บทที่ 384 เกี่ยวอะไรกับนาย

“คุณภาพของเสื้อผ้าพวกเธอแย่มาก แล้วกล้าดียังไงมาตำหนิฉัน! ฉันจะดูกระโปรงแล้วทำไม ฉันซื้อให้แฟนไม่ได้เหรอ” เสียงโต้แย้งของผู้ชายดังกว่าอันดา

อันดาถือราวไม้ที่เสียบเสื้อผ้าแล้วชี้ไปที่ชายคนนั้น: “พูดมากอะไร จ่ายเงินกระโปรงมาให้ฉัน อย่ามาขวางฉันขายของ แล้วรีบออกไปซะ!”

แขกคนอื่นๆที่อยู่ข้างๆกำลังรอซื้ออยู่ พวกเขาคิดว่าชายคนนั้นเกะกะเลยพูดคล้อยตามอันดา

ชายคนนั้นพับแขนเสื้อขึ้นและด่าอย่างดุเดือดว่า: “เจ้าหนู เธอยังกล้าที่จะให้ฉันจ่ายเงินอีก ไม่ดูเลยว่าฉันเป็นใคร”

ขณะที่เขาพูด เขาก็คว้าราวไม้ที่อันดาชี้มา และดึงมันออกมาอย่างแรง จนเกือบจะทำให้อันดาล้มลงบนแผงลอย

นานาเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดีและเตรียมไปหารปภ. ในตลาด

แต่ก่อนที่เธอจะเดินออกจากร้านได้ เธอก็ถูกชายร่างใหญ่คนหนึ่งที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนหยุดไว้ “คิดจะไปทำอะไร มีปัญหากับลูกพี่เราแล้วยังคิดจะหนีอีกเหรอ ไม่มีทางหรอก”

นานาถ้อยกลับไปที่ร้านอีกครั้งโดยจับประตูไม้สูงไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้คนกลุ่มนี้บุกเข้าไปในร้านได้ และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแจ้งตำรวจ

คนกลุ่มนี้รู้สึกว่าพวกเขามีเหตุผล และตะโกนใส่นานาว่า: “โทรแจ้งตำรวจก็ไม่มีประโยชน์หรอก พวกเธอขายเสื้อผ้าไร้คุณภาพ ตำรวจมาที่นี่ก็ดีแล้ว จะได้ลงโทษแม่ค้าหน้าเลือดอย่างพวกเธอ!“

“ใครเป็นแม่ค้าหน้าเลือด พวกนายจงใจมาก่อเรื่อง อย่ามาใส่ร้ายป้ายสีนะ!” อันดาตอบโต้ไปอย่างไม่อ่อนข้อ

คนกลุ่มนี้ช่วยพวกเขาเคลียร์สถานที่อย่างหยิ่งยโส และพูดกับลูกค้าคนอื่นๆที่ต้องการขายส่งแฟชั่นว่า: “มามุมทำอะไรอยู่แถวนี้ วันนี้ร้านของพวกเธอไม่ขายของ รีบไสหัวไปซะ!“

ทันทีที่พูดจบ คนกลุ่มนี้ก็เริ่มตี ทุบ ขว้าง…… ทำลายเสื้อผ้าในร้านของพวกเธอจนย่อยยับ

อันดาโกรธมากจนอยากจะรีบออกไปสู้กับพวกเขา แต่นานาหยุดเธอและพูดว่า: “พวกเราไปแจ้งตำรวจกันเถอะ อย่าไปต่อต้านกับคนเหล่านี้ ถ้าเกิดบาดเจ็บขึ้นมามันไม่คุ้มเลย”

“พวกนายกำลังทำอะไร!” ในขณะนี้ชายคนหนึ่งที่มีใบหน้าหล่อเหลาและมีออร่าที่น่าสะพรึงกลัวก็เดินเข้ามา สายตาของเขากวาดมองร้านที่รกไม่เป็นท่าเบาๆ และขมวดคิ้วเล็กน้อย

เมื่อคนกลุ่มนี้เห็นมาร์ช พวกเขาตกใจกับออร่าของเขา และไม่รู้ว่ามันมาจากไหน

หลังจากที่พวกเขามองหน้ากัน พวกเขาพบว่าพวกเขาไม่รู้จักคนคนนี้ พวกเขาจึงเพิกเฉยทันทีและตะโกนใส่มาร์ชว่า: “เกี่ยวอะไรกับนาย ถ้าไม่อยากมีปัญหาก็แค่เดินออกไป……”

มาร์ชไม่รอให้ชายคนนั้นพูดจบ เขาคว้าที่ปลอกคอของชายคนนั้นแล้วโยนชายคนนั้นลงกับพื้นในทีเดียว

ชายคนนั้นล้มลงอย่างแรงและกรีดร้องออกมา

แม้ว่าคนอื่น ๆจะตกใจ แต่พวกเขายังคงรุมเข้าหามาร์ช เพราะคิดว่าจำนวนคนมากกว่า

มาร์ชเหล่ตาของเขาเล็กน้อย และทุบทั้งแก๊งลงไปที่พื้นในสองสามที

อันดาปรบมือและวิ่งออกจากร้านโดยถือราวไม้และทุบตีเจ้าพวกตกอับ

พวกเขาตีคนกลุ่มนี้กับพื้นจนกรีดร้องอย่างขมขื่น อันดาเหยียบเท้าไปอีกทีอย่างไม่พอใจ และใช้ราวไม้แหย่ถามว่า: “ใครส่งพวกนายมา? รีบพูดมาซะ!“

คนกลุ่มนี้ยังคงอวดดีไม่ยอมพูดความจริง “พวกเรามาซื้อเสื้อผ้าที่ตลาด ไม่มีใครบงการ”

อันดาเอาราวไม้ทุบคนที่ปากแข็งแล้วพูดอย่างขบขันว่า: “ไม่ยอมพูดความจริง แล้วยังมาใส่ร้ายเสื้อผ้าของเราอีก วันนี้ฉันจะทุบตีพวกนายให้กระอักเลือดแน่!”

ชายคนนั้นรีบจับหัวของเขาและไม่กล้าพูดอะไรสักคำ มาร์ชก็ใช้เท้าเหยียบคนคนหนึ่ง และพูดอย่างเย็นชาว่า: “จะต้องชด ชดใช่เสื้อผ้าที่เสียหายทั้งหมด ไม่อย่างงั้นพวกนายทั้งหมดก็ไปนั่งที่คุกสักปีสองปีซะ”

นานาได้แจ้งตำรวจแล้ว ขณะนี้ตำรวจและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในตลาดมาถึง

ตำรวจฟังพวกเขาพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น และยังมีคนรอบข้างก็ให้การว่าเป็นคนกลุ่มนี้ที่มาก่อวินาศกรรม

เมื่อคนกลุ่มนี้ถูกตำรวจพาตัวไป ก็มีพ่อค้าแม่ค้าบางคนยื่นหัวมาดู นานาสงสัยว่ามีคนอิจฉาพวกเธอและจงใจหาคนมาหยุดการค้าขายของพวกเธอ