ตอนที่293 สาวใช้ตัวแสบ197

ตอนที่293 สาวใช้ตัวแสบ197

เขาไม่พูด เธอก็รู้สึกได้ เธอโอบกอดเขา ร่างกายที่อ่อนนุ่มแนบชิดร่างกายเขา

เย่เชินหลิน เย่เชินหลิน ฉันหวังอยากให้คุณมีความสุขทุกวินาที

ความโอบกอดอย่างแนบชิดแบบนี้ทำให้ในใจที่มีความสุขของเซี่ยชีหรั่นเจ็บปวดลึกๆ เขาก็เหมือนกัน

บางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องนัวเนีย เพียงแค่โอบกอดก็สามารถทำให้อบอุ่นใจ เหมือนกับพวกเขาในตอนนี้

ใครก็ต่างไม่พูดอะไร ความรักที่ไม่มีเสียงได้เอาชนะคำพูดทุกอย่างแล้ว เธอเหมือนดั่งแมวที่อ่อนนุ่ม โดนเขาโอบกอดไว้แนบอก ก็รู้สึกเพียงพอใจแล้ว

เนิ่นนาน เขาค่อยคว้าหัวไหล่เธอ ก้มหัวมองดูเธอ ยังคงหน้าแดงอย่างเอียงอาย ใบหน้าน้อยแดงระเรื่อ ทำให้มองยังไงก็ไม่เบื่อ

“ตอนนี้อยากพยายามไหม?” เขาถามอย่างยั่วยวน

“ผมอยากฟังความจริง” เขาพูดเพิ่มอีกหนึ่งประโยค

เซี่ยชีหรั่นกัดริมฝีปาก ตอบอย่างจริงใจว่า “ความจริงก็คือฉันรู้สึกเหนื่อย ตอนเช้าก็....ยังปีนเขาอีกทั้งวัน นั่งเครื่องบินสองหน เหนื่อยจริงๆ หากตอนนี้คุณอารมณ์ดีขึ้นแล้ว พรุ่งนี้ฉันค่อย....ค่อยพยายามได้ไหม?”

เย่เชินหลินหัวเราะออกมาเสียงดัง บีบจมูกของเธอ พูดอย่างอ่อนโยนว่า “ทำไมโง่แบบนี้ ดูไม่ออกว่าผมล้อคุณเล่นอยู่หรือ? วันนี้ผมไม่มีอารมณ์แบบนั้น เอาละ คุณกลับห้องไปเถอะ พักผ่อนเช้าๆหน่อย”

เมื่อเขาพูดแบบนี้ เซี่ยชีหรั่นเหมือนดังได้ปลดแอก ในขณะเดียวกันก็รู้สึกอบอุ่นและมีความสุข นี่คงเป็นเพราะเขาอ่อนโยนกับเธอที่สุด จนเธอไม่อยากที่จะห่างจากเขา กลัวเดี๋ยวแม่ของเขาไม่สบาย เขาก็จะไม่สบายใจขึ้นมาอีก เธออยากที่จะเฝ้าเขาอยู่ตลอดเวลา เพียงถ้าเขาไม่สบายใจ เธอก็จะปลอบใจเขา ถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่าต้องปลอบคนยังไง

“ไปเถอะ” เขาพูดเสียงเบา แล้วเขาก็ลุกขึ้นยืน อยากที่จะไปดูแม่ของเขาสักหน่อย

เซี่ยชีหรั่นเขย่งเท้า แล้วจูบที่คางของเขา พูดขึ้นว่า “เมื่อไหร่ที่อารมณ์ไม่ดี ก็เรียกฉันได้ตลอดนะ ฉันจะมาอยู่เป็นเพื่อนคุณ”

ดวงตาดั่งสายน้ำของเขาเต็มไปด้วยความจริงใจ ในใจเขาตื้นตัน สีหน้าท่าทางยังคงปกติ

“คุณทำแบบนี้อีก ผมจะให้คุณไปเป็นเพื่อนผมบนเตียงตอนนี้เลย”

“ฉันกลับไปก่อนดีกว่า” เซี่ยชีหรั่นพูดจบอย่างงุ่มง่าม หน้าแดง วิ่งออกไปยังประหนีดั่งหนีอะไร

เมื่อหันหลังให้เขา เย่เชินหลินค่อยๆอมยิ้ม ผู้หญิงคนนี้ ซื่อบื้อจนทำให้ใจรู้สึกหวั่นไหว

เซี่ยชีหรั่นเดินไปถึงหน้าประตู เย่เชินหลินเพิ่งคิดอะไรขึ้นมาได้ จึงเรียกเธอไว้ “กลับมาก่อน”