บทที่ 49 รักกันไปนานๆ

ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า มีนาถึงรู้สึกว่าชีวิตแต่งงานของเธอกลับมาเป็นปกติแล้ว

มาร์ชไม่ได้หาเรื่องเธออีกต่อไป และก็ไม่แตะต้องเธออีก บอกว่าอาการบาดเจ็บที่แขนของเธอใกล้จะหายแล้ว ในตอนกลางคืนเขาไล่เธอไปนอนที่โซฟา และตัวเองกลับไปนอนบนเตียงคนเดียว

ทั้งสองคนสามารถแสดงความรักต่อหน้านายท่านได้ทุกวันด้วยความเข้าใจโดยปริยาย และพวกเขาจะไปที่บริษัทแอมทีด้วยกันในตอนเช้า

แต่เมื่อพวกเขามาถึงห้องทำงานของประธานบริษัท ปิดประตูลง และพวกเขาเมินเฉยต่อกัน ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง

ดูเหมือนว่ามาร์ชจะมีอะไรอีกมากมาย นอกเหนือจากการจัดการกับฝ่ายบริหารของบริษัท

มีนาสังเกตอย่างระมัดระวังว่า เขายุ่งทุกวันตั้งแต่มาถึงสำนักงานของบริษัท และทำงานจนทุกคนในบริษัทจากไปก่อนพวกเขาถึงจะจากไป มีงานต้องทำมากมาย

และเธอก็นั่งอยู่ที่โต๊ะเล็กๆ ที่อยู่ข้างๆ กางกระดาษวาดรูปเพื่อออกแบบแฟชั่นโชว์สำหรับปารีสแฟชั่นวีค โดยคิดอย่างสุดใจว่าคอลเล็กชั่นที่ตัวเองออกแบบนั้นสามารถสร้างความประทับใจให้กับผู้ชมได้อย่างไร

มีนาคิดว่าเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว กลางวันพวกเขาต่างก็ยุ่งกับงานของตัวเองในบริษัท พอกลับดึกก็แค่ต้องแกล้งทำอยู่ต่อหน้านายท่าน หลังปิดประตูแล้วก็ไม่มีใครสนใจใครอีกเลย

เมื่อถึงเวลาเธอก็จะห่อตัวเองไว้แน่นๆ แล้วนอนอยู่บนโซฟา ดูเหมือนว่ามาร์ชจะไม่สนใจเธออีกต่อไปแล้ว นี่คือชีวิตที่เธอต้องการเสมอหลังจากแต่งงานเข้ามาในตระกูลธวัชพลังกร

ในวันนี้มาร์ชและเธอมาที่บริษัทแอมทีก่อนในตอนเช้า อยู่ออฟฟิศได้สักครู่ ชาร์วีก็เข้ามาหาพวกเขา พวกเขาออกจากบริษัทอย่างเร่งรีบ ราวกับว่ามีเรื่องเร่งด่วนอะไร

มีนาใช้เวลาหนึ่งวันในการวาดแบบร่างการออกแบบในสำนักงานด้วยตัวเอง แต่เธอก็ยังไม่พอใจ เมื่อใกล้ถึงเวลาเลิกงาน โทรศัพท์อินเตอร์คอมในสำนักงานก็ดังขึ้นมา

เธอรับโทรศัพท์ และคนที่อยู่แผนกต้อนรับก็พูดว่า “คุณมีนา มีผู้หญิงคนหนึ่งต้องการจะพบคุณ แต่เธอไม่มีนัดหมายล่วงหน้า คุณต้องการจะพบหรือไม่?”

“เธอชื่ออะไรเหรอ?”

คนที่แผนกต้อนรับที่ชั้นหนึ่งของบริษัทถาม และตอบว่า “ชื่อว่าเมย์ และบอกว่ารู้จักกับคุณ”

มีนาตกตะลึง เป็นภรรยาของกอล์ฟอีกแล้วเหรอ เธอมาทำอะไรอีก?

เธออยากจะปฏิเสธโดยตรง แต่คิดอีกครั้งแล้วพูดว่า “ฉันสามารถเจอเธอได้ แต่คุณบอกให้เธอ นำของที่เธอเอามากับตัวฝากไว้ที่แผนกต้อนรับทั้งหมด แล้วมาพบฉันที่สำนักงาน”

“ได้ค่ะ เข้าใจแล้ว”

มีนาวางโทรศัพท์ โดยคิดว่าเธอได้เรียนรู้บทเรียนจากสองครั้งก่อนหน้านี้แล้ว และการพบเธอแบบนี้ เพียงแค่อยากจะได้ยินสิ่งที่เธออยากจะพูดนั้นคืออะไร แต่จะไม่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นอีกครั้ง

ไม่นาน ก็มีคนมาเคาะประตู

“เชิญเข้ามา” มีนาเห็นเพียงเลขานุการคนหนึ่งพาเมย์เดินเข้ามา

เธอให้เลขาฯไปรินน้ำชามาหนึ่งแก้ว และเอ่ยปากถามก่อนว่า “คุณรู้ไหมว่าเรื่องที่เกิดขึ้นครั้งที่แล้วมีคนถ่ายวิดีโอไว้อยู่ข้างๆ?”

เมย์รีบพูดว่า “คุณมีนา ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่ามีคนดูอะไรบ้างอยู่รอบข้าง ฉันขอโทษ ครั้งที่แล้วคุณขอให้คนปล่อยฉันไปใช่ไหม และก็ไม่ได้ฟ้องสามีของฉันในข้อหาพยายามฆ่า”

มีนารู้สึกประหลาดใจเพียงอย่างเดียว เธอไม่รู้ว่ามาร์ชไม่ได้ฟ้องกอล์ฟในความผิดทางอาญา และยังคงคิดว่าตัวเองไม่สามารถช่วยพวกเขาได้เลย

“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น คุณก็ได้เติมเต็มความปรารถนาของคุณแล้ว ยังจะมาหาฉันทำไม?”