บทที่ 315 ลูกสาวนับว่าเป็นอะไร

มีนาไม่รู้ว่าจะออกปากถามเรื่องภูมิหลังของตัวเองยังไงไปครู่หนึ่ง แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าเขาจะพูดความจริงรึเปล่า

“เมื่อวานซืนน้ำตายพราะโรคร้ายที่โรงพยาบาลแล้วค่ะ” น้ำเสียงของเธอทุ้มต่ำ เอ่ยพูดด้วยความโศกเศร้าจากภายในใจ

ปริญเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ไร้โทนใดๆ ว่า “ฉันรู้แล้ว ในที่สุดแม่ของแกก็ตายแล้ว”

มีนาได้ยินเขาพูดแบบนี้ สันหลังก็รู้สึกเย็นวูบขึ้นมาเลยจริงๆ

เมื่อก่อนตอนที่เธออยู่ที่บ้านตระกูลจรัลพรไพศาล ถึงแม้ว่าคู่สามีภรรยาของปริญไม่อาจจะพูดได้ว่าจะตัวติดกันเป็นตังเม แต่มองดูแล้วความสัมพันธ์ก็ไม่แย่ คิดไม่ถึงว่านั่นเป็นเพียงแค่เปลือกนอกเท่านั้น พวกเขาแตกหักกันตั้งนานแล้ว

“ก่อนตายเธอได้บอกเรื่องหนึ่งกับฉันค่ะ ฉันอยากจะรู้ อยากรู้ว่ามันเป็นความจริงรึเปล่า?” มีนารวบรวมความกล้าถามออกไป

ปริญหันกลับมาอีกครั้ง เดินมาหาเธอด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ตัวข้างๆ หยิบกาน้ำชาจื่อซาที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้น แล้วรินชาที่พึ่งชงให้ตัวเองกับมีนาคนละแก้ว

“เธอบอกแกแล้วเหรอ หลายปีมานี้ ทุกครั้งที่ฉันเห็นเธอ ก็ทำให้ฉันนึกถึงเรื่องสกปรกพวกนั้นขึ้นมา”

ตอนนี้มีนามั่นใจแล้วว่าที่น้ำพูดไว้ก่อนตายล้วนเป็นความจริง

“ในตอนที่อยู่สถานะการแต่งงานเธอไปมีความสัมพันธ์กับชายอื่นถึงได้มีฉันขึ้นมางั้นเหรอคะ? คุณรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เป็นตอนที่ฉันเกิดมา หรือว่า……หรือว่าพึ่งรู้ตอนที่พวกคุณให้ฉันตรวจ DNA?”

ใบหน้าของปริญแสดงอาการใจลอยครู่หนึ่ง แล้วก็ยิ้มกว้างตามออกมาทันที “แกอยากรู้ใช่ไหมว่าพ่อแท้ๆ ของแกเป็นใคร? แกคิดว่าฉันจะบอกแกงั้นเหรอ? แกร่วมมือกับคนชื่อพลนั่นโกงเอาET Groupที่ฉันลงทุนลงแรงทั้งหมดไป ต่ำช้าเหมือนกับแม่แกไม่มีผิด เลิกคิดไปเลยว่าจะรู้ว่าพ่อแท้ๆ ของแกเป็นใครจากฉัน!”

“ฉันไม่ได้วางแผนที่จะขาย ET Group ให้ใครทั้งนั้น ตอนแรกวางแผนไว้ว่าจะคืนให้เจย์ แค่หวังว่าพวกคุณจะร่วมมือกับNX Groupเอาความเสียหายของมาร์ชกลับคืนมา……”

“พอแล้ว! แกคิดว่าฉันจะเชื่อแกอีกงั้นเหรอ? ” ปริญพูดแล้วยกแก้วน้ำชากระดกรวดเดียว แล้วก็กระแทกแก้วเปล่าลงบนโต๊ะอย่างแรง “แกไม่เข้าหรอก ทั้งชีวิตนี้ของฉันทุ่มเทให้กับET Groupไปมากเท่าไหร่ แล้วก็สละชีวิตไปเท่าไหร่ พวกแกก็ทำET Groupของฉันหายไปเพียงเพราะแบบนี้! แกคิดว่าฉันจะปล่อยพวกแกไปงั้นเหรอ!”

มีนารู้ว่าเขากำลังโกรธอยู่ ไม่มีทางที่บอกอะไรเธอหรอก จึงลุกขึ้นกล่าวคำลาว่า “ขอโทษด้วยค่ะ เรื่องนี้เป็นความผิดพลาดของฉันเอง แต่ฉันเองก็ช่วยคุณไม่ได้จริงๆ ฉันควรที่จะไปได้แล้ว”

“ยังไม่ออกมาอีก!” ปริญตะโกนเสียงดัง “จับเธอมัดเอาไว้!”

ในตอนนั้นเองมีคนสองคนกระโจนออกมาจากห้องน้ำที่ปิดประตูเอาไว้ กดมีนาลงอย่างจังและสองมือของเธอก็ถูกมัดไพล่หลังไว้

“ปริญ คุณมัดฉันไว้ก็ไม่มีประโยชน์ ฉันเองก็หาทางที่จะคืนET Groupให้คุณไม่ได้อยู่ดี!” มีนาพยายามดิ้นรนอย่างสุดกำลัง แต่ชายฉกรรจ์สองคนที่ปริญเชิญตัวมานั้นแรงกายมหาศาล เธอไม่มีทางที่จะดิ้นหลุดออกไปได้

ปริญพูดอย่างเยอะเย้ยว่า “แกไม่มีปัญญาก็จริง แต่คืนET Groupให้ฉันนั้นต้องการเพียงแค่คำพูดประโยคเดียวของพลก็เท่านั้น อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ ตอนนี้แกไม่ได้อยู่มาร์ช แต่ไปอยู่กับพลแล้ว พวกแกเป็นคู่รักที่รู้จักกันมาแต่อ้อนแต่ออก เพียงแค่ใช้แกข่มขู่เขา ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะไม่คืนET Groupให้ฉัน!”

“คุณอย่าทำแบบนี้จะดีที่สุด พลไม่ใช่คนที่คุณจะไปหาเรื่องได้นะ……” แต่มีนายังพูดไม่ทันจบประโยค ก็โดนคนเอาผ้าเช็ดตัวอุดปากไปแล้ว

ชายฉกรรจ์ทั้งสองที่จับเธอไว้แล้วผลักเธอไปที่ระเบียง ผลักเธอไปทางราวกั้นของระเบียง

มีนามองออกไปทางนอกระเบียง ขนลุกขึ้นมาทันที บ้านหลังนี้สร้างตามลักษณะของภูเขา แนวระเบียงยื่นออกไปนอกหน้าผา หากไม่ทันระวังแล้วตกลงไปร่างกายต้องแหลกละเอียดเป็นผุยผงแน่นอน

……

พลอยู่ที่ห้องทำงานจัดการเอกสารราชการของต่างประเทศตลอดเวลา แล้วก็ไม่ได้ใส่ใจว่ามีนากลับมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตหรือยัง

ในตอนที่เขารู้สึกปวดตา ร่างกายรู้สึกอ่อนล้าตอนนั้น ก็เดินออกมาจากห้องทำงาน มองไปทั่วทุกอาณาบริเวณ เห็นว่าในคฤหาสน์นั้นไร้เงาของมีนา

เขาดูนาฬิกาอีกครั้ง ตามหลักแล้วถ้าไปซูเปอร์มาร์เก็ตต่อให้ซื้อของมากแค่ไหนก็ควรที่จะกลับมาได้แล้ว