บทที่ 257 ต้องรู้มาตรการของตัวเอง

“พล........มีอะไรเหรอ?” ตอนที่เธอถามแกรงไปทั้งตัวแล้ว ถึงแม้ว่าเมื่อคืนจะคิดไว้แล้วว่าตอบตกลงให้เขาไปเลยดีกว่า ลองดูว่าพวกเขาจะสามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหม แต่เธอยังไม่พร้อมที่จะบอกพล

พลถาม “เลิกงานแล้ว กินข้าวรึยัง?”

มีนาแปลกใจว่าเขารู้ได้ยังไงว่าเธอเลิกงานแล้ว อดไม่ได้ที่จะมองไปรอบๆ แล้วพูดว่า “อื้ม เลิกงานแล้ว”

“กินข้าวด้วยกัน”

“ไม่ต้องแล้ว ฉันอยากกลับแล้ว”

“กลับไปก็คนเดียว เธอก็ไม่มีทางทำอะไรให้ตัวเองกินด้วย”

“ฉันดูแลตัวเองได้........” มีนากำลังพูดก็รู้สึกได้ว่ามีคนตบไหล่ของเธอจากข้างหลัง เธอรีบหันไปดู เห็นพลอยู่ข้างหลังของเธอ

พลเก็บโทรศัพท์ ยิ้มแล้วพูดว่า “ฉันกลับไปก็คนเดียวเหมือนกัน ทำไมไม่กินข้าวด้วยกันละ เหมือนกับว่าเธอเห็นฉันแล้ว จะมีภาระเป็นอย่างมากนะ”

“ไม่ใช่” มีนาถามอย่างแปลกใจว่า “แต่ว่านายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”

พลจับหัวแล้วพูดว่า “บังเอิญจังเลย ฉันพึ่งออกมาจากบริษัทก็เห็นเธออยู่อีกฝั่งของถนน ก็เลยโทรหาเธอย่างไม่ลังเลเลย”

มีนาเงยหน้ามองตึกที่อยู่ตรงข้ามแล้วพูดว่า “นายทำงานอยู่ในตึกนั้นเหรอ?”

“ใช่แล้ว ฉันสร้างที่ทำงานไว้ในเมือง C สร้างไว้ที่อาคารซีที พลก็ชี้ตึกด้านหลังของเธอแล้วถาม “ตอนนี้เธอทำงานที่นี่เหรอ? บริษัทอะไร?”

มีนาพยักหน้าพูดว่า “เป็นบริษัทแฟชั่นที่ไม่ได้ใหญ่โตอะไรมาก รุ่นพี่มหาลัยของฉันแนะนำให้”

“ถ้าอย่างนั้นก็ดีสิ ที่ทำงานของพวกเราใกล้กันขนาดนี้ ต่อไปก็นัดกันกินข้าวได้แล้ว” พลมองตึกด้านหลังของเธอแล้วดูมีความสุขมาก

มีนาไม่ได้บอกว่าได้หรือไม่ได้ แต่ก็ยังลังเลอยู่ ถ้าเขาเห็นสร้อยข้อมือในข้อมือของตัวเองแล้วให้คำตอบที่แน่ชัดกับเขา ก็จะไม่มีทางถอยแล้วสินะ?

พลรู้ว่าเธอกำลังลังเลอะไรอยู่ พูดว่า “ไม่ต้องเป็นห่วง คืนนี้ที่กินข้าวไม่ได้มีแค่พวกเราสองคน ฉันยังนัดคนอื่นไว้ด้วย เธอจะไม่อึดอัดเพราะอยู่กับฉันตามลำพัง”

มีนาเงยหน้ามองเขาแล้วถามว่า “นัดใครไว้?”

“ไป ไปแล้วก็รู้เอง รับรองว่าเธอจะกินอร่อยแน่” พลจับมือของเธอแล้วพาไปที่รถของตัวเอง

มีนากลัวมาก กลัวว่าสร้อยข้อมือจะไหลออกมา ยังดีที่กระทั่งเขาปล่อยมือแล้วก็ยังไม่ไหลออกมา

พลขับรถออกไปเร็วมาก พาเธอเข้าไปท่ามกลางแสงไฟ

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง รถก็ได้หยุดอยู่หน้าร้านอาหารจีนที่เต็มไปด้วยมีนาโบราณ มีพนักงานมาช่วยเปิดประตูและเอารถไปจอด

พลพาเธอไปในห้องVIP ข้างในไม่มีใครเลย

“พวกเขายังไม่ถึง” พลกลัวเธอรู้สึกไม่สบายใจเลยรีบอธิบาย

มีนาตอบรับทีหนึ่งแล้วก็นั่งลงไปพร้อมกับเขา

พลยื่นเมนูให้เธอแล้วพูดว่า “เธอดูก่อนว่าอยากจะกินอะไร?”

“ตกลงนายนัดใครไว้ พวกเขาอยากกินอะไร ตามที่เพื่อนของนายชอบกินเป็นหลักดีว่า” มีนาก็ได้ผลักเมนูให้เขา

พลยิ้มแล้วพูดว่า “ทำไม คิดได้แล้ว จะช่วยฉันต้อนรับเพื่อนของฉันในฐานะแฟนของฉันใช่ไหม”

มีนารีบหลบสายตาจากเขา อึดอัดจนไม่รู้ว่าควรพูดอะไร