ตอนที่ 939
บทที่ 939 หลังจากผ่านไปหลายปี พี่หญิงกับน้องหญิงก็กลับมาพบหน้า
October 21, 2026
บทที่ 939 หลังจากผ่านไปหลายปี พี่หญิงกับน้องหญิงก็กลับมาพบหน้า
บทที่ 939 หลังจากผ่านไปหลายปี พี่หญิงกับน้องหญิงก็กลับมาพบหน้า
หลังออกมาจากวัง ฉีเจินก็พาภรรยาและลูก ๆ ของเขาขึ้นรถม้า
ฉีเซียวควบม้าผ่านไป
ฉีเจินร้องเรียกเขาไว้ “น้องเซียว”
ฉีเซียวบังคับม้าให้หยุดลง รูปลักษณ์อันสง่างามของเขายังคงเหมือนดังแต่ก่อน เพียงแต่ภายใต้รัตติกาลอันหนาวเหน็บกลับยิ่งดูลึกลับขึ้นหลายส่วน ประหนึ่งเทพเซียนใต้แสงจันทร์ก็มิปาน
ฉีซืออี้เปิดม่านออก มองดูบุรุษผู้นั้นที่กำลังพูดคุยกับบิดาของนางด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“เขาเป็นท่านอาหรือ?”
ฉู่หนิงจูกำลังเหม่อลอยจึงไม่ได้ฟังคำพูดของลูกสาว
ฉีเว่ยฟางก็อยากรู้อยากเห็นพอ ๆ กัน จึงมองออกไปข้างนอกแล้วกล่าวว่า “เป็นเขา ก่อนที่คุณชายใหญ่ลู่จะกลายเป็นบุรุษที่หล่อเหลาที่สุดในเมืองหลวง ท่านอาของเราเป็นบุรุษที่หล่อเหลาที่สุดมาก่อน เพียงแต่ข้าได้ยินว่าเขาถ่อมตนเป็นอย่างมากจึงสวมหน้ากากมานานหลายปี”
“มีคนบอกว่าข้าดูเหมือนเขา” ฉีซืออี้เอ่ย
“ไม่นับว่าเหมือนมากนัก” ฉีเว่ยฟางเหลือบมองฉีซืออี้แวบหนึ่ง
“เขากับท่านพ่อไม่ใช่พี่น้องกันหรือ? เหตุใดจึงรู้สึกห่างเหินยิ่งนัก?”
“เขาคงนิสัยเช่นนี้กระมัง ได้ยินว่าเขาเคยควบคุมหน่วยลับ รู้จักหน่วยลับหรือไม่?” ฉีเว่ยฟางโน้มตัวลงไปกระซิบสองสามคำข้างหูของฉีซืออี้
“ร้ายกาจยิ่ง”
ฉีเจินและฉีเซียวพูดคุยกันเพียงสองสามคำ จากนั้นฉีเจินก็กลับเข้าไปในรถม้า ฉีเซียวจึงขี่ม้าจากไป
“ท่านพ่อ ตอนนี้ท่านอาอยู่ในตำแหน่งใดหรือเจ้าคะ?” ฉีซืออี้เอ่ยถามขึ้นมา
“เขาเป็นสหายร่วมงานของข้า ขณะเดียวกันก็มีหน้าที่ดูแลกรมกลาโหม” ฉีเจินกล่าว “เพียงแต่เขาไม่ค่อยเข้าไปยุ่งอะไรมากมายนัก ปกติก็ไม่ค่อยเข้ากรม”
ฉีเจินสังเกตเห็นว่าฉู่หนิงจูกำลังเหม่อลอยจึงเอ่ยเบา ๆ “เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่?”
ฉีซืออี้เขย่าตัวฉู่หนิงจูเบา ๆ
ฉู่หนิงจูจึงรู้สึกตัว “หืม?”
“ได้ยินว่าเจ้ากับพระชายาลู่และฮูหยินรองลู่ล้วนเป็นสหายสนิทกัน” ฉีเจินกล่าว “ไม่ได้พบกันหลายปีแล้ว ยังคงคิดถึงอยู่ใช่หรือไม่?”
“หลังจากสตรีออกเรือน ล้วนให้ความสำคัญกับครอบครัวสามีมาเป็นอันดับแรก เรื่องก่อนหน้านี้มากมายล้วนหลงลืมไป ครานี้ได้กลับมาพบพวกเขาอีกครั้ง ทุกอย่างล้วนดูแปลกยิ่งนัก ข้ารู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง”
“ท่านอ๋องลู่เป็นขุนนางที่ฝ่าบาทให้ความไว้ใจที่สุด มีความสัมพันธ์กับครอบครัวพวกเขาเป็นเรื่องดี หากเจ้ารู้สึกไม่คุ้นเคย อาจเป็นเพราะไม่ได้พบกันนาน บัดนี้กลับมายังเมืองหลวงแล้ว ผ่านไปสักพักย่อมคุ้นเคยกับพวกเขาอย่างแน่นอน”
“ท่านแม่ทัพกล่าวได้ถูกต้อง”
มู่ซืออวี่ได้รับข้อความจากฉู่หนิงจูในวันรุ่งขึ้น
ฉู่หนิงจูพาลูกสาวของนางมาเยี่ยมเยือน มู่ซืออวี่จึงคอยรับรอง
หลังจากนั้น ฉู่หนิงจูจึงเอ่ยถึงเรื่องที่ต้องการไปเยี่ยมชมเรือนพักผ่อนบนภูเขา มู่ซืออวี่จึงพาฉู่หนิงจูและลูกสาวไปยังเรือนพักผ่อนบนภูเขาด้วยตนเอง
“ที่นี่งามจริง ๆ นะเจ้าคะ” ฉีซืออี้มองวิวทิวทัศน์อันงดงามตรงหน้าด้วยความสนใจใคร่รู้ “ตอนที่ข้าอยู่ชายแดน ได้ยินว่ามีเรือนพักผ่อนบนภูเขาที่น่าสนใจมากในเมืองหลวง ในที่สุดวันนี้ข้าก็ได้เห็น พระชายา ท่านเป็นแบบอย่างให้กับสตรีในใต้หล้า ท่านเก่งกาจจริง ๆ เจ้าค่ะ”
“ลูกสาวคนนี้ดูเหมือนเจ้ามากทีเดียว” มู่ซืออวี่กล่าว
ฉู่หนิงจูหัวเราะออกมาเบา ๆ “ทำให้พระชายาขบขันแล้ว”
ในเรือนพักผ่อนบนภูเขามีสนามม้า ฉีซืออี้สมกับเป็นเด็กผู้หญิงที่เติบโตมากับม้า นางถูกสนามม้าดึงดูดความสนใจไปอย่างรวดเร็ว
“ที่นี่กว้างขวางมาก เจ้าจัดงานเลี้ยงน้ำชาได้ทุกที่ที่เจ้าต้องการ ห้องพักมีทั้งแบบข้างในหรูหราใหญ่โต และแบบที่อยู่ในสวนกลางแจ้ง
“พระชายามีคำแนะนำดี ๆ หรือไม่เจ้าคะ?”
“ทุกคนชอบแบบกลางแจ้งทีเดียว อีกทั้งยังมีกิจกรรมให้ทำมากมาย” มู่ซืออวี่กล่าว “ด้านหลังยังมีบ่อน้ำพุร้อน หากอยากอาบน้ำก็ทำได้เช่นกัน นอกจากนี้ ที่นี่ยังมีเครื่องดื่มหลากหลาย นอกจากสุราขาวที่รสแรงแล้ว ยังมีสุราองุ่นและสุราผลไม้ต่าง ๆ หากเจ้าต้องการลิ้มลองรสชาติใหม่ ๆ ก็แจ้งให้คนงานจัดเครื่องดื่มให้ผสมสุราชนิดอื่น ๆ ให้ได้”
“ข้าไม่ได้กลับเมืองหลวงมานานหลายปี ที่นี่เปลี่ยนแปลงมากมายทีเดียว แม้กระทั่งเครื่องดื่มก็หลากหลาย ข้ารู้สึกราวกับเป็นพวกบ้านนอกที่ไม่เคยเห็นโลกมาก่อนเลย”