บทที่ 50 ในที่สุดคุณชายก็รู้แจ้งแล้ว

ชาร์วีขับรถไปด้วย และชำเลืองมองสีหน้าของมาร์ชในกระจกมองหลัง แล้วถามว่า “นี่จะส่งให้ใครเหรอ? ต้องส่งให้นายหญิงแน่เลยใช่ไหม? เธอเห็นแล้วจะต้องชอบแน่ๆ ไม่มีผู้หญิงคนใดจะไม่ชอบสีชมพูหรอก มีใครบ้างที่ไม่มีหัวใจสาวน้อย?”

มาร์ชไอเบาๆ และพูดว่า “คุณพูดมากเกินไป” ในความเป็นจริงเขากำลังกังวลอยู่ในใจว่าจะมอบให้มีนาได้อย่างไร?

ชาร์วีปิดปากทันที และจดจ่อกับการขับรถ

แต่มาร์ชถามอีกครั้งว่า “คุณ คุณเคยให้ของขวัญผู้หญิงหรือไม่?”

“อ๊ะ แน่นอนว่าเคย ผู้หญิงอะไร ตราบใดที่ผู้หญิงยอมรับของขวัญของผมแล้ว ก็ไม่มีคนไหนที่ผมตามจีบไม่ติด” ชาร์วีกล่าวด้วยความภาคภูมิใจเล็กน้อย

“แล้วทำไมคุณยังไม่แต่งงานล่ะ?” มาร์ชถามอย่างเย็นชาว่า

ชาร์วีไม่ได้คิดถึงคำถามนี้อย่างจริงจัง “แต่งงานเหรอ? ไม่เคยคิดมาก่อนเลย อยู่คนเดียวมันอิสระแค่ไหน เห็นชอบใครก็สามารถตามไปจีบได้ ถ้าหมดความสนใจแล้วก็เลิกกันไป ทำไมต้องปล่อยให้ตัวเองอยู่กับต้นไม้ต้นเดียวล่ะ?”

“เจ้าชู้” มาร์ชมอบให้เขาหนึ่งคำด้วยความโกรธเคือง

ชาร์วีไม่ได้สนใจ และพูดว่า “คุณชาย คุณอายุน้อยกว่าผม ทำไมความคิดของคุณถึงเก่าแก่กว่าผม คุณคงถูกนายท่านล้างสมองไปแล้วใช่ไหม ตอนนี้มันสมัยไหนแล้ว คุณไม่รู้เลยว่า ผู้หญิงข้างนอกพวกนั้นใจกว้างมากกว่าผู้ชายอย่างเราเสียอีก”

“โอ้” เมื่อได้ยินเช่นนี้ มาร์ชก็ถามอย่างไม่สบายใจเล็กน้อยว่า “ผู้หญิงที่มีเรื่องแบบนั้นก่อนแต่งงาน มักจะมีแฟนมาหลายคนแล้วใช่ไหม?”

“แน่นอนอยู่ ไม่ลองคบดู ใครจะไปรู้ว่ามันเหมาะสมกันหรือไม่ ถ้าไม่เหมาะสมกัน การแต่งงานและใช้ชีวิตทั้งชีวิตของคุณเข้าไป คงลำบากกว่านี้” ชาร์วีกล่าวด้วยประสบการณ์ว่า

มาร์ชมองออกไปนอกกระจกรถ และพูดอย่างเฉยเมยว่า “แต่งงานแล้ว ก็จะขอหย่าได้ไม่ใช่เหรอ?”

“ใช่แล้ว คุณชายของผม รู้แจ้งแล้วในที่สุด” ชาร์วีหัวเราะแล้วพูดว่า

มาร์ชโยนแล็ปท็อปสีชมพูที่อยู่ในมือเขาไปข้างหนึ่ง แล้วก็ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง

ลึกล้ำ ลึกล้ำ! ชาร์วีคิดอยู่ในใจว่า ทำไมเขาถึงชอบเล่นความลึกล้ำอยู่เสมอ มาร์ชอายุยังน้อยขนาดนี้และก็เป็นผู้ใหญ่มากกว่าเขาอีก ผู้หญิงคนใดที่อยู่กับมาร์ชต่างจะรู้สึกเบื่อหน่าย

เมื่อมองดูตอนนี้ แม้ว่านายท่านของตระกูลธวัชพลังกรจะเป็นคนจัดการเรื่องงานแต่ง และให้มาร์ชแต่งภรรยาได้หนึ่งคน คาดว่าทั้งสองคนคงจะมีปัญหาร่วมกันมากมาย

เมื่อเห็นว่าเขาก็ถือว่าเป็นญาติเหมือนกัน เชาร์วีจึงพูดอย่างกล้าหาญว่า “คุณกำลังคิดว่าจะมอบแล็ปท็อปให้นายหญิงยังไง? อันที่จริงพวกคุณก็ได้เป็นสามีภรรยาแล้ว การให้ของขวัญกับเธอก็เป็นเรื่องปกติ แค่กลับบ้านแล้วมอบให้กับเธอโดยตรง........”

“ใครบอกว่าผมจะให้เธอ?” มาร์ชปฏิเสธโดยตรง

ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรก็ตาม ชาร์วียังคงสอนเขาต่อไปว่า “คุณไม่อยากจะสูญเสียตำแหน่งที่แข็งแกร่งของคุณต่อหน้าเธอ คุณสามารถมอบให้เธอในบริษัทแอมที และก็บอกว่าบริษัทเห็นเธอทำงานอย่างหนักเพื่อการออกแบบแฟชั่น และให้แล็ปท็อปเป็นรางวัล ให้เธอวาดภาพบนซอฟต์แวร์”

มาร์ชรู้สึกว่าวิธีนี้ไม่เลว แต่เขาก็ยังพูดอย่างเฉยเมยว่า “ทำไมเวลาปกติไม่เห็นคุณมีความคิดมากมายขนาดนี้? คุณควรใช้เวลามากขึ้นกับกิจการของNX Group และบริษัทจะพัฒนาได้ดียิ่งขึ้น”

“อ๊ะ อ๊ะ” ชาร์วีพ่นลมหายใจและหยุดพูด เขาไม่ชอบสิ่งที่น่ารำคาญในพวกนี้อยู่แล้ว และมันง่ายกว่าที่จะปฏิบัติตามคำสั่ง

มาร์ชเหลือบมองแล็ปท็อปสีชมพูที่วางอยู่ข้างๆ เขาอีกครั้ง และคิดหาวิธีส่งมอบให้มีนาได้แล้ว

ทันทีที่เขาหลับตาลง เขาก็จำขึ้นได้ตอนที่อยู่ในคลับเฮาส์ในวันนั้น เมื่อเขาเหยียบแล็ปท็อปมือสองเก่าของเธอเสียหาย สายตาที่เธอจ้องมองเขา ราวกับว่าเขาได้ทำลายสมบัติอันเป็นที่รักของเธอเลยทีเดียว และเธอต้องรู้สึกเกลียดเขาอย่างยิ่งแน่นอน