บทที่ 432 คุณภรรยา

นานาวางผักที่เธอกำลังหั่นลง มองไปทางป้าโบว์แล้วพูดว่า: “ป้าโบว์ เมื่อก่อนเรามักจะเข้าใจผิดกันและไม่ชอบสื่อสารกัน และอีกอย่างฉัน ฉันมันโง่เกินไป มาร์ชพูดถูก บางครั้งฉันก็โง่มากจริงๆ ถึงต้องเจออุปสรรคแบบนี้ แต่ไม่ต้องกังวล หลังจากนี้เราจะไม่แยกจากกันอีก เราจะรักษาเวลาปัจจุบันไว้ให้ดี อยู่ด้วยกันอย่างดี และจะไม่ปล่อยให้เธอต้องกังวลอีกต่อไป”

ป้าโบว์รู้สึกโล่งใจมาก ดูเหมือนว่าคุณชายจะเข้าใจวิธีรักใครซักคนแล้ว “งั้นก็ดี งั้นก็ดี”

“ป้าโบว์ เธอคิดว่าขึ้นฉ่ายนี้ต้องทำยังไง มาร์ชชอบกินผักนี้ไหม”

“คุณชายไม่ค่อยชอบกินมัน แต่การทานขึ้นฉ่ายนั้นมันดีต่อสุขภาพ ฉันมักจะผัดกับเต้าหู้และเนื้อไม่ติดมัน แบบนี้คุณชายสามารถกินได้บ้าง” ป้าโบว์ๆแนะนำประสบการณ์ของเธอ

นานารู้ว่าปากของมาร์ชมักจะเลือกกินและไม่ชอบรสชาติของขึ้นฉ่าย ที่แท้สามารถใช้เครื่องเคียงอื่นๆ

“โอเค ฉันเข้าใจแล้ว”

ป้าโบว์หยิบเนื้อไม่ติดมันออกจากตู้เย็นมาละลาย แล้วคิดอะไรบางอย่างได้จึงพูดว่า: “นายหญิง คุณรู้ไหมว่าฉันเห็นใครตอนอยู่บ้านเกิด”

นานาถามอย่างเฉยเมยว่า: “ใครล่ะ?”

“คุณโรซี่” ป้าโบว์พูดเล่นว่า “เธอยังให้กำเนิดลูกด้วย ดังนั้นเธอคงจะหาคนต่างชาติมั้ง”

เรื่องนี้ทำให้นานาตะลึงไปชั่วขณะ ตอนนี้ชาร์วีไม่ใช่ว่าอยู่กับโรซี่เหรอ แล้วโรซี่จะแต่งงานกับคนต่างชาติได้อย่างไร?

“ป้าโบว์ เธอเห็นคุณโรซี่อยู่กับคนต่างชาติหรือเปล่า?”

“ก็ไม่เชิง แต่ทารกที่เธออุ้มอยู่นั้นเป็นทารกที่มีผมสีเหลืองและตาสีฟ้า ญาติในหมู่บ้านที่เธออาศัยอยู่บอกฉันว่าเธอมาที่หมู่บ้านตอนท้อแก้ หลังจากคลอดลูกออกมาข่าวก็แพร่กระจายไปทั่วหมู่บ้านว่าเธอให้กำเนิดมาเป็นเด็กลูกครึ่ง”

นานาคิดว่าเด็กคนนั้นไม่ใช่ของมาร์ชจริงๆแน่ และถ้าเป็นอย่างที่ป้าโบว์พูด ก็คงไม่ใช่ลูกของชาร์วีด้วย ตกลงโรซี่เคยไปคบกับใครกันแน่?

“เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง?“

ป้าโบว์กล่าวว่า: “ฉันก็แปลกใจเหมือนกัน ที่จริงบ้านเกิดของฉันไม่ได้มาจากหมู่บ้านนั้น แต่ฉันไปเยี่ยมญาติในหมู่บ้านใกล้เคียง เลยบังเอิญเห็นเธออุ้มลูกอาบแดดในระเบียง ทันทีที่เธอเห็นฉัน เธอก็รีบอุ้มเด็กกลับเข้าบ้านไป ฉันจึงพลั้งปากถามญาติๆเกี่ยวกับเรื่องนี้”

นานาเข้าใจว่าทำไมโรซี่ถึงไปคลอดลูกที่ชนบท ดูเหมือนว่าตระกูลกรภัควัฒน์ก็รู้ว่าลูกของเธอนั้นผิดปกติ จึงส่งเธอไปที่ชนบทล่วงหน้า

ถ้าสื่อในเมื่อC พบว่าโรซี่ให้กำเนิดลูกนอกสมรสและยังเกิดลูกครึ่งอีก มันจะต้องป็นหัวข่าวไปช่วงหนึ่งแน่ และตระกูลกรภัควัฒน์ก็จะต้องเสียหน้า

ป้าโบว์พูดอย่างมีความสุข: “แต่ฉันคิดว่านี่เป็นเรื่องที่ดี มันไม่สำคัญหรอกว่าเธอจะคลอดลูกเป็นลูกครึ่งหรือไม่ ในเมื่อเธอพบผู้ชายและให้กำเนิดลูก เธอก็จะไม่มารบกวนคุณชายอีก มันจะลำบากน้อยลงจริงๆ”

นานาอดหัวเราะไม่ได้ ป้าโบว์พูดถูก ไม่จำเป็นต้องสนใจว่าโรซี่อยู่กับใคร เพียงแค่โรซี่ไม่มาก่อกวน ชีวิตของเธอกับมาร์ชก็จะสงบขึ้น

เธอลงมือ ส่วนป้าโบว์แนะนำเธอ เธอได้ปรุงซุปตามรสนิยมของมาร์ชทั้งบ่าย และยังทำอาหารหลายจาน

นานานำมันไปเสริฟที่ห้องด้วยตัวเอง เธอเห็นมาร์ชกินอย่างเอร็ดอร่อยและถามว่า: “ฝีมือของฉันถ้าเทียบกับป้าโบว์ ใครทำได้ดีกว่า”

“ทำไมเธอไม่ถามว่า ถ้าเธอทั้งคู่ตกลงไปในแม่น้ำพร้อมกัน ฉันจะช่วยใคร” มาร์ชวางตะเกียบลงแล้วพูดอย่างตลก

นานาพูดอย่างไม่ยอมแพ้ว่า: “นี่มันเหมือนกันเหรอ คำถามของฉันไม่ใช่คำถามความเป็นความตายสักหน่อย”

“ฝีมือของพวกเธอก็เหมือนๆกันมั้ง” มาร์ชกินอิ่นแล้วก็พูดด้วยความพึงพอใจ

นานาทำหน้าบึ้งแล้วพูดว่า: “คนเขายุ่งตลอดบ่ายเลย ชมหน่อยไม่ได้เลยหรือไง เจ้าขี้เหนียว”

มาร์ชนอนลงบนเตียงอีกครั้ง ขณะที่เขากำลังจะพูด เขาก็รู้สึกไม่สบายที่ในลำคอจนไอออกมา

นานารีบนั่งลงข้างเตียงและถามอย่างประหม่าว่า: “เกิดอะไรขึ้น? บริเวณที่บาดเจ็บไม่สบายอีกงั้นเหรอ?”