บทที่ 386 ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย

มาร์ชสังเกตเห็นบางอย่าง เขาจับมือเธอไว้และถามว่า: “เธอตื่นตระหนกอะไร บนท้องของเธอคือลดลายอะไร?“

นานาไม่อยากให้เขามองที่หน้าท้องของเธอ เธอพยายามทำดูสงบและพูดว่า: “ไม่มีอะไร มันเป็นแค่รอยสักแฟชั่น”

“ขอฉันดูหน่อยว่ามันคือลายอะไร”

“ไม่มีอะไรน่าดูหรอก……”

มาร์ชจึงต้องตัดมือของเธอไว้ข้างหลังและให้เธอหันหลังกลับ จากนั้นเขาก็เห็นรอยสักที่ท้องของเธอ ซึ่งมันเป็นผีเสื้อสองตัวที่กางปีกผัวพัวพันกัน

ปีกผีเสื้อยังสักด้วยคำว่าพล ซึ่งมีสีสันสดใสเป็นพิเศษ จนรอยสักทั้งหมดโดดเด่นขึ้นบนผิวสีขาวที่ราวกับหิมะของเธอ มันช่างขัดลูกหูลูกตาจริงๆ

นานารู้สึกถึงบรรยากาศที่อันตรายจากเขา เขาจ้องมองรอยสักบนท้องของเธอ โดยไม่รู้ว่าเขาต้องการทำอะไร

น้ำเสียงของเธอกลับกระฉับกระเฉงและเธอก็พูดว่า: “ทำให้นายตกใจใช่ไหม ฉันรู้อยู่แล้วว่ารอยสักแบบนี้ ไม่มีผู้ชายคนไหนรับได้หรอก ไม่เป็นไร ฉันเคยบอกแล้วว่าถึงเราจะอยู่ด้วยกันอีกต่อไปไม่ได้ แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนกันได้……”

“เขาบังคับเธอ หรือเธอไปสักเพื่อเขาในตอนเธอความจำเสื่อม” เมื่อเขาเห็นรอยสักนี้ เขาไม่ได้เพียงแค่สนใจ แต่สนใจเป็นอย่างมาก

หลังจากที่ถูกเขาเห็นแล้ว นานากลับวางภาระลง และเป็นเรื่องปกติที่เขาจะมีปฏิกิริยาอะไรแบบนี้

เธอยิ้มแล้วพูดว่า: “ไม่ว่าจะสักตอนไหน มันก็ลบไม่ออกแล้ว ปล่อยฉันไปเถอะ เรามาเป็นเพื่อนกันก็ดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?”

“เป็นไปไม่ได้ เราสองคนจะเป็นได้แค่คู่รักหรือศัตรูเท่านั้น ไม่มีทางเลือกที่สาม” มาร์ชพูดอย่างแน่วแน่และเผด็จการ

นานารู้สึกว่าเขาเหมือนเด็กๆ และพูดเบาๆว่า: “มาร์ช อย่าทำแบบนี้ หลังจากเห็นสิ่งนี้แล้ว นายจะต้องไม่อยากแตะต้องฉันอีก แล้วเราจะมีอนาคตกันได้อย่างไร”

มาร์ชสงบสติจากอาการตกใจลง เขาปล่อยเธอ และละสายตาจากรอยสักบนร่างกายของเธอ แล้วกล่าวว่า: “รอยสักนี้ไม่มีผลอะไร มันสามารถลบออกได้”

นานาก็ต้องการวิธีที่จะกำจัดมัน “อืม ก็หวังว่าจะหาวิธีได้”

มาร์ชหงุดหงิดอย่างสุดจะพรรณนา และถามต่อไปว่า: “เธอไปสักเมื่อไรกันแน่?“

นานานึกย้อนอย่างเจ็บปวดอีกครั้ง มันเป็นช่วงเวลาที่ถูกผลคุมขังในคฤหาสน์ที่เมืองC

ในเวลานั้น เธอต้องการหนีออกจากคฤหาสน์ ไปต่างประเทศเพื่อตามหามาร์ช และบอกความจริงทั้งหมดแก่เขา เธอไม่ได้ตั้งใจที่จะไม่ไปสนามบิน และยิ่งไม่ใช่ว่าไม่เต็มใจที่จะไปพักผ่อนต่างประเทศกับเขาและอธิ

เธอคิดหาทุกวิถีทางที่จะหลบหนี แต่ตราบใดที่พลไม่ยอมปล่อยเธอออกไป เธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย

ในตอนนั้น พลอาจต้องการลบล้างความรู้สึกของเธอที่มีต่อมาร์ชให้หมดไป ดังนั้นเขาจึงผูกเธอไว้กับเตียง ใช้เข็มสักร่างกายของเธอทีละเข็มๆให้เธอ

ตอนนี้พลถูกตำรวจต่างประเทศจับแล้ว เธอไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้ว และเล่าถึงที่มาของรอยสักให้มาร์ชฟังทั้งหมด

เมื่อนานาพูดจบ เธอเห็นว่าดวงตาของมาร์ชเป็นสีแดงและดูเหมือนจะมีน้ำตา

เธอรู้ เธอรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าการให้เขารู้ทั้งหมดนี้ มันเป็นเรื่องโหดร้ายแค่ไหน

“อันที่จริงที่วันนี้ฉันบอกนายไป ไม่ใช่เพื่ออะไร แต่อยากให้นายเข้าใจว่าฉันไม่เคยโกหกนาย เรื่องที่ฉันบอกว่ารักนาย และอยากอยู่กับนายไปตลอดชีวิต ฉันไม่ได้โกหกนายเลย แต่บางครั้งอาจเป็นเพราะไม่อาจทำตามใจตนเอง……” นานาพูดไปพูดมา ตัวเองก็พูดต่อไปไม่ได้แล้ว