บทที่ 1077 ไม่ได้สถานะ

บทที่ 1077 ไม่ได้สถานะ

บทที่ 1077 ไม่ได้สถานะ

ฉีซืออี้สวมใส่อาภรณ์สีม่วง เกล้าผมเป็นมวยเซียนโบยบิน ปักปิ่นระย้าทองที่เพิ่งซื้อมาใหม่

ลายดอกไม้บนหน้าผากไม่ใช่ลายดอกเหมยที่ได้รับความนิยมที่สุดในช่วงเวลานี้ หากแต่เป็นลายที่นางออกแบบเอง ดูเรียบง่ายยิ่ง ทว่าเมื่อจับคู่กับมวยผมเซียนโบยบินกับชุดกระโปรงของนางกลับดูมีเอกลักษณ์ยิ่งกว่าเดิม

นางประทินโฉมแบบบางเบา หรูหราทั้งยังประณีตบรรจง

“คุณหนู ยาที่แม่นางจื่ออิงทำ ใช้ดีจริง ๆ นะเจ้าคะ”

ฉีซืออี้สัมผัสผิวแก้มเนียนละเอียดอ่อนของตน แววตาเต็มไปด้วยความยินดี

ตอนนั้นรูปโฉมของนางพังไปกว่าครึ่ง นางดูเหมือนไม่กังวล ทว่าอันที่จริงกังวลเป็นอย่างยิ่ง ตอนนี้ดีแล้ว หลังจากรักษาใบหน้า ไม่เพียงแต่หน้านางจะไม่เสียโฉมเท่านั้น แต่ยังดูดีขึ้นกว่าเดิมอีกด้วย

“วันนี้มีแขกมา เจ้าไปเรียกแม่นางจื่ออิงมาหาข้าที”

“บ่าวจะไปประเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”

จื่ออิงนิสัยดี ทั้งยังมีทักษะทางการแพทย์ล้ำเลิศ นับแต่นางปรากฏกายในจวนฉี บ่าวรับใช้ในจวนฉีล้วนได้รับการรักษาจากนางโดยไม่เสียเงิน อีกทั้งยาขี้ผึ้งที่นางทำก็กลายเป็นสมบัติล้ำค่าที่สาวใช้ต่างแย่งชิงซื้อหา

ฉีซืออี้เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกไปข้างนอก

นางวางแผนจะจัดงานเลี้ยงใกล้ ๆ สวนดอกไม้

“จวนเราส่งเทียบเชิญไปทั้งสิ้นสิบห้าเทียบเชิญ มีเพียงคุณหนูเจ็ดท่านเท่านั้นที่ตอบกลับมา บอกว่าพวกนางยินดีที่จะมางานเลี้ยง คุณหนูอีกแปดท่านที่เหลือแจ้งว่าพวกนางมีธุระไม่อาจผละมาได้ อีกสองคนไม่แม้แต่จะตอบกลับมาเจ้าค่ะ”

“ไม่มีการตอบกลับ เป็นคุณหนูรองจวนลู่หรือ?” ฉีซืออี้เอ่ยถาม

“ไม่ใช่เจ้าค่ะ คุณหนูรองลู่มาไม่ได้ เพียงแต่ก็ได้ตอบกลับมาแล้ว” สาวใช้ส่งจดหมายตอบกลับของคุณหนูรองลู่ให้

ฉีซืออี้เปิดออกดู แล้วจึงเอ่ยว่า “นี่เป็นอักษรของคุณหนูรองลู่”

“นึกไม่ถึงว่าคุณหนูรองลู่จะเขียนตอบกลับด้วยตนเองนะเจ้าคะ” สาวใช้ที่อยู่ข้าง ๆ ตกใจ “ผู้ใดในเมืองหลวงไม่รู้ว่าคุณหนูรองลู่ทำเรื่องต่าง ๆ ตามอำเภอใจ เป็นเรื่องปกติที่มีผู้อื่นชวนนางไปงานเลี้ยงแล้วนางจะไม่มา นึกไม่ถึงว่านางจะเขียนตอบกลับด้วยตนเอง แสดงให้เห็นว่าคุณหนูยังสำคัญมากเจ้าค่ะ”

“คุณหนูรองลู่เป็นคนใจกว้างจริง ๆ ทว่าด้วยการอบรมของสกุลลู่นั้นเข้มงวดยิ่ง เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นคนที่นางเกลียดเป็นพิเศษ การเขียนตอบกลับด้วยตนเองก็เป็นเรื่องที่นางทำได้” ฉีซืออี้กล่าว

“ก่อนหน้านี้ไม่นานข้าไม่ได้ให้เจ้าเอ่ยสองสามคำหรือ เจ้าทำแล้วรึ?”

“บ่าวทำตามที่สั่งแล้วเจ้าค่ะ”

“เช่นนั้นนางจะต้องมาแน่นอน” ฉีซืออี้ว่า “ตอนนั้นรูปโฉมของข้าเสียหาย ในเมืองหลวงแห่งนี้ผู้ใดไม่รู้บ้าง บัดนี้รูปโฉมของข้าไม่เพียงแต่กลับคืนสู่สภาพเดิมเท่านั้น ผิวพรรณข้ากลับนุ่มเนียนขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก หยางเซียงจวินหลังจากผ่านเหตุการณ์นั้นก็ไม่กล้าออกไปข้างนอก ได้ยินจากบ่าวรับใช้ของนางว่าอารมณ์ของนางฉุนเฉียวมากขึ้นเรื่อย ๆ การแต่งงานที่หารือกันไว้แต่เดิมก็พังไปแล้ว ข้าคิดว่าหากนางรู้ว่าแม่นางจื่ออิงมีทักษะการแพทย์ล้ำเลิศ ย่อมต้องมาอย่างแน่นอน”

มีเสียงร้องห่มร้องไห้จากด้านหน้า

ฉีซืออี้หยุดฝีเท้าแล้วมองตรงไป

สาวใช้กล่าว “เป็นแม่นางเซียงเสวี่ยจากเรือนอนุสิงเจ้าค่ะ”

“เมื่อคืน…”

“เป็นนางเจ้าค่ะ”

“ในเมื่อเป็นคนในห้องหอของพ่อข้าแล้ว เหตุใดยังคุกเข่าอยู่ตรงนี้และถูกทุบตีดุด่าอีกเล่า?”