ตอนที่295สาวใช้ตัวแสบ 199

ตอนที่295 สาวใช้ตัวแสบ 199

“ทำไม หงส์ของพวกเจ้าก็ถึงเวลาตกกระป๋องแล้วหรือ?” ส้งหลิงหลิงเดินมาใกล้จิ่วจิ่ว พูดกระซิบที่ข้างหู จนจิ่วจิ่วสะดุ้งตกใจ

“คุณ” จิ่วจิ่วโกรธจนจะขานชื่อเธอ แล้วก็หัวเราะพูดขึ้นว่า “วางใจได้ค่ะ ต่อให้ชีหรั่นจะจากไป ผู้หญิงทุกคนก็ต้องไป ต่อให้คุณชายเย่ต้องชอบกับผู้ชาย ก็ไม่มีทางชอบคุณ”

พูดจบ ก็ไม่สนใจว่าส้งหลิงหลิงจะโกรธยังไง เธอรีบก้าวเดินจากไปอย่างว่องไว

ส้งหลิงหลิงออกมาจากประตูหลักคฤหาสน์ ไปจัดการสั่งอาหารเย็นโจ๊กรสจืดที่จะให้ฝู้เฟิ่งหยี เธอรู้ว่าเย่เชินหลินได้สั่งพ่อบ้านไว้ก่อนแล้ว เธอไปก็เพื่ออยากหาโอกาสไปหาพ่อบ้าน

เธอไปเดินหาในครัวรอบหนึ่ง พ่อครัวเลี่ยวเห็นเธอ ในใจหวาดกลัวนิดหนึ่ง ร้อนรนจนของในมือเกือบจะหล่นตกลงพื้น

“พ่อบ้าน ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ คุณตามฉันไปคฤหาสน์หลักหน่อยสิ” ส้งหลิงหลิงเห็นว่าพ่อบ้านไม่เคลื่อนไหว จึงเรียกเขา

“คุณนายชอบทานผักกาดดอก ใส่น้ำมันน้อยหน่อย จืดๆหน่อย”พ่อบ้านสั่งอย่างละเอียดอีกครั้ง แล้วค่อยก้มหน้าก้มตาเดินตามส้งหลิงหลิงออกมาจากห้องครัว

เขาสงบขนาดนี้ ส้งหลิงหลิงรู้ดีว่าเป็นเพราะอะไร เธออยากได้เขามาเป็นพวก จึงต้องทนกับสีหน้าท่าทางของเขา

“คุณลุงพ่อบ้าน ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ฉันได้ยินเชินหลินบอกว่าต่อมาหวีซานซานสั่งให้คนจับตัวลูกของคุณไป เขาคงอยากที่จะข่มขู่คุณ ไม่ทำอันตรายลูกของคุณจริงๆหรอก แต่ถึงยังไงฉันก็ยังรู้สึกผิดจริงๆ ต้องขอโทษด้วย คุณกับลูกของคุณต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ ฉันจะไม่ให้คุณต้องมารับกรรมฟรีๆ อีกสองวันเสี่ยวลี่มาแล้ว ฉันจะสั่งให้เขาชดเชยให้คุณ”

พ่อบ้านโบกมืออย่างเมินเฉย พูดว่า “ขอบคุณคุณหนูส้ง ไม่เป็นไรครับ เรื่องที่ผ่านมาแล้วก็ขอให้ผ่านไปก็พอ ผมก็ไม่ได้คุณชายเย่ว่าคุณมีส่วนเกี่ยวข้อง แต่ว่าต่อไป ผมจะจงรักภักดีรับใช้คุณชายเย่ กับคุณนาย หากคุณอยากได้อะไรเพิ่ม รบกวนคุณไปหาคุณอื่นนะครับ ผมช่วยคุณไม่ได้แล้วครับ”

ส้งหลิงหลิงยืนอยู่ที่นั่น แล้วรู้สึกโดดเดี่ยวไม่สามารถพึ่งพาใครได้ ความจริงเย่เชินหลินก็ไล่เธอแล้ว ตอนนี้แม้แต่พวกเดียวกันก็ไม่ยอมช่วยเหลือเธอแล้ว

ฝู้เฟิ่งหยีก็ไม่ได้มีท่าทีต่อต้านอะไรมาก กับการที่มีเซี่ยชีหรั่นไปจุดธูปไหว้พระกับพวกเรา เธอวางแผนอยากมีลูก แต่เย่เชินหลินไม่ยอมให้เธอเข้าใกล้เลยแม้เพียงนิดเดียว

หากเป็นแบบนี้ต่อไป เธอจะไม่ต้องถูกขับไล่จนต้องกลับจวนไปหรือ?

ไม่ได้ ความพยายามที่ผ่านมามากมาย จะให้สูญเปล่าไม่ได้

“ไม่ช่วย? คุณเป็นคนรับปากเองนะ จะมาบอกว่าไม่ช่วยก็จะไม่ช่วย คุณคิดว่ามีหวีซานซานเท่านั้นหรือที่กล้าแตะต้องครอบครัวของคุณ ฉันแตะต้องไม่ได้?” ส้งหลิงหลิงเห็นว่าไม้อ่อนไม่ได้ผล จึงไม่เกรงใจพ่อบ้านอีกต่อไป