บทที่ 495 ทำได้ดีมาก

ต่อมาโรซี่ไปที่ห้องพักผ่อนสอง และยังมีเรื่องอื้อฉาวกับคุณติณห์ ส่วนเธอก็ไม่รู้แล้ว

แต่มโนก็รู้แล้วว่าที่โรซี่ไปห้องพักผ่อนนั้นก็เพื่อไปจับเธอที่ไปยุ่งกับผู้ชายคนอื่น ไม่คิดว่าจะขโมยไก่ไม่ได้ ยังเสียข้าวสารในกำมืออีก

เมื่อมาร์ชฟังเธอพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความภาคภูมิใจต่อนานา

แต่เมื่อเขาคิดว่าถึงแม้ครั้งนี้นานาจะรอดพ้นมาได้ด้วยสติปัญญาของเธอเอง แต่โรซี่ผู้หญิงคนนั้นจะเก็บไว้ไม่ได้ เธอกล้าทำร้ายนานาในสถานที่แบบและในขณะที่เขายังอยู่ในที่นั้นได้ยังไง และไม่รู้คราวหน้าเธอจะใช้วิธีบ้าคลั่งอะไรทำร้ายนานาอีก!

พวกเขากลับมาถึงคฤหาสน์ริมทะเลดึกมากแล้ว และทุกคนก็เข้านอนแล้ว

นานาและเขาเบามือเบาเท้าเดินเข้าไปในห้องนอน และเห็นว่าเขาไม่พูดอะไรอีก สีหน้านิ่งเฉยราวกับว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

นานาที่อยู่ข้างๆเขาทายไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ เธอคิดว่าเขากำลังโกรธ เธอจึงกอดเขาแล้วถามว่า: “คุณสามี นายเป็นอะไรไป โกรธอยู่เหรอ? อันที่จริงพอฉันพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ ฉันอยากจะแจ้งให้นายทราบโดยเร็ว แต่ฉันไม่เห็นนายเลย และอีกอย่างฉันสามารถปกป้องตัวเองได้ ฉันก็ไม่ได้อ่อนแอจนต้องพึ่งพานายทุกอย่าง……”

มาร์ชขัดจังหวะเธอ จับใบหน้าของเธอและพูดเบาๆว่า: “นานา ฉันได้ไม่โกรธ คืนนี้เธอทำได้ดีมาก ภรรยาที่มาร์ชคนนี้เลือกไม่ธรรมดาจริงๆ แต่ฉันสาบานว่าฉันจะไม่ปล่อยให้เธอเจอเรื่องแบบนี้อีก เพราะฉันไม่ได้ปกป้องเธอให้ดี ประมาทเลินเล่อโรซี่เกินไป”

“ไม่เป็นไร ไม่ใช่ความผิดของนาย” นานายิ้มอย่างดีใจและพูดว่า “นายคือสามีของฉัน ไม่ใช่บอดี้การ์ดสักหน่อย และนายก็มีธุระของตัวเองที่ต้องไปทำ ไม่ต้องกังวลกับเรื่องนี้อีกแล้ว นายดูสิฉันไม่เป็นไร แต่กลับทำให้โรซี่ขายหน้า”

มาร์ชอดกอดเธอไม่ได้ เขาหายใจเข้าเบาๆ เกือบจะแตะโดนริมฝีปากของเธอ

อ้อมกอดของเขาอบอุ่นมาก และเส้นกล้ามเนื้อใต้เสื้อที่ปลดกระดุมของเขา ทำให้นานากลืนน้ำลายลง

เมื่อเขากำลังจะจูบริมฝีปากของเธอ ทันใดนั้นนานาก็คิดอะไรบางอย่างได้และพูดว่า: “มีอย่างหนึ่งที่นายพูดถูก อย่าประมาทเลินเล่อโรซี่เกินไป เธอเป็นถึงฆาตกรที่ฆ่าดาว และเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยถ้าเธอจะใช้กลอุบายแบบนี้จัดการฉัน ฉันคิดว่าเธอจะเป็นอันตรายต่อนายด้วย ดังนั้นนายต้องระวังตัวด้วย……”

“โอเค คุณหญิงมีนา คุณจุกจิกจู้จี้มากเกินไปแล้วนะ” เขาพูดเบา ๆ “อย่าพูดถึงชื่อของคนๆนี้อีก มันทำลายบรรยากาศของเรา และฉันจะไม่ปล่อยให้เธอมีโอกาสทำร้ายผู้อื่นอีก”

นานาพูดอ้อไป เธอไม่สามารถคาดเดาได้ว่าเขาจะทำอะไร แต่ก็ยังเตือนเขาว่า: “อย่าประมาทศัตรู ไม่ว่านายจะทำอะไร ความปลอดภัยของนายสำคัญที่สุด……”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ มาร์ชก็ปิดผนึกริมฝีปากของเธอไว้แล้ว

เธอไม่มีแรงที่จะต่อต้าน และถูกเขาโจมตีอย่างง่ายดาย นี่เป็นค่ำคืนการพัวพันอันแสนหวานอีกคืนหนึ่ง

……

เวลาตื่นนอนในยามเช้า นานา มาร์ชและอธิรับประทานอาหารเช้าด้วยกันอย่างมีความสุข

อธิพูดอย่างออดอ้อน ให้พวกเขาพาเขาไปเล่นที่ไหนสักแห่งในวันหยุดสุดสัปดาห์

นานากำลังหารือกับเขา แม้ว่าเขายังเด็ก แต่นานายังคงพยายามเคารพความคิดของเจ้าตัวน้อย ให้เขาเรียนรู้ที่จะตัดสินใจด้วยตัวเอง