บทที่ 436 ไม่สามารถแบ่งปันความทุกข์กัน

อลันดึงเข็มเจาะเลือดบนเข่าของเธออย่างใจเย็น เริ่มเก็บกล่องยาของเขา เงยหน้าขึ้นไปมองมาร์ชแล้วพูดว่า: “เธอไม่เป็นไรแล้ว นายพาเธอกลับไปพักสักสองสามวันและกินอาหารเสริมให้มากๆ สักครึ่งเดือนก็คงจะหายดีแล้ว……”

“นายทำอะไรกับเธอ!” ในสถานที่แบบนี้ มาร์ชเห็นฉากที่น่ากลัวจึงไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูด เขารีบเข้าไปกระชากปลอกคอแล้วยกเขาขึ้นจากพื้น

อลันมองตรงมาที่เขาและพูดอย่างใจเย็นว่า: “ปล่อยฉันนะ ฉันกำลังช่วยเธออยู่ ฉันทำทุกอย่างที่ควรทำแล้ว จะเชื่อหรือไม่ก็เรื่องของนาย”

“นายกำลังล้างแค้นให้พล!” มาร์ชต่อยหน้าเขาไปอย่างจัง

อลันเช็ดเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปาก ไม่อยากหยุมหยิมกับเขา แค่อยากออกไปจากที่นี่ทันที

นานาไม่เป็นไรแล้ว และเขาก็ได้ชดใช้หนี้ที่พลก่อไปแล้ว คราวหน้าเขาจะอยู่ห่างจากคู่สามีภรรยานี้ และมีชีวิตที่สงบสุขกับพล

มาร์ชคำรามใส่ปาร์คว่า: “จับเขาไว้ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับนานา ฉันจะไม่มีวันปล่อยเขาแน่!”

ปาร์คพาบอดี้การ์ดเข้าจับกุมอลัน

อลันทนไม่ได้อีกต่อไป แล้วพูดว่า: “มาร์ช นายอย่าทำเกินไปนะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณมีนา นายแค่มาหาฉันที่ร้านขนมหวานของฉัน ร้านอยู่ที่นั่นแล้วฉันจะหนีไปไหนได้อีก”

อันดาก็เข้ามาช่วยเขาบังปาร์คและคนอื่นๆไว้ และพูดกับมาร์ชว่า: “ตอนเขาช่วยรักษามีนา ฉันเฝ้าอยู่เคียงข้างเสมอ ฉันรับประกันได้ว่าเขากำลังช่วยนานาจริงๆ มาร์ช นายไม่ใช่ควรพานานาไปส่งที่โรงพยาบาลก่อน แทนที่จะมาต่อสู้กับอลัน ที่นี่!”

“อลัน ฝากไว้ก่อนเถอะ” มาร์ชเตือนอลันด้วยสายตาที่อาฆาต และรีบอุ้มนาที่ยังคงหมดสติไว้ และพูดกับปาร์คว่า: “รีบไปโรงพยาบาลเร็ว!”

ปาร์คพูดตอบตกลงซ้ำๆ เขาปล่อยอลันไปและรีบไปขับรถ

อลันจัดคอเสื้อของเขา หยิบกล่องยาขึ้นจากบนพื้น และเงยหัวที่เย่อหยิ่งออกจากโกดังไป

เมื่ออันดาเห็นว่านานามีมาร์ชอยู่ข้างเธอ จึงไม่ต้องกังวลเธออีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงไล่ตามหลังอลันและช่วยขอบคุณแทนนานาว่า: “ขอบใจมาก นานาไม่ได้ดูนายผิดไป ขอโทษด้วย มาร์ชก็เป็นห่วงนานามาก พอเห็นฉากนั้นแล้วจึงเข้าใจผิด……”

“ไม่เป็นไร แฟรงค์เป็น…… ฉันเป็นหนี้พวกเขา” อลันหันกลับมาพูดอย่างเย็นชา

หน้านายไม่เป็นอะไรใช่ไหม” อันดาถาม

“แผลแค่นี้ไม่เป็นไร ฉันจัดการเองได้” อลันพูดแล้วหันหลังจะขับรถจากออกไป

อลันถามขึ้นอย่างรวดเร็วว่า: “นายรีบไหม”

“ก็ไม่ขนาดนั้น”

“จริงด้วย ทักษะการแพทย์ของนายก็ดี แล้วทำไมไม่เป็นหมอต่อล่ะ” อลันถามอีกครั้ง

อลันไม่ต้องการตอบเธอ เขาหยิบนามบัตรของร้านขนมหวานออกมาแล้วพูดกับเธอว่า: “ถ้าในระว่างฟื้นตัวนานาเกิดมีอาการไม่พึงประสงค์ เธอสามารถติดต่อฉันได้”

อันดาหยิบนามบัตรขึ้นมาดูแล้วพูดว่า: “โอเค……”

แต่ก่อนที่เธอจะพูดจบ อลันก็ขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว

อันดามองดูนามบัตร แล้วพูดพึมพำว่า: “ถ้าคนๆนี้เป็นพวกเดียวกับพล แล้วทำไมเขาถึงต้องช่วยนานา?”

……

นานารู้สึกว่าเธอฝันยาวนานมาก ในฝันมีหาดทรายที่สวยงาม เธอสวมชุดแต่งงานสีขาว ส่วนมาร์ชสวมชุดสูทสีขาวและถือดอกไม้ไว้ เดินมาหาเธอทีละเก้า

ความเบิกบานในดวงตาของเธอแทบจะล้นออกมา และเธอก็เดินขึ้นไปหาเขาอย่างรวดเร็ว