ตอนที่536 สาวใช้ตัวแสบ 440

ตอนที่536 สาวใช้ตัวแสบ 440

“กลับวิลล่า!”เย่เชินหลินพูดด้วยสีหน้าโกรธจัด

คนพวกนี้ยิ่งอยู่ยิ่งทำงานไม่ได้ประสิทธิภาพแล้ว ให้เซี่ยชีหรั่นวิ่งขึ้นไปเจอฉากที่ไม่ควรเห็นง่ายๆแบบนั้นได้ไง

เธอมาถึงโรงพยาบาล พวกเขาก็ไม่โทรไปรายงานเขา ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่กันแน่!

เซี่ยชีหรั่นมองเย่เชินหลินด้วยสีหน้านิ่ง เธอแค่อยากให้เขารู้ว่า ในขณะนี้และเธอเกลียดเขา ไม่อยากให้เขาอุ้ม

“พอแล้ว ปรับอารมณ์หน่อย เดี๋ยวตอนเย็นหยุนซางกับเหอไท้จะมาทานข้าวที่บ้าน คุณลืมแล้วเหรอ?”

ตอนเย็นยังมีเรื่องแบบนี้อีกเหรอ ถ้าเย่เชินหลินไม่พูด เซี่ยชีหรั่นก็ลืมไปแล้วจริงๆ ทั้งใจของเธอรู้สึกราวกับถูกอารมณ์เย็นชาปกคลุม ไม่มีอารมณ์อะไรเลย

เธออยากจะปริปากบอกเขาว่าให้ยกเลิกนัดนี้ แต่เธอชอบพี่จงหยุนซาง และชอบพี่เหอไท้ด้วย นี่อาจเป็นการเริ่มต้นวาสนาที่ดีของพวกเขา เธอไม่ควรเพราะอารมณ์เธอไม่ดี ก็แย่งโอกาสที่พวกเขาได้รู้จักกันไป

อีกอย่าง พี่เหอไท้มา ไม่แน่เธออาจจะสามารถหาวิธีไปจากเย่เชินหลินได้

เธอรู้ดีว่า ถ้าไอ่สารเลวนี่ไม่เปิดปากให้เธอไป เธอจะสามารถไปถึงที่ไหนได้?คาดว่าถ้าเธอไม่เอาชีวิตมาเป็นประกัน เขาคงไม่ยอมปล่อยไปหรอก

เขาจัดหายามให้เธอ สามารถปกป้องเธอได้ แต่ก็สามารถดูเธอไว้เหมือนกัน

เย่เชินหลินเขารู้ว่าผู้หญิงของเขาคอยเป็นห่วงคนอื่นตลอด เขาพูดแบบนี้ก็แค่อยากเบี่ยงเบนความสนใจของเธอ ให้เธอไม่มาคิดเรื่องของส้งหลิงหลิงตลอด

สีหน้าเธอก็ยังคงดูไม่ค่อยดี เขาอยากจะจับเธอจูบ แต่รู้ว่าในขณะนี้เธอคงไม่อยากให้เขาจูบ เขาเลยไม่ได้ทำแบบนั้น ก็แค่อุ้มเธอ อุ้มจนกว่าเธอจะถึงรถ

ใบหน้าของเซี่ยชีหรั่นดูเย็นชา ไม่ชายตามองเย่เชินหลินแม้แต่สักครั้ง แต่ก็ไม่ได้มองไปนอกหน้าต่าง เธอไม่อยากให้เขารู้สึกว่าไม่กล้าสบตาเขา

เธอแค่อยากจะทำใจนิ่งๆ ไม่มีความรู้สึกอะไรต่อเขาทั้งนั้น

เธอเหม่อมองไปข้างหน้า สายตากลับไม่ได้โฟกัส ราวกับตุ๊กตาที่ไม่มีหัวใจ

เย่เชินหลินขยับเข้าใกล้เธอ ยื่นมือมาอยากจะโอวเอวเธอ แต่ถูกเธอมองด้วยสายตาเย็นชาไปทีหนึ่ง สายตาบอกเขาไปแล้ว เธอไม่อยากให้เขามากอด เธออยากให้เขาอยู่ห่างๆหน่อย

การกระทำของเขาไม่ได้ทำต่อไป และไม่ได้โอบเธอมาอย่างบังคับ

เขาแค่มองเธอ จ้องใบหน้าเล็กๆของเธอนั้นอย่างนิ่งๆ เขาอยากให้เธอรู้ว่า เขารักเธอ นอกจากเธอ เขาจะไม่รักใครอีก

ความสนใจและสมาธิของเขาทำให้เซี่ยชีหรั่นอึดอัดอย่างอธิบายไม่ถูก เธอไม่ชอบแบบนี้ ในเมื่อเขาโกหกเธอ ก็ไม่ควรมามองเธอแบบนี้ นี้ถือยังไง?

เธอจะไม่ใจอ่อน

ถ้าหากเธอใจอ่อน เธอก็ต้องแบ่งสามีกับผู้หญิงคนอื่น เธอไม่อยากทำตัวไม่มีศักดิ์ศรีแบบนั้น

เมื่อก่อนคือเธอไม่มีทางเลือก ตอนนี้เขาให้เธอเป็นว่าที่ภรรยาของเขา เขาเคยบอกว่าให้เธอมีอิสระของเธอ เธอไม่จำเป็นต้องมายอมทนกับการที่เขามีผู้หญิงคนอื่น

เซี่ยชีหรั่นหลับตาลง พิงไปที่เบาะหลัง เย่เชินหลินเอาแขนเข้าบัง เธอก็พิงลงไปที่แขนที่แน่นตึงของเขา จากนั้นแขนเขาก็รวบขึ้น กลายเป็นว่าเธอนอนลงไปที่แขนที่แข็งแรงของเขา

ในขณะที่เธอตกใจ ก็เงยหน้ามองไปที่เขา เขาก็สบตามองกับเธอเหมือนกัน

เขาไม่พูดอะไร ก้มหน้าลงมา แต่เธอหันหน้าหนีก่อน

เย่เชินหลิน นี่นายทำแบบนี้คืออะไร?เธอถามเขาในใจ แต่ไม่อยากตะโกนใส่เขาบนรถ เธอทำไม่ได้ที่จะให้เขาเสียหน้าต่อหน้าผู้คนมากมายแบบนี้

เขาอาจจะยังรักเธอไม่พอ แต่รักที่เธอมีต่อเขามันเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม ความรักไม่ได้เหมือนนาฬิกาปลุกที่กดหยุดก็หยุดเลย

เธอจะเก็บรักของเธอคืน และต้องการเวลา คอยเป็นห่วงเขา เหมือนจะกลายเป็นนิสัยอย่างหนึ่งไปแล้ว

ในขณะนี้เธอจะเริ่มต้นใหม่ แก้นิสัยที่เพิ่งจะติดแต่ไม่นานนี้

เย่เชินหลินว่าเธอจะไม่ตะโกน เขารองรับหัวของเธอ แล้วกดริมฝีปากลงไปอีกครั้ง ครั้งนี้เธอหนีไม่ได้เลย

เย่เชินหลิน ทำไมนายต้องรังแกฉัน เซี่ยชีหรั่นทั้งโกรธทั้งแค้น อยากจะผลักเขาออกแรงๆ แต่ก็ถูกริมฝีปากเขาทับไว้ไม่ปล่อย ขยับไม่ได้เลย

เขาไม่อนุญาตให้เธอเมินเขา เธอต้องชอบรสจูบที่เขาจูบเธอ เหมือนกับครั้งก่อนที่ตอบรับอย่างอ่อนโยน และกระตือรือร้น เธอต้องทำแบบนั้นสิ

เขาจูบเธออย่างเอาแต่ใจ พยายามที่จะเอาลิ้นสอดเข้าปากเธอ เซี่ยชีหรั่นหลบไม่ได้จริง เลยกัดลงไปอย่างแรง

กลิ่นคาวเลือดกระจายในปากของทั้งสองคน เธอเกลียดถึงขั้นสุดจริงๆ พอกัดแรงๆก็ไม่ปล่อยเลย

เขาทนความเจ็บ ให้เธอกัด ไม่ดิ้นเลยสักนิด คิ้วก็ไม่ขมวดเลย

สุดท้ายเธอก็ไม่ได้กัดต่อ ในขณะที่เธอปล่อยเขาก็ฉวยโอกาส ดูดลิ้นเธออย่างเร่าร้อน เอาใจเธอพร้อมความเจ็บปวด

เขาจูบจนกว่าได้รสของความเค็ม ได้ยินเธอสะอื้นเสียงเบาๆ เขาถึงจะปล่อยเธอ