ตอนที่ 888
บทที่ 888 ทั้งสองคนหมั้นหมายกันแล้วหรือ
October 21, 2026
บทที่ 888 ทั้งสองคนหมั้นหมายกันแล้วหรือ
บทที่ 888 ทั้งสองคนหมั้นหมายกันแล้วหรือ
ฝั่งจี้ซ่งเฉิงนั่งอยู่ติดหน้าต่าง มีผนังพิง
เขาเอนตัวอยู่ตรงนั้นอย่างเกียจคร้าน วางข้อศอกลงบนขอบหน้าต่าง ก่อนจะยิ้มอย่างเนือย ๆ “เขาเช็ดหน้าให้เจ้า มัดผมให้เจ้า นี่ไม่ใช่เรื่องที่สามีภรรยาทำกันหรือ?”
ลู่จื่อชิงหันกลับไปมองซ่งหานจือ
สีหน้าของซ่งหานจือไม่น่ามองเล็กน้อย
เสี่ยวชิงเอ๋อร์ยังเล็ก ไม่เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างบุรุษสตรี หากคำพูดของจี้ซ่งเฉิงทำให้นางบาดหมางกับเขา เช่นนั้นเขา…
เขาจะทำอย่างไร?
เขาบีบฝ่ามือตนเองแล้วมองลู่จื่อชิงอย่างกระวนกระวายใจ ริมฝีปากสั่นระริก
“เป็นความสัมพันธ์แบบพี่น้องไม่ได้หรือ?” ลู่จื่อชิงเอ่ย “เราเล่นด้วยกันมาตั้งแต่ยังเล็ก ไม่ใช่ญาติยังดีกว่าญาติ หากเจ้ายังกล่าววาจาเหลวไหลไร้สาระอีก ข้าจะฉีกปากเจ้าเสีย!”
จี้ซ่งเฉิงหัวเราะเยาะ มองซ่งหานจือด้วยสายตาเย้ยหยัน
ซ่งหานจือมองเขากลับเป็นการตักเตือน “หากเจ้าไม่ต้องการกุญแจ พวกเราล้มเลิกข้อตกลงกันก็ได้”
“ข้าเพียงแค่ล้อเล่นเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องกังวล” จี้ซ่งเฉิงเอ่ย “อาหารมาแล้ว ทานกันเถิด คุณชายผู้นี้เลี้ยงเอง”
ลู่จื่อชิงไม่เก็บคำพูดของจี้ซ่งเฉิงมาใส่ใจแม้แต่น้อย นางยังคงคีบอาหารให้ซ่งหานจือ และบอกให้ฉินโม่ถงทานข้าวราวกับไม่มีอะไรผิดปกติ
“เจ้าทำข้อตกลงอะไรกันแน่?” ลู่จื่อชิงเอ่ยถามซ่งหานจือเบา ๆ
ซ่งหานจือตอบ “ซูหลินให้กุญแจเขา เขาพาซูหลินไปล้างแค้นฆ่าล้างสกุล”
“ศัตรูของซูหลินอยู่ที่อาณาจักรโบราณที่ว่านั่นใช่หรือไม่?”
“ไม่ผิด” จี้ซ่งเฉิงเอ่ย “ดูเหมือนคุณชายซ่งไม่ได้โกหกข้า พวกเจ้าสืบอะไรบางอย่างมาได้แล้วจริง ๆ ในเมื่อร่วมมือกันแล้ว ข้าย่อมซื่อสัตย์ต่อคำพูดของตน ย่อมต้องบอกความจริงซูหลินอย่างแน่นอน”
ลู่จื่อชิงรอให้เขากล่าวต่อไป ทว่าฝ่ายหลังยังคงนิ่งเงียบ
“ว่ามาสิ!”
“ข้าจะบอกแค่เพียงซูหลิน เรื่องนี้เกี่ยวข้องอะไรกับเจ้า” จี้ซ่งเฉิงกล่าว
ลู่จื่อชิงหันไปมองซูหลิน
ซูหลินใช้ตะเกียบจิ้มอาหารในถ้วย แล้วเอ่ยอย่างอ่อนแรง “เขาบอกว่าต้องออกไปจากที่นี่ก่อนจึงจะบอกข้า”
“หากเจ้าพาซูหลินไป ผู้ใดจะรู้ว่าเจ้าจะทำอะไรเขา?”
“ถูก ข้าไม่ไปกับเจ้า!” ซูหลินมีปฏิกิริยาในทันที
“เมื่อครู่นี้ตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือ” จี้ซ่งเฉิงหันไปมองซ่งหานจือ “ตอนนี้คิดจะเปลี่ยนใจแล้วหรือไร?”
“หากเสี่ยวชิงเอ๋อร์ไม่เห็นด้วย เช่นนั้นพวกเราก็ไร้ทางเลือก ทำได้เพียงเปลี่ยนใจแล้ว ทุกคนล้วนอยู่ที่นี่พอดี หากเจ้าบอกความจริงออกมา ต่อไปจะจัดการอย่างไรก็เป็นเรื่องที่ซูหลินต้องตัดสินใจ พวกเราย่อมไม่เข้าไปแทรกแซง”
“ก่อนหน้านี้ข้าบอกคุณหนูรองลู่แล้ว บิดาของซูหลินเป็นข้ารับใช้เก่าในครอบครัวของข้า ครอบครัวข้ากำลังตกต่ำ ข้ารับใช้ล้วนแยกทางกันไป ในช่วงสองสามปีแรก ครอบครัวข้าหนีหัวซุกหัวซุน ต่อมาจึงค่อย ๆ มั่นคงขึ้น จากนั้นเราพบว่าตราประจำสกุลเราถูกข้ารับใช้เอาไป พวกเราค้นหาไปทุกหนทุกแห่ง หลังจากตรวจสอบมานานหลายปี ท้ายที่สุดจึงพบว่าคนที่เอาตรานั้นไปคือบิดาของซูหลิน ตอนนั้นเขาเป็นคนสนิทของบิดาข้า”
“ในกล่องเป็นตราประจำสกุลพวกเจ้าหรือ?”
“ไม่ผิด”
“ตรานั้นมีประโยชน์อะไร?”
จี้ซ่งเฉิงหันไปมองลู่จื่อชิง “อยากรู้หรือ?”
“อืม”
“มีเพียงคนในครอบครัวข้าที่จะรู้ความลับนี้ หากเจ้าอยากรู้ เช่นนั้นก็แต่งให้ข้าสิ!” จี้ซ่งเฉิงยกมุมปากขึ้น
ความอยากรู้อยากเห็นบนใบหน้าของลู่จื่อชิงหายวับไป
สีหน้าของซ่งหานจือไม่น่าดูชมขึ้นมาทันที “อย่ารังแกชิงเอ๋อร์”