บทที่ 382 จะถูกเขาทอดทิ้ง

เธอกับพลไม่เคยมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกันเลย แต่เธอไม่สามารถอธิบายเรื่องพวกนี้ให้มาร์ชได้ และเธอไม่ต้องการให้เขาเห็นรอยสักที่ท้องของเธอ

ตอนนี้มาร์ชแค่รู้สึกผิด เขาจึงไม่สนใจชั่วขณะหนึ่ง แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นผู้ชายคนอื่น ใครจะไปทนได้ตลอดชีวิต

หากเธอตกลงเข้าไปในอ้อมแขนของเขาอีกครั้ง ไม่ช้าก็เร็วเธอจะถูกเขาทอดทิ้ง ดังนั้นเธอรักษาสภาพที่เป็นอยู่แบบนี้จะดีกว่า

“ตอนนี้ฉันไม่อยากมีรัก ฉันแค่ต้องการใจจดใจจ่อกับการงานของฉัน และการที่ไม่มีพลที่จะทำร้ายนาย นายก็ควรบริหารจัดการNX Groupให้ดี เพื่อบรรลุความฝันของนายโดยเร็วที่สุด……”

มาร์ชรู้สึกว่าเธอยังมีบางอย่างปิดบังเขาอยู่ ดังนั้นเขาจึงขัดจังหวะเธอและพูดว่า: “นานา ยังมีอะไรอีกที่ฉันไม่รู้? เธออย่าหาข้อแก้ตัวให้ฉัน ฉันไม่เชื่อสักคำหรอก ส่วนการงานของเธอ ความฝันของฉัน…… ทั้งหมดนี้มันไม่ได้ขัดแย้งกันเลย หรือเธอไม่คิดถึงอธิเลย?”

นานากลั้นน้ำตาและหายใจเข้าลึกๆ เธอหันไปหาเขาแล้วพูดว่า: “ฉันไม่ใช่แม่ที่ดี นายดูแลอธิให้ดี และให้อธิลืมแม่ที่ไร้ความสามารถคนนี้ไปซะ นายไปเถอะ อย่ามารบกวนชีวิตฉันในตอนนี้อีกเลย”

มาร์ชไม่เชื่อว่าเธอจะไร้หัวใจขนาดนี้ และกล่าวว่า: “ในใจเธอยังคงโทษฉันอยู่ และปฏิเสธที่จะยกโทษให้ฉันใช่ไหม? ฉันมันไอ้สารเลว ตอนนั้นที่อยู่ปารีส ฉันไม่รู้เรื่องนี้และยังต้องการแก้แค้นเธอ เธอจะให้ฉันทำอะไรเธอถึงจะหายโกรธ พูดมาเลย ฉันยอมทำทุกอย่าง!”

นานาไม่อยากฟังอีกต่อไป เธอจึงผลักเขาออกไปนอกประตูอย่างแรง

มาร์ชใช้ร่างกายของเขาต้านประตูไว้ ไม่ต้องการจากไป

นานาไม่ได้มีแรงมากเท่าเขา ดังนั้นธอจึงทำได้เพียงขอร้องเขาแล้วพูดว่า: “อย่ามารบกวนฉันเลย ความรักมีแต่จะทำให้คนต้องทนทุกข์ทรมาน…… ฉันแค่ไม่อยากให้ตัวเองต้องรู้สึกเจ็บปวด”

มาร์ชเห็นท่าทีที่เจ็บปวดเสียใจจนไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปของเธอ และค่อยๆถอยออกไปนอกประตู โดยคิดว่าไม่ควรให้เธอต้องทนทุกข์อีก เธอแค่ต้องการเวลาเยียวยาความเจ็บปวด

นานารีบปิดประตู เธอคิดว่าเธอสามารถเริ่มต้นใหม่กับเขาได้โดยไม่คำนึงถึงทุกสิ่ง

แต่เธอไม่สามารถเข้าใกล้เขาได้ และตระหนักได้ว่าเธอไม่สามารถมีอนาคตที่ดีกับเขาได้

เธอเอนหลังพิงประตู ปิดปากและร้องไห้อย่างเงียบๆ เธอเตือนตัวเองว่าเธอห้ามตกหลุมรักได้อีก และควรอุทิศตนให้กับการงานที่เธอต้องทำ

มาร์ชหยุดอยู่นอกประตูครู่หนึ่ง และเพียงรู้สึกว่าที่เธอเปลี่ยนแปลงไปอย่างกะทันหันนั้น เป็นเพราะเธอไม่ได้ออกมาจากเงามืดของพล และเธอก็ไม่มีความมั่นใจในตัวเขามากพอ

เขาสามารถไม่ไปรบกวนเธอสักพัก แต่คราวนี้ไม่ว่าเธอจะพูดแทงใจดำมากแค่ไหน เขาก็จะไม่ยอมแพ้อีกแล้ว!

เขาจะใช้การกระทำที่จริงใจเพื่อให้เธอเข้าใจว่าเขารักเธอมากแค่ไหน และให้เธอมีความมั่นใจมากพอที่จะอยู่กับเขาตลอดไป และจะไม่แยกจากกันอีก

หัวใจของนานาบีบรัดตลอดเวลา เธอมองผ่านช่องว่างทางม่านหน้าต่าง และเห็นว่าในที่สุดเขาก็เข้าไปในรถที่จอดอยู่ด้านนอก แล้วขับรถออกไป

เธอนั่งลง กอดเข่าและขดตัวอยู่บนเก้าอี้ เธอจะไม่คิดถึงอธิได้ยังไง และเธอไม่อยากกลับไปกับเขาเพื่อพบอธิที่เธอคิดถึงได้ยังไง

แต่ถ้าเธอไม่สามารถอยู่เคียงข้างเขาได้ตลอดไปได้ และการที่ไปเจอเพียงครั้งเดียว จะยิ่งทำให้เขาเศร้ามากขึ้นเท่านั้น

……

อันดาเฝ้าร้านอยู่คนเดียวเป็นเวลาหนึ่งวัน และหลังจากปิดร้านแล้ว เธอก็จงใจเดินวนไปมาข้างนอก โดยคิดว่าจะให้นานาและมาร์ชมีช่วงเวลาอันแสนหวานเยอะขึ้น

จนกระทั่งท้องฟ้าข้างนอกมืดลง เธอค่อยกลับที่พัก

เมื่อเธอไปถึงหน้าประตู เธอกลัวจะไปรบกวนเรื่องดีๆของพวกเขา เธอจึงส่งข้อความให้นานา แต่รอเป็นเวลานานเธอก็ยังไม่ตอบกลับ และพอมองเข้าจากทางหน้าต่าง เธอเห็นว่าไม่มีแสงลอดออกมาจากหน้าต่างที่ลูดปิดผ้าม่านไว้