บทที่ 228 ความรักและความเกลียดชัง

ดีไซเนอร์ภาพลักษณ์มองดูเธอด้วยรอยยิ้ม แล้วใช้มือข้างหนึ่งยกศีรษะขึ้นพูดว่า: “คุณพลบอกว่าพวกคุณจะไปเข้าร่วมงานประกาศรางวัลแฟชั่นคืนนี้ งั้นจะให้ฉันช่วยแมทช์ชุดให้คุณไหม”

มีนารู้ว่าดีไซเนอร์ภาพลักษณ์ที่พลช่วยเธอนัดหมายล่วงหน้านั้น จะต้องไม่เลวร้ายเกินไปหรอก

เธอพยักหน้าอย่างรวดเร็วและพูดว่า: “โอเค ฉันเชื่อในความเป็นมืออาชีพของเธอ”

ดีไซเนอร์ภาพลักษณ์ยิ้มและพูดกับเธอว่า: “ถ้าอย่างนั้น คุณไปนั่งพักที่ห้องพักผ่อนก่อนได้ สามารถอ่านนิตยสารและดื่มเครื่องดื่ม ฉันจะไปเลือกชุดที่แมทช์กันให้คุณ”

“โอเค” มีนานั่งอยู่ในห้องพักวีไอพี เธอหยิบนิตยสารขึ้นมาแล้วพลิกดู เธอตกใจกับข่าวในหน้าแรกมาก

มาร์ชจะแต่งงานกับโรซี่ในเดือนหน้า!

ภาพถ่ายคู่อันหวานแหววในงานเลี้ยงที่หรูหราแห่งหนึ่งถูกขยายใหญ่ขึ้น โดยครอบครองตำแหน่งขนาดใหญ่บนหน้าปก

งานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ มักถูกพูดถึงอยู่เสมอ และเบื้องหลังก็ยังมีการซุบซิบกันถึงบุญคุณและความแค้นต่างๆของทั้งสองครอบครัว

ความรักและความเกลียดชัง ถูกเขียนจนเหมือนนิยายรักเลย

มาร์ชฟื้นตัวเต็มที่แล้วเหรอ? เธอไม่คิดเลยว่าเขาและโรซี่จะแต่งงานกันเร็วขนาดนี้ และก่อนแต่งงานพวกเขายังประชาสัมพันธ์เรื่องนี้ไปทั่ว

มีนาโยนนิตยสารออกไปอย่างกระวนกระวายใจ แล้วหยิบขึ้นมาอีกเล่มหนึ่ง แต่เมื่อเธอเปิดอ่าน ก็ยังเป็นข่าวว่ามาร์ชจะแต่งงานกับโรซี่ และข่าวซุปซิปต่างๆอยู่ในตำแหน่งที่โดดเด่น ทว่าข่าวซุปซิปอันนี้แตกต่างจากอันเมื่อกี้เล็กน้อย

เธอพลิกดูหนังสืออีกหลายเล่ม ซึ่งฉบับล่าสุดล้วนกำลังพูดถึงงานแต่งงานอันหรูหราที่กำลังจะจัดขึ้น สูงรวยหล่อและขาวสวยรวย ไฮโซสองยักษ์ใหญ่ แล้วสินสอดที่มหาศาล ใครจะไม่ชอบไล่ตามข่าวและพูดกล่าวถึงเรื่องนี้กันล่ะ

อีกอย่างนิตยสารทุกฉบับตีพิมพ์ภาพของมาร์ชและโรซี่ ชายหล่อหญิงสวย ซึ่งในภาพโรซี่ได้พิงมาร์ชไว้

มาร์ชหันศีรษะเล็กน้อยและมองไปที่โรซี่ด้วยรอยยิ้ม ราวกับว่าเขาเห็นแสงจันทร์ที่เขาตามหามาเป็นเวลานาน

เธอไม่รู้ว่าพวกเขาถ่ายกันเมื่อไร แต่มีนายังคงจ้องมองที่ภาพนี้ แล้วรู้สึกคัดจมูกและหายใจไม่ออก

“คุณมีนา เราเลือกให้คุณเสร็จแล้ว เชิญมาลองดูที่นี่” ดีไซเนอร์ภาพลักษณ์เดินมาอยู่ข้างๆเธออย่างไม่รู้ตัว และพูดกับเธอด้วยรอยยิ้ม

มีนาตั้งสติขึ้นมาและพูดว่า “โอเค”

เมื่อเธอกำลังจะปิดนิตยสาร ดีไซเนอร์ภาพลักษณ์ก็เห็นว่าเธอกำลังอ่านข่าวซุบซิบนั้นและพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “เป็นคู่สามีภรรยาที่น่าอิจฉาจริงๆ คุณโรซี่ก็มาเลือกชุดเดรสเมื่อวานนี้และซื้อสิบชุดในคราวเดียว นอกจากชุดแต่งงานไม่กี่ชุด และชุดสำหรับงานเลี้ยงต่างๆ ฉันเป็นคนที่บริการให้กับเธอ”

มีนารู้สึกเจ็บปวดอย่างสุดจะพรรณนาเมื่อเธอได้ยินแบบนี้ เธอพยายามปรับอารมณ์ของตัวเอง และนี่เป็นสิ่งทีมาร์ชและชาร์วีบอกกับเธอมาก่อนแล้วนิ แล้วทำไมเธอถึงยังรู้สึกเศร้าเมื่อต้องเผชิญกับมันอีก?

เธอไม่ควรเสียใจกับมาร์ช ถ้าเธอต้องการกำจัดเงาของเขาออกไป เธอก็ควรจะลืมคนๆนี้ให้หมด

เธอปิดนิตยสารอย่างเรียบร้อย และยิ้มอย่างแข็งทื่อว่า: “เราไปลองชุดกันเถอะ”

สไตลิสต์ขอให้เธอลองชุดเดรสยาวสีแชมเปญที่ยาวลงพื้น มันใส่สบายและนิ่มนวล มีคอรูปตัววีและประดับเพชรไว้จำนวนมาก ซึ่งเมื่ออยู่ภายใต้แสงของห้องลองชุดนั้นทำให้มันแวววาวมาก

มีนามองเข้าไปในกระจก และมองตัวเองในกระจกที่สวมชุดราตรีไว้ เธออดคิดไม่ได้ถึงรูปถ่ายของมาร์ชและโรซี่ ซึ่งโรซี่ได้สวมชุดที่คล้ายกับสีแชมเปญนี้

“ฉันต้องการเปลี่ยนสีและสไตล์นี้ ชุดนี้มันไม่เหมาะกับฉัน”