 998 สาวใช้ตัวแสบ 902
เพิ่งเข้าประตูก็เห็นเซี่ยชีหรั่นจ้องเพดานอย่างเหม่อๆ เย่เชินหลินเดาว่าเซี่ยชีหรั่นกำลังกังวลกับโรคของหลี่หมิงจุ้น ที่รัก คุณรู้ไหมว่าฉันก็เป็นห่วงคุณเหมือนกัน!
“เชินหลิน คุณว่าพ่อฉันจะกลับมาเมื่อไร? ” เซี่ยชีหรั่นถามออกไป ประโยคนี้เหมือนฝึกหลายครั้งมาก เธอพูดออกไปได้อย่างคล่องแคล่วเป็นธรรมชาติ!
หลี่หมิงจุ้นไม่ใช่พ่อแท้ๆ ของเธอ แต่ที่หลี่หมิงจุ้นดีกับเธอ เธอลืมไม่ลง!
“ที่รัก ไม่ต้องเป็นห่วงนะ พ่อจะไม่เป็นอะไร!” เย่เชินหลินปลอบเซี่ยชีหรั่น ในใจนึกถึงเย่เฮ่าหรัน เย่เฮ่าหรันป่วยเป็นโรคหัวใจอยู่ตลอด แพทย์เคยบอกว่าห้ามให้เขามีความสุขมากหรือความเศร้ามาก!
หลี่หมิงจุ้นป่วยแล้ว ได้ยินหยุนซางบอกว่าจงหวีฉวนก็ป่วยเช่นกัน ตอนที่ชีหรั่นได้ยินข่าวก็ไม่พูดอะไร หลังจากกลับมาก็แอบโทรหาจงหวีฉวน ยัยตัวเล็กของเขายังไม่ปล่อยวางจงหวีฉวน!
เย่เฮ่าหรันพ่อล่ะ?
เย่เชินหลินหงุดหงิดนิดหน่อย เขาอยากไปเยี่ยมเย่เฮ่าหรันให้แน่ใจว่าสบายดีไหม!
เย่เชินหลินมองนอกหน้าต่าง ดูเหมือนฝนตกแล้ว!
“เชินหลิน คุณเป็นอะไร? ” เซี่ยชีหรั่นอ่อนไหวง่ายมาโดยตลอด เย่เชินหลินนิ่งเงียบแบบนี้ เธอไม่ค่อยชินเลย! มองออกไปนอกหน้าต่างตามเย่เชินหลิน!
“ฝนตกแล้ว!” เย่เชินหลินไม่ได้ตอบคำถามเซี่ยชีหรั่น แต่พูดประโยคที่ยากแก่การเข้าใจ!
เซี่ยชีหรั่นกวาดตามองศีรษะเย่เชินหลิน มองใบหน้าและดวงตาเขาอย่างตั้งใจ หวังว่าจะเห็นร่องรอย!
นอกจากมองออกว่าเย่เชินหลินร้อนใจแล้ว เธอก็มองอย่างอื่นไม่ออก!
“ที่รัก อย่ามองฉันแบบนี้! ” เย่เชินหลินพูดอย่างร้ายกาจ เขาจะให้เซี่ยชีหรั่นมองความคิดเขาออกได้อย่างไร!
“เกลียด!” เซี่ยชีหรั่นทุบเย่เชินหลินเบาๆ ไม่เครียด! เธอรู้ว่าผู้ชายขี้เหนียวคนนี้มักจะไม่ลืมที่จะแกล้งเธอ!
“ไม่เกลียดคุณจะชอบไหม?” เย่เชินหลินหยอกเย้าเซี่ยชีหรั่นต่อ เขาพูดความจริง เขากลัวจริงๆ ว่าถ้าเซี่ยชีหรั่นมองเขาต่อไปแล้วเขาจะทนไม่ไหว!
เซี่ยชีหรั่นมองยิ้มร้ายนั้นของเย่เชินหลิน เธอกัดฟัน คุณชายเย่ดูเหมือนจะไม่มีอะไร ความไร้ยางอายเธอเทียบไม่ได้กับคุณชายเย่ เรื่องความชั่วร้ายเธอก็ไม่รีบ!
เย่เชินหลินคุณรังแกฉัน เซี่ยชีหรั่นยื่นมือไปถึงหน้าเขา เดิมทีเตรียมจะหยิกใบหน้าหล่อของเย่เชินหลิน เธอกำลังจะยกขึ้นมา เซี่ยชีหรั่นก็ยิ้ม!
คุณชายเย่ วันนี้ฉันจะให้คุณได้รู้จักการขอร้องความเมตตา!
เซี่ยชีหรั่นเรียนรู้แววตาของผู้หญิงเหล่านั้นของคุณชายเย่ในอดีต ดวงตาหยาดเยิ้มเหมือนใยไหม ทำเรื่องแบบนี้เซี่ยชีหรั่นปล่อยไปไม่ได้เลย เธอหน้าแดงก่ำมาตั้งนานแล้ว!
ความเย้ายวนของเย่เชินหลินมากกว่าสิ่งอื่นใด เขามองท้องเซี่ยชีหรั่น ดวงตาไม่เต็มใจ เขาอยากให้เด็กคนนี้วิ่งออกมาทันที
เย่เชินหลินเงยศีรษะอ้าปากค้าง มองเซี่ยชีหรั่นแอบยิ้ม ยัยตัวเล็ก ต้องรับผิดชอบการจุดระเบิด ตอนนี้ไม่รับผิดชอบ เราสะสมมันนะ!
เซี่ยชีหรั่นมองเย่เชินหลินอย่างไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ ทั้งคู่สบตากัน!
โทรศัพท์เย่เชินหลินทำลายบรรยากาศคลุมเครือของทั้งคู่แบบเรียลไทม์!
“เชินหลิน พรุ่งนี้ลูกพาชีหรั่นกลับบ้านนะ! ”
เย่เชินหลินมองนอกหน้าต่างอย่างสงสัย ทำไมต้องพาชีหรั่นกลับไป? หรือว่าเย่เฮ่าหรันป่วย?
เช้าวันรุ่งขึ้นเย่เชินหลินพาเซี่ยชีหรั่นไปที่คฤหาสน์ตระกูลเย่
เห็นบ้านที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เย่เชินหลินยิ้ม ย้ายออกมาจากที่นี่ไม่กี่เดือน กลับมายังคุ้นเคยเหมือนเดิม
“เชินหลินมาแล้วเหรอ” คนที่มีความสุขมากที่สุดไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากฝู้เฟิ่งหยี ตื่นมารอเย่เชินหลินเป็นเพื่อนพ่อบ้านตั้งแต่เช้าตรู่ ยากที่จะซ่อนใบหน้าสุขใจ
“คุณเย่ท่านมาแล้ว” พ่อบ้านได้ยินคำสั่งฝู้เฟิ่งหยีก็รอประตูใหญ่ตั้งแต่เช้า เชิญเย่เชินหลินกลับบ้านอย่างให้ความเคารพ
เย่เชินหลินพยักหน้าอย่างสุดซึ้ง ประคองเซี่ยชีหรั่นอย่างระมัดระวัง
เซี่ยชีหรั่นเรียกอย่างอ่อนโยน “แม่” ความสุขบนใบหน้าเธอเป็นประกายอย่างมาก
“มาแล้วก็ดีๆ” ฝู้เฟิ่งหยีเดินมาข้างๆ เซี่ยชีหรั่น ดวงตาเธอไม่ละออกจากท้องเซี่ยชีหรั่น ตั้งแต่รู้ว่าไห่ฉิงฉิงมีลูก ฝู้เฟิ่งหยีก็มองไปรอบๆ ตลอด อยากจะเห็นเซี่ยชีหรั่นทุกวันจนถึงลูกเธอคลอด
ครอบครัวสามคนมีความสุข พ่อบ้านเดินอยู่ด้านหลัง ตามมาอย่างระมัดระวัง
“แม่ แม่เรียกเรากลับมามีเรื่องอะไรเหรอครับ? ” เย่เชินหลินมองฝู้เฟิ่งหยี ฝู้เฟิ่งหยีให้พวกเขาออกมา คงไม่ให้พวกเขาลำบากกลับมาตอนนี้โดยไร้เหตุผลหรอก
“มา ไปคุยกันที่ห้องทำงานพ่อ” ฝู้เฟิ่งหยียิ้มไม่ตอบคำถามเย่เชินหลิน “จริงสิ พ่อบ้านเอาเก้าอี้นุ่มๆ มาให้ชีหรั่นหน่อย” ฝู้เฟิ่งหยีสงสารชีหรั่นที่มีลูก