บทที่ 259 ผมแต่งงานรอบสอง

ทันทีที่ปากของมาร์ชขยับ ก็รู้สึกเจ็บที่มูมปาก และพูดขึ้นมาอย่างใจลอยว่า： “ผมไม่เป็นไร ในวันแต่งงานทาแป้งหนาหน่อยก็พอ”

โรซี่ถามขึ้นอย่างระวังว่า： “พวกเราจะแจ้งตำรวจไหม เขาเป็นคนลงมือดึงเสื้อของคุณก่อน ฉันเป็นพยานให้คุณได้”

พลกำลังสังเกตข้อมือที่บาดเจ็บของมีนา เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของโรซี่ จึงจ้องไปที่เธอด้วยสายตาดุดัน

เธอตกใจจนต้องไปแอบอยู่ด้านหลังของมาร์ช ในเวลาเดียวกันมาร์ชก็จ้องมองเขากลับด้วยสายตาที่ดุดันเช่นเดียวกัน พร้อมทั้งพูดเตือนขึ้นว่า： “คุณพล คุณหยุดคิดที่จะแทงผมข้างหลังจะดีที่สุด มิฉะนั้นคุณจะต้องชดใช้กับสิ่งที่ทำลงไป！”

หลังจากพูดจบก็เหลือบไปมองมีนา แล้วดึงโรซี่เดินขึ้นไปชั้นบน

เมื่อกี้พลยังไม่ได้ปลดปล่อยความโกรธที่มีต่อมาร์ชออกมาทั้งหมด จึงอยากจากวิ่งตามขึ้นไปต่อยหนักๆ เขาอีกครั้ง

แต่มีนากลับใช้มืออีกข้างดึงตัวเขาไว้ “พล หยุดตีกันเถอะ มือของฉันเจ็บมาก”

เวลานี้พลถึงยับยั้งสัตว์ร้ายในใจของเขาไว้ได้ เขาจึงไม่วิ่งไล่ตามออกไป ปรากฏว่ามือของมีนาที่ถูกเขาถีบนั้นเริ่มบวมขึ้นมา

เขาม้วนแขนเสื้อของเธอขึ้นอย่างระวัง เพื่อเตรียมส่งเธอไปโรงพยาบาล แต่ปรากฏว่าได้เห็นสร้อยข้อมือที่อยู่บนข้อมือของเธอ ทำให้เขาตะลึงชะงักงันไปอย่างไม่น่าเชื่อ

เนื่องจากพวกเขาต่อสู้กัน ทำให้มีนาลืมเรื่องของสร้อยข้อมือไปเลย ตอนนี้เมื่อพลเห็น เธอจึงตกใจรีบดึงแขนเสื้อลงเพื่อบดบังมันไว้ แต่เมื่อมีของไปโดนข้อมือที่บาดเจ็บของเธอนั้น ทำเอาเธอเจ็บปวดแทบตาย

“อย่าขยับ” เมื่อพลตั้งสติกลับมาได้ ดวงตานั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ช่วยเธอจัดแขนเสื้อให้เรียบร้อย “ยกมือขึ้นแบบนี้ไว้ก่อน เดี๋ยวจะรีบพาคุณไปส่งที่ไปโรงพยาบาลตรวจกระดูก”

มีนารู้ว่าไม่ว่าเธอจะซ่อนสร้อยข้อมือนี้ยังไงก็ไม่มีประโยชน์อีกต่อไป พลเห็นแล้วก็คือเห็นแล้ว

……

หลังจากที่มาร์ชขึ้นไปห้องวีไอพีชั้นสองแล้ว ได้ให้โรซี่เข้าไปห้องวีไอพีด้านในก่อน ส่วนตัวเองนั้นขอไปเข้าห้องน้ำก่อน

เขาได้หันหน้ามองไปที่ฝั่งบันได และได้มองเห็นพลประคับประคองมือที่ได้รับบาดเจ็บของมีนาอย่างระมัดระวัง แล้วเดินออกไปนอกร้านอาหาร

สร้อยข้อมือที่เปล่งประกายระยิบระยับบนข้อมือของมีนา ดึงดูดสายตาของผู้คนเป็นพิเศษ

เมื่อมาร์ชเห็นตัวอักษรย่อบนสร้อยข้อมือนั้น หัวใจเย็นวูบไปทั้งตัว

เมื่อกี้ที่มีนาออกมาขวางอยู่ข้างหน้าเขาอย่างไม่คิดชีวิต คงเป็นเพราะเห็นใจเขา เห็นใจเขาที่ร่างกายแข็งแรงสู้พลไม่ได้ เห็นใจเขาที่สู้พลไม่ได้ เขากระตุกริมฝีปากยิ้มเยาะตัวเองออกมา

คืนนี้เขาได้รับเชิญจากพ่อแม่ของโรซี่ เพื่อมากินข้าวกับโรซี่ที่นี่ ในเมื่อจะทำธุรกิจกับเคนท์แล้ว เขาก็ต้องแสดงความจริงใจออกมา จึงมาตามนัดด้วยความยินดี แต่คาดไม่ถึงว่าจะมาเจอพลกับมีนาที่นี่

ในขณะที่อยู่ในห้องน้ำนั้น เขาใช้น้ำเย็นตบไปที่ใบหน้าที่ได้รับบาดเจ็บของเขาอย่างต่อเนื่อง ความเจ็บปวดที่ทรมานนี้ เตือนเขาให้ตื่นได้แล้ว

ก่อนหน้านั้นที่เขานอนอยู่ที่โรงพยาบาลเขาคิดออกแล้วไม่ใช่เหรอ และเขาก็ยังตระหนักถึงความเท่าเทียมกันที่มีนาร้องขอจากเขา การรักใครสักคนควรให้การเคารพและยอมรับทุกอย่าง ให้เธอมีความสุข เขาจึงยอมปล่อยมือเธอ

แต่มาวันนี้เมื่อเห็นมีนาได้อยู่กับคนที่เธอชอบ ทำให้เขาควบคุมสติไม่ได้อีกต่อไป

เขาเตือนตัวเองสม่ำเสมอว่าไม่ควรเป็นแบบนี้ ควรมีสติและใจเย็น

ไม่ว่าโรซี่จะโง่แค่ไหน แต่ก็ดูออกว่ามาร์ชยังแคร์มีนาอยู่ ทุกครั้งที่อยู่ต่อหน้าของมีนา มาร์ชจะอ่อนโยนต่อเธอเป็นพิเศษ ซึ่งดูออกว่าเป็นการประชดเธอ ทำให้เธอยิ่งเกลียดมีนาเข้ากระดูก

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าพ่อแม่ เธอไม่สามารถแสดงความรู้สึกของตัวเองออกมาได้ เธอเดินเข้าไปในห้องวีไอพีด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขของคนที่จะเป็นเจ้าสาว