บทที่ 255 ถูกลอบทำร้ายตลอด

กอดเขาไว้อีกครั้ง ไม่ยอมปล่อยมือ “ ถ้าพวกเราคิดแค่เรื่องที่ว่าเหมาะสมกันไหม แล้วนั้นจะเรียกว่าชอบไหม? นั้นเป็นวิธีการคำนวณความรู้สึกอย่างหนึ่ง ชอบก็แค่ไปตามความรู้สึก ไม่มีเหตุผลอะไรต้องพูด”

เทมป์ไม่รู้ควรพูดอะไรต่อแล้ว ทุกครั้งเขาก็เถียงเธอไม่ไหว และไม่รู้ว่าตัวเองเก่งมาจากไหน ถึงได้เจอกับดาวที่ดีขนาดนี้

มีนาพูดก็ถูก ดาวเป็นผู้หญิงที่เขาต้องรักษาไว้ดีๆ อย่าปล่อยไปง่ายๆ

เขาจับมือของดาวอย่างทำอะไรไม่ได้ “ฉันเถียงเธอไม่ไหว เพราะยังไงเธอก็ถูกนั่นแหละ”

ดาวยิ้มแล้วพูดว่า “เงินของนายฉันรับไว้แล้ว ฉันไม่เกรงใจนายหรอก ใครให้แฟนของฉันหาเงินเก่งละ พรุ่งนี้ก็ซื้อกระเป๋าที่ชอบดีกว่า”

ได้ยินเธอพูดแบบนี้ เทมป์รู้สึกว่าอารมณ์ดีขึ้นเยอะเลย ดึงเธอแล้วเดินออกไปข้างนอกถามว่า “ต่อมาจะทำอะไร ไปดูหนัง?”

“ได้สิ ฉันอยากกินป๊อปคอน จะดื่มโค๊กด้วย” ดาวพูดด้วยรอยยิ้ม

เทมป์หยักเอวของเธอทีหนึ่ง “เธอไม่กลัวอ้วนเลยใช่ไหม”

ดาวยิ้มแล้วหลบ “หยิกเค้าทำไม ไม่ใช่เนื้อของนายใช่ไหม เจ็บนะ”

“ถึงโรงหนังแล้วก็ซื้อคอมโบป๊อบคอนชุดหนึ่ง”

“ต้องแบบนี้สิ ฉันจะดูหนังตลก ห้ามเอาหนังแอ็คชั่นตำรวจกับผู้ร้าย เสียงดังและไม่สนุก”

“แล้วแต่เธอเลย” เทมป์กอดเธอ ทั้งสองคนคืนดีกันเหมือนเดิมแล้วเดินออกจากร้านอาหาร

...........

มาร์ชกลับไปที่คฤหาสน์ริมทะเล รู้สึกตันในหัวใจเหมือนกับจะเขื่อนน้ำที่จะแตกสลายไปเลย

เขาพึ่งลงมาจากรถ ก็เห็นชาร์วียืนอยู่หน้าประตูคฤหาสน์

“ดึกขนาดนี้แล้ว นายมาทำไม? มีธุระสำคัญอะไรรึเปล่า?”

ชาร์วีมองเขาแล้วพูดว่า “มีเรื่องสำคัญจะปรึกษากับนาย ว่าแต่นายกลับมาจากไหนเนี่ย?”

“ออกไปเดินเล่นมา รู้สึกอึดอัดใจ” มาร์ชเดินอ้อมเขาแล้วเดินเข้าไปในคฤหาสน์ด้วยสีหน้าเฉยชา

ชาร์วีกลับบังไว้ที่ประตูแล้วพูดว่า “ไปเจอมีนามาใช่ไหม”

มาร์ชตอบอย่างไม่หลีกเลี่ยงว่า “ใช่ ฉันอยากเจอใครตอนนี้ต้องผ่านการอนุญาตของนายด้วยเหรอ”

“ไปเจอคุณมีนาในเวลานี้ในเหมาะสมจริงๆ เหรอ?” ชาร์วีถามอย่างเป็นห่วง

มาร์ชมองเขาอย่างเย็นชาว่า “ฉันไม่อยากคุยเรื่องส่วนตัวพวกนี้กับนาย มีธุระอะไรก็รีบๆ พูด”

“แล้วก็อธิยังอาศัยอยู่ที่นี่มันเหมาะสมเหรอ?” ชาร์วีเตือนเขา “หลังจากที่คุณโรซี่เข้ามาอยู่ด้วย เธอจะยอมให้เด็กคนนี้อยู่ต่อเหรอ? เดี๋ยวถึงเวลาระหว่างพวกนายก็มีปัญหาใหม่ขึ้นมาอีก นายเคยคิดไหม........”

“ฉันต้องคิดอะไรอีก? ไม่ว่าอะไรนายก็ช่วยฉันคิดไวแล้วนิ” มาร์ชเริ่มหมดความอดทนแล้ว

ชาร์วีชะงัดไปไม่รู้ว่าควรบอกเขายังไงแล้ว แต่ก็เข้าใจว่าเขาจะเจ็บปวดและลังเลแค่ไหน “มาร์ช นายต้องเข้าในว่าอะไรสำคัญที่สุดในใจของนาย ถ้าเป็นคุณมีนา นายจะตัดสินยังไง ฉันก็ไม่ห้ามนาย ผลที่ตามมาพวกเรารับด้วยกัน ตลอดทางมานี้ฉันเดินมากับนาย พวกเราต้องเสียไปเท่าไหร่ถึงเดินมาถึงจุดนี้ได้ พอเสียไป พวกเราก็จะไม่มีอะไรเลย เดี๋ยวถึงเวลาระหว่างนายกับพล คุณมีนาจะยังเลือกนายอยู่ไหม?”

มาร์ชนึกถึงฉากที่มีนาเห็นเขาเมื่อกี้ เธอเห็นเขาแล้วก็จะแจ้งความเลย ยังจะให้พลออกหน้าแทนเธอด้วย ก็รู้สึกว่าเขาน่าขยะแขยงแล้ว

เขาพูดอย่างเจ็บปวดและน้อยใจว่า “ก็ต้องรักษาNX Groupที่พวกเราสร้างขึ้นมาอย่างยากลำบากสิ แล้วก็แผนที่จะชุบชีวิตตระกูลภูริสิทธิโชค ฉันไม่มีทางยอมแพ้แน่ๆ เธอไม่มีค่ามากขนาดนั้นในใจของฉัน”

ชาร์วีพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นก็ดี เอกสารวางไว้ที่ห้องรับแขกแล้ว หุ้นของNX Groupช่วงนี้ขึ้นไม่หยุด อาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องที่นายใกล้แต่งงานกับคุณโรซี่ แต่ฉันเห็นว่ามีคนฉวยโอกาสขายในราคาสูง นี่จะไม่ปกติสักเท่าไหร่”