บทที่ 227 เลือกได้ตามสบาย

“นาย……ถ้ารู้แบบนี้ให้เมาตายในบาร์เลยดีกว่า ดูเหมือนฉันจะกังวลนายเยอะเกินไป……”

มีนาเห็นว่าการทะเลาะวิวาทของพวกเขาจะไม่มีที่สิ้นสุด จึงขัดจังหวะพวกเขา และพูดกับเซทท์ว่า: “ในเมื่อนายตัดสินใจได้แล้ว ฉันจะเรียกรถล่ะกัน”

เมื่อพูดอย่างนั้น มีนาก็เรียกรถจากออนไลน์ทางโทรศัพท์มือถือของเธอ และพูดว่า: “นายควรขอบคุณอันดา หากเธอไม่ได้พบนาย มันอาจเป็นอันตรายได้ถ้านายเมาอยู่ในบาร์”

“ได้ยินไหม? พี่สาวของนายยังบอกว่านายควรขอบคุณฉัน แล้วยังไม่พูดขอบคุณกับฉันดีๆอีก” อันดาทำท่าทีเหมือนเป็นพี่สาวที่อายุเยอะกว่าเขา

เซทท์เงยหน้าขึ้นฟ้าแล้วพูดว่า: “อยากให้ฉันพูดว่าขอบคุณ ฝันอะไรลมๆแล้งๆ”

“นิสัยไม่ดีอย่างนายไม่ถูกไล่ออกจะแปลกซะมากกว่า” อันดาโต้กลับอย่างรวดเร็ว

สีหน้าของเซทท์มืดมนมากในทันที มีนาขยิบตาให้อันดาอย่างลับๆเพื่อบอกให้เธอหยุดพูด

อันดาก็ตระหนักได้ว่าคำพูดของเธอสั้นกระทบจุดเจ็บของเซทท์ ดังนั้นเธอจึงหยุดเถียงกับเขา แล้วหยิบเสื้อคลุมที่ยังสะอาดที่เธอสวมเมื่อคืนนี้ออกมา โยนให้เขาแล้วพูดว่า: “อันนี้ใส่ไว้ข้างนอก ไม่มีใครว่าเห็นนายใส่อะไรข้างในหรอก”

เซทท์หยิบเสื้อคลุมมา เขาสวมมันไว้ข้างนอกแล้วไม่ได้พูดอะไรอีก

หลังจากนั้นไม่นาน รถที่เรียกทางออนไลน์ก็มาถึงประตูบ้านของอันดา เมื่อมีนาพาเซทท์จากไป เธอก็กล่าวขอบคุณอันดาอีก

เธอรู้ว่าอันดาพูดถูกเรื่องหนึ่ง เซทท์ไม่เหมาะที่จะไปเมาที่บาร์ที่วุ่นวายแบบนั้น และยังดื่มคนเดียวจนเมาไม่ได้สติ

ยังดีที่มีอันดาที่ช่วยเธอดูเซทท์ไว้ เลยไม่เกิดเรื่องที่เลวร้ายอะไรขึ้น

ระหว่างทางกลับ มีนาเกลี้ยกล่อมเขาว่า: “วันหลังถ้ามีเรื่องไม่มีความสุขอะไร นายสามารถให้ฉันไปดื่มเป็นเพื่อนายได้ และอย่าไปที่เมาที่บาร์คนเดียวอีกแล้ว”

“โอเค ฉันรู้แล้ว” เซทท์ทำได้แค่สัญญากับเธอก่อน

เขาไม่คิดเลยว่าอันดาจะโทรเรียกพี่นานามา และเล่าเรื่องที่เขาดื่มจนเมาในบาร์ทุกคืนให้ฟัง ผู้หญิงคนนั้นยุ่งไม่เข้าเรื่องจริงๆ ใครอยากให้เธอเข้ามายุ่งกัน อย่าคิดว่ารู้จักเขาแล้วก็สามารถมายุ่งเรื่องของเขาได้

มีนาพยายามถามว่า: “เรื่องที่นายไม่มีงาน พลรู้แล้วหรือยัง? นายเคยคิดที่จะไปทำงานที่เขาหรือเปล่า ดูเหมือนตอนนี้ไม่ใช่เรื่องยากที่เขาจะหางานให้นายทำ”

“ไม่ต้อง” เซทท์ไม่เห็นด้วยทันทีและพูดว่า: “ด้วยความสามารถของฉันเองแล้ว การจะหางานทำนั้นเป็นเรื่องง่าย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบอดี้การ์ดมีเพียบไป”

“ระหว่างรปภ. กับบอดี้การ์ดนั้นต่างกันมาก นายอยากเป็นรปภ. หรือบอดี้การ์ด” มีนาไม่ได้ล้อเล่นเลย เธอหวังว่าเขาจะวางแผนชีวิตในอนาคตให้ดี

เซทท์ยิ้มและพูดว่า: “ฉันไม่ได้เรื่องมาก ดูอันไหนเหมาะสมฉันก็ทำอันนั้นไป”

“โอเค นายอย่าพอใจในสิ่งที่ตนเองมีมากเกินไป นายควรมีการวางแผนไว้บ้าง”

“พี่นานา พี่กลายเป็นคนบ่นมากไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ฉันจะดูและจัดการไปตามสมควรเอง”

ในขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน พวกเขาก็มาถึงบ้านของเซทท์อย่างไม่รู้ตัว เซทท์ออกจากรถก่อนและบอกให้คนขับส่งมีนากลับไป

แต่มีนายังคงต้องการตามเขาไปเยี่ยมชมบ้านของเขา เพื่อดูว่าต้องเตรียมอาหารไว้ให้เขาหรือไม่ และต้องทำความสะอาดห้องไหม

ยังไม่รอให้มีนาพูด เขาก็ปิดประตูรถไปและพูดว่า: “พี่นานา เธอกลับไปก่อนเถอะ ตอนนี้ฉันยังไม่อยากกินอะไร แค่อยากจะกลับไปนอนเท่านั้น

มีนาลดกระจกรถลงและพูดกับเขาว่าโอเค เธอไม่จำเป็นต้องตามเขากลับไปอีก

เธอรู้ว่าตำรวจเป็นอาชีพที่เซทท์ชอบและรักมากที่สุด แต่ตอนนี้งานนี้หายไปอย่างกะทันหัน เซทท์ต้องลำบากใจและใช้เวลาในการปรับตัวบ้าง

ในขณะนี้โทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น และเธอก็หยิบขึ้นมา และเห็นว่าเป็นสายของพล

เขาโทรหาเธอในเวลานี้ เกิดเรื่องอะไรขึ้นรึเปล่า หรือเขาก็รู้เรื่องของเซทท์ด้วย?