บทที่ 480 รนหาที่ตายเอง

โรซี่สงบสติอารมณ์และพยายามจะแยกตัวออกจากเธอ คิดจะตบเธอสักครั้ง แต่ก็โดนเธอขวางเอาไว้ จึงพูดอย่างไม่สบอารมณ์นัก: “ฉันไม่เข้าใจว่าแกกำลังพูดเรื่องอะไร! เธอนับฉันเป็นเหมือนเพื่อนสนิท และฉันก็นับเธอเป็นเหมือนเพื่อนสนิทเหมือนกัน ฉันไม่เสียใจที่เธอจากไป แต่ฉันคิดว่าแกคงบ้าไปแล้วแน่ๆ ตำรวจก็บอกแล้วว่าเธอเมาแล้วขับจึงทำให้เกิดอุบัติเหตุ แกยังจะกล้ามาใส่ร้ายฉันอีก ฉันจะฟ้องแก!”

“เอาสิ ฟ้องเลย ยิ่งทำให้เป็นเรื่องใหญ่ก็ยิ่งดี จะได้ให้ทุกคนสอบสวนเรื่องอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นอีกครั้ง!” มีนามองมาที่เธอด้วยรังสีเคียดแค้น และพูดเน้นตรงคำว่า “อุบัติเหตุ” หนักเป็นพิเศษ

คำพูดของมีนาเป็นเหมือนมือที่มองไม่เห็น ที่กำลังบีบคอของโรซี่แน่น

ในขณะที่โรซี่กำลังคิดจะพูดแก้ตัว กิ่งที่สวมชุดเสร็จแล้วก็เดินออกมาจากห้องลองชุด เมื่อเห็นความตึงเครียดระหว่างพวกเขา เธอก็ยิ้มและพูดว่า: “พวกคุณคุยอะไรกันถึงได้ดูถูกปากถูกคอขนาดนี้ จะรีบมาดูฉันในชุดใหม่กันได้หรือยัง”

“คุณนายคะ คุณโรซี่เธอเพิ่งบอกว่าจะฟ้องฉัน…...”

โรซี่เผยยิ้มอย่างรวดเร็ว และขัดขวางไม่ให้มีนาพูดต่อได้ “แม่คะ ไม่ได้คุยอะไรกันสักหน่อย หนูก็แค่บอกให้คุณมีนาช่วยแก้ไขชุดให้แม่นิดหน่อย”

มีนามองไปที่ปฏิกิริยาของโรซี่ มันก็ยิ่งพิสูจน์ได้ว่าเธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของดาว ไม่อย่างนั้นละก็ คนนิสัยอย่างโรซี่ คงจะต้องโวยวายไม่หยุดแล้ว หลังจากที่โดนเธอกระชากผมไปเมื่อกี้

ด้วยท่าทีของโรซี่ที่ไม่มีทีท่าจะยอมแพ้ ทำให้มีนาถึงกับกำหมัดในมือแน่น เธอเกลียดที่หาหลักฐานมาพิสูจน์ว่าโรซี่เป็นคนทำร้ายดาวไม่ได้

“มีตรงไหนต้องแก้ แม่ว่ามันพอดีแล้ว” กิ่งมองกระจกซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอรู้สึกพอใจจริงๆ

ชุดนี้แสดงออกถึงบุคลิกของเธอได้อย่างสมบูรณ์แบบ และหลังจากที่ได้สวมมันก็ทำให้ตัวเธอเองรู้สึกสึกทึ่งมาก

ในที่สุดโรซี่ก็เปลี่ยนน้ำเสียงให้ดีขึ้น และพูดว่า: “ชุดราตรีนี้ต้องดูตอนที่สวมไว้บนร่างกาย เมื่อกี้ที่ฉันพูดจาล่วงเกินไป ขอโทษนะ คุณมีนา ชุดที่คุณออกแบบให้แม่ฉันมันไม่เหมือนใครจริงๆ มันดูน่าทึ่งมาก”

เฌอ ถอนหายใจด้วยความโล่งอกแทนมีนา เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนนี้ต่างก็พึงพอใจ มันก็คงจะดีถ้าไม่มีเรื่องอะไรไม่ผิดพลาดเกิดขึ้น

มีนาไม่ต้องการเห็นโรซี่อีก ดังนั้นเธอจึงระงับอารมณ์และพูดว่า: “เฌอ เนื่องจากคุณนายและคุณโรซี่ยังคงพอใจ งั้นหลังจากนี้ฉันจะให้คุณจัดการต่อ ฉันขอตัวไปทำงานต่อ”

หลังจากที่เธอพูดจบเธอก็เดินออกจากพื้นที่ลองชุดโดยไม่รอให้พวกเขาพูดอะไรอีก เธอตัดสินใจจะคุยกับเซทท์เรื่องของดาว

เขาต้องเผชิญหน้ากับอาชญากรทุกรูปแบบอยู่ทุกวัน ทำให้เขาเข้าใจจิตใจของอาชญากร ดังนั้นเธอจะให้เขาวิเคราะห์ปฏิกิริยาของโรซี่ในวันนี้

……

หลังจากที่โรซี่ออกมาจากสตูดิโอ โรซี่ที่นั่งอยู่ในรถหรู ก็ใช้มือข้างหนึ่งจับมืออีกข้างหนึ่งของตัวเองเอาไว้ เธออดไม่ได้ที่จะตัวสั่นเล็กน้อย

เธอคิดว่าเธอจัดการกับการตายของดาวได้อย่างไม่มีที่ติ และจะสามารถปกปิดมันเอาไว้ได้ตลอดไป

แต่วันนี้เธอก็ได้รู้ว่าเธอคิดผิด หรือว่ามีนาจะรู้ความจริงเรื่องการเสียชีวิตของดาวแล้ว? แต่มีนารู้ได้อย่างไร?

ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดโปงโดยมีนา เธอจบเห่แน่ ตายแน่ๆ!

แม้แต่พ่อแม่ของเธอก็จะเกลียดเธอ ทุกคนจะรังเกียจเธอ เธอจะถูกส่งตัวเข้าคุก และเธอก็คงจะโดนโทษประหารชีวิต!

ดูเหมือนจะมีเสียงดังกึกก้องอยู่มากมายในใจของเธอ เพียงครู่เดียว จู่ๆเธอก็คิดอะไรขึ้นมาได้

ฆ่ามีนา

มีเพียงแค่การฆ่ามีนาเท่านั้น เธอจึงจะสามารถพักผ่อน และใช้ชีวิตอย่างสงบสุขต่อไปได้

“โรซี่ โรซี่ เกิดอะไรขึ้น ยังคงไม่พอใจเรื่องเมื่อกี้ที่เกิดขึ้นเหรอ?” กิ่งที่สังเกตเห็นความผิดปกติของเธอ จึงจับมือเธอแล้วพูดว่า “ที่จริงในตอนที่เพื่อนแม่แนะนำมีนาให้แม่ฟัง แม่เองก็ไม่รู้ว่านักออกแบบคนนั้น ก็คือผู้หญิงคนนี้ และเมื่อแม่เห็นเธอ แม่ก็เพิ่งจะนึกออก ว่าเธอเป็นคนที่แย่งมาร์ชไป……”

กิ่งที่เห็นว่าโรซี่ดูไม่ค่อยสบายใจ จึงรีบถาม: “มือของลูกเย็นมาก นี่ลูกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”