บทที่ 976 โกรธ แต่ไม่มีของให้ทุบ

บทที่ 976 โกรธ แต่ไม่มีของให้ทุบ

บทที่ 976 โกรธ แต่ไม่มีของให้ทุบ

คดีฟ้องร้องระหว่างสกุลซ่งและสกุลสิงแพร่สะพัดไปทั่ว

วันต่อมา สกุลซ่งกลับปรากฏกายขึ้นทั้งขโยง ทว่าแทนที่จะเข้าไปในจวนสิง กลับให้บ่าวเฝ้าประตูเรียกคุณหนูห้าสิงออกมา พวกเขาชดใช้เงินจำนวนสามหมื่นห้าพันตำลึงคืนนางต่อหน้าผู้คนที่มามุงดูเต็มถนน

สิงเจียซือรับไว้แล้วกล่าวว่า “ข้ารับไว้แล้ว ข้าจะถอนการฟ้องร้องก่อนหน้านี้ อย่างไรเสียทั้งสองสกุลก็เป็นญาติกัน ข้ารู้ว่ายามนี้ไม่ได้ง่ายดายสำหรับสกุลซ่งเลย นี่ หนึ่งร้อยตำลึงเงินนี่นำกลับไปดื่มสุราเถอะ”

“คุณหนูห้าสิง นี่ท่านกำลังดูแคลนสกุลซ่งเราหรือ?” ผู้ที่นำเงินมาคืนเป็นนายท่านซ่ง หรือก็คือบิดาแท้ ๆ ของซ่งลี่กุ้ย เอ่ยขึ้นด้วยความโมโห

สิงเจียซือพลันประหลาดใจ มองผู้คนที่ห้อมล้อมดูเต็มถนน แล้วเอ่ย “ที่แท้เอาเงินให้ผู้อื่นดื่มกินบ้างเป็นการดูแคลน ดูเหมือนสกุลซ่งจะมีความประพฤติและคุณธรรมสูงส่งจริง ๆ ไม่รับเงินก็แล้วไปเถิด เป็นความผิดข้า ข้าไม่ควรนำเงินมาดูแคลนท่าน เช่นนั้นภายหน้าพวกท่านสกุลซ่งต้องยึดมั่นคุณธรรมนี้ต่อไปเล่า อย่าได้ให้เกิดความเสียหายเช่นนี้อีก สามหมื่นห้าพันตำลึงเงินนี้… คงเป็นความเข้าใจผิดกระมัง! อย่างไรเสียสกุลซ่งพวกท่านแม้กระทั่งหนึ่งร้อยตำลึงก็ยังไม่ต้องการ”

ผู้คนบนท้องถนนต่างระเบิดหัวเราะออกมา

“คุณหนูห้าสิงผู้นี้ช่างน่าสนใจจริง ๆ นางแตกต่างจากคุณหนูสกุลใหญ่ที่มักเสแสร้งเหล่านั้นโดยสิ้นเชิง” มีคนเอ่ยขึ้นมา

“ได้ยินว่าหลังจากเกิดเรื่องกับนายท่านใหญ่และฮูหยินใหญ่ คุณหนูห้าสิงก็พาน้องชายออกไปจากจวนสิง หนีไปอยู่กับตายายนางที่ชายแดน นึกไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันกับทางตายาย พี่สาวน้องชายทั้งสองจึงอาศัยอยู่ข้างนอกด้วยตนเอง เพิ่งถูกฮูหยินผู้เฒ่าพาตัวกลับมาไม่นานนี้เอง คุณหนูห้าสิงผู้นี้จึงมีนิสัยแข็งกร้าวราวกับอัญมณีชั้นดีเช่นนี้ ไม่อาจเทียบกับสตรีธรรมดาทั่วไปจริง ๆ”

“นิสัยเช่นนี้ดุร้ายเกินไป แต่งภรรยาก็ต้องแต่งภรรยามีคุณธรรม แต่งคนนุ่มนวล นิสัยเช่นนี้เกรงว่าจะแต่งไม่ออกน่ะซี!”

“ได้ยินว่าสกุลหัวตั้งใจจะเกี่ยวดองกับสกุลสิง”

“คงประเมินคุณหนูห้าสิงผู้นี้ต่ำเกินไปแล้ว”

ลู่ฉาวอวี่ควบม้าผ่านมา บังเอิญได้รับชมละครดี ๆ ฉากนี้เข้า

จางอี้เอ่ย “คุณหนูห้าสิงช่างน่าสนใจจริง ๆ”

ลู่ฉาวอวี่เอ่ยนิ่ง ๆ “นางชอบหิน บางทีอาจไม่ใช่เพียงเพราะความหลากหลาย และรูปทรงที่แปลกตาของมัน หากแต่อาจเป็นความแข็งแกร่งของพวกมันก็ได้”

“ใต้เท้า พวกเรามีนัดหมายกับใต้เท้ากรมอาญา…”

“ไปกันเถอะ!”

อย่างไรเสียรูปร่างสูงโปร่งผึ่งผายเช่นนี้ แม้นอยู่ท่ามกลางผู้คนบนถนนก็มองเห็นได้อย่างง่ายดาย ไม่ต้องเอ่ยว่ายังขี่ม้าลักษณะดีเช่นนั้นด้วย

“คุณหนู คุณหนู…” ฉิงโหรวเรียกสิงเจียซือ

สิงเจียซือพลันรู้สึกตัว “หือ?”

“ท่านมองอะไรอยู่หรือเจ้าคะ? บ่าวเรียกท่านหลายครั้งแล้ว ท่านกลับไม่ได้ยินเลย”

“ไม่มีอะไร พวกเราเข้าไปกันเถอะ”

สกุลซ่งอาศัยความสัมพันธ์ขอเงินมาหลายปีเพียงนี้ ถึงแม้จะทำให้สกุลพวกเขาขุ่นเคือง สกุลสิงกลับไม่มีผลกระทบอะไร

ฮูหยินรองสิงยังไม่กล้าออกหน้า เห็นได้ชัดว่าเพื่อปกป้องสถานะตัวเอง นางไม่ได้สนใจไยดีสกุลซ่งแล้ว

ฮูหยินรองสิงโมโหกระฟัดกระเฟียดอยากทุบข้าวของ ทว่าเมื่อพินิจดูแล้วในห้องเหลือแจกันดี ๆ เพียงไม่กี่ใบเท่านั้น นางโกรธแล้วนั่งลงจิบชา ทั้งยังกระดกสุราหนึ่งไหลงไปรวดเดียว ถึงได้สงบจิตสงบใจลง