บทที่ 406 ฉันอยากกลับบ้าน

เมื่อพวกเขากำลังเดินไปถึงสุดทางเดิน จู่ๆมีนาก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยอยู่หน้าประตูห้องห้องหนึ่ง เธอไม่อยากจะเชื่อในสายตาตัวเอง

“โซฟี!” มีนารีบปล่อยมือพล เธอเดินไปหาโซฟีที่สวมเสื้อผ้าน้อยชิ้น

โซฟีที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องได้ยินเสียงมีนา บนใบหน้าที่มึนงงก็มีปฏิกิริยา ราวกับมองเห็นความหวัง เธอตะโกนเรียก “มีนา...”

แต่ทันทีที่เรียกมีนา เธอก็เห็นพลที่อยู่ข้างหลังมีนา เธอก้มหน้าลงด้วยความตกใจ

“โซฟี เธอจริงๆด้วย ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?” มีนามองดูโซฟีในตอนนี้ เธอแทบจะจำไม่ได้

โซฟีพูดด้วยน้ำเสียงที่สะอึกสะอื้น “มีนา เธอมาทำอะไรที่นี่ ฉันกลัว...ฉันอยากกลับบ้าน...”

“ไม่ต้องกลัว ฉันจะพาเธอกลับไปเดี๋ยวนี้” มีนาพูดพร้อมกับจับมือเธอออกไป

“ปล่อยมือมีนา” พลที่อยู่ข้างหลังมีนา พูดขึ้นมาอย่างเย็นชา

โซฟีตกใจราวกับเห็นผี จากนั้นเธอก็ดึงมือตัวเองกลับมาอย่างสั่นเทา แล้วไม่กล้ามองมีนา “ฉันผิดเอง สมควรแล้ว ฉันผิดเอง.. .”

มีนาจับมือโซฟีอีกครั้ง แต่โซฟีเหลือบมองพลด้วยความหวาดกลัว จากนั้นก็เอามือตัวเองไปไว้ข้างหลัง

มีนารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เธอหันไปถามพล “คุณ คุณทำอะไรกับเธอ?”

พลดึงมีนาเข้ามาในอ้อมแขนของตัวเอง มองไปที่โซฟีอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า “ผู้หญิงอย่างเธอ ก็ควรอยู่ในที่แบบนี้ เราไปกันเถอะ”

ในเมื่อมีนาเจอกับโซฟีที่ไม่ได้ติดต่อกันมานาน เธอไม่มีทางปล่อยโซฟีไว้ตามลำพัง เธอถามพล “คุณส่งเธอมาสถานที่แบบนี้เหรอ?”

“ส่ง? ผมไม่เคยทำกิจการที่ขาดทุน ผมขายต่างหาก ผมอยากให้เธอกลายเป็นผู้หญิงที่มีสามีหลายคน ดูว่าเธอยังจะกล้าทำลายความสุขของคนอื่นอีกไหม!” พลยังเกลียดโซฟีเข้ากระดูก

มีนาตบหน้าเขาอย่างหมดความอดทน แต่กลับถูกเขาจับข้อมือไว้ข้างอย่างรวดเร็ว เขาจับมือเธอออกไปแล้วพูดว่า “ผู้หญิงคนนี้สมควรมีจุดจบแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอยุยงเราสองคน เราก็คงอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไป”

“แต่เธอเป็นเพื่อนของฉัน...”

“เพื่อนแบบนี้ไม่มีก็ได้!” พลไม่สนใจว่ามีนาจะยอมหรือไม่ยอม เขาอุ้มเธอแล้วเดินออกไปข้างนอกทันที

ในตอนนี้เอง มีชายต่างชาติที่รูปร่างอ้วนท้วมถูกใจโซฟี เขาเข้ามาโอบเธอเดินเข้าไปในห้องแล้วปิดประตู

มีนาพยายามไปช่วยโซฟี แต่พลพาเธอออกมาจากสถานที่ที่น่ากลัวนั้นแล้ว เขายัดเธอเข้าไปในรถแล้วพูดว่า “ไม่ต้องพูดถึงคุณ ตอนนี้แม้แต่ผมก็พาเธอออกมาตามอำเภอใจไม่ได้ นี่ไม่ใช่ที่ของผม แล้วผมก็ไม่อยากทำให้คนของที่นี่ไม่พอใจเพียงเพราะผู้หญิงที่น่ารังเกียจคนนั้น!”

มีนาไม่อยากจะจินตนาการ ว่าตอนนั้น หลังจากที่เธอหนีออกไปได้สำเร็จ พลทำอะไรกับโซฟี ทำให้ผู้หญิงที่เคยรักในศักดิ์ศรีของตัวเองกลายเป็นแบบนี้

เธอเตะประตูรถแล้วยื่นมือออกไปจับพล เล็บของเธอกรีดบนใบหน้าของเขาจนเป็นรอย

พลคิดไม่ถึงว่าเธอจะบ้าคลั่งแบบนี้เพราะโซฟี เขาต่อยท้ายทอยเธอ ทำให้เธอสลบไป

......

เมื่อมีนาตื่นขึ้นมา เธอเห็นว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงของคอนโดชั้นบนสุดของพล ราวกับเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพียงฝันร้าย

เธอลุกขึ้นนั่ง ในห้องที่ว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่พล

เธอพยายามนึกเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนที่เธอจะถูกพลทำให้สลบไป เรื่องพวกนั้นไม่ใช่ฝันร้าย แต่มันคือเรื่องที่เกิดขึ้นจริง

โซฟี โซฟียังอยู่ในสถานที่ที่เหมือนนรกบนดิน ไม่ได้ เธอทนต่อไปไม่ได้แล้ว ต้องรีบช่วยโซฟีออกมาให้เร็วที่สุด!

เธอหาโทรศัพท์ของตัวเองบนโต๊ะข้างเตียง กำลังจะโทรหาเซทท์ แต่เธอก็รีบวางโทรศัพท์ลงทันที

ใจเย็นๆ ต้องใจเย็นๆ!

โทรศัพท์ของเธอถูกคนของมังกรเอาไปตั้งแต่ตอนที่เธอถูกลักพาตัว และตอนนี้ดูเหมือนมันจะกลับมาเหมือนเดิม พลน่าจะเป็นคนเอากลับมา