บทที่ 494 สิ่งที่สกปรกและน่าขยะแขยง

คุณติณห์ที่ถูกต่อยอย่างมึนงง ลุกขึ้นจากพื้นและต้องการตอบกลับมาร์ช

มาร์ชหลบอย่างรวดเร็ว เขาไม่เห็นนานาในห้องพักผ่อน จึงพูดกับเขาอย่างเย็นชาว่า: “ตามสบาย” จากนั้นเขาก็กำลังจะออกจากห้องพักผ่อนไปตามหานานาที่อื่น

เมื่อคุณติณห์เห็นว่ามาร์ชไม่ต้องการเข้ามายุ่งอีก เขาก็ด่าขึ้นว่า: “ไอ้บ้า” เขารีบพุ่งไปทางโรซี่อีกครั้ง และกดเธอลงบนโซฟาอย่างง่ายดาย “โดนคนเล่นจนไม่เอาจะแสร้งทำอะไร เธอเข้ามายั่วยวนฉันก่อน จะเสียใจทีหลังไม่มีทาง”

แต่ทางเข้าห้องพักผ่อนนั้นเต็มไปด้วยผู้คนที่อยากเผือก แล้วชี้นิ้วชี้แนะไปที่โรซี่และคุณติณห์

“นี่ไม่ใช่ลูกสาวของตระกูลกรภัควัฒน์เหรอ มาอยู่กับลูกชายของตระกูลอธิษฐ์โภคินได้อย่างไร”

“ใช่ ไม่เหมาะสมเลย!”

“สองคนนี้น่าขายหน้าจริงๆ ไม่มีขนบธรรมเนียม ไม่มีการอบรมสั่งสอน……”

บางคนถึงกับหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูป

โรซี่อยากจะเป็นบ้า เธอต้องการปิดหน้าของเธอ “มีคนดูมากมายขนาดนี้ นายหยุดนะ!“

“งั้นฉันไปปิดประตู แล้วเรามาต่อกัน!” คุณติณห์ไม่สนใจว่าจะขายหน้าหรือไม่ เพราะอย่างไรก็ตาม ตระกูลอธิษฐ์โภคินของพวกเขาเป็นเศรษฐีที่รวยขึ้นมาฉับพลัน และพวกเขากำลังมีอารมณ์ขึ้นขีดสุด จะไปหยุดได้ไง

มาร์ชไม่สนใจชายเลวหญิงชั่วคู่นั้นกำลังทำอะไรอยู่ เขาผลักผู้คนที่อยู่รอบๆประตูออกไปเพื่อตามหานานา

นานาที่ออกมาจากห้องน้ำหลังเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว เธอเห็นมาร์ชที่รีบออกมาจากห้องพักผ่อน แล้วเรียกหยุดเขาไว้ “มาร์ช เกิดอะไรขึ้นที่นี่ ทำไมหน้าประตูถึงมีคนมากขนาดนี้?”

มาร์ชจับมือเธอ “เธอไปไหนมา ชุดนี้เธอไปเปลี่ยนที่ไหน”

เมื่อเห็นท่าทางที่กังวลใจของเขา นานายิ้มและพูดว่า: “ห้องน้ำ ห้องน้ำหญิง ฉันไม่ได้ชอบไปห้องน้ำชายนะ”

มาร์ชเห็นว่าเธอยังหัวเราะได้อยู่ เธอมองดูเธอจากบนจรวดล่าง และถามว่า: “ไม่มีใครรังแกเธอใช่ไหม”

นานาพูดอย่างอธิบายไม่ถูกว่า: “ไม่มีนิ บริกรเอาชุดราตรีสำรองมาให้ ฉันก็ไปเปลี่ยนชุดที่ห้องน้ำ และซิปของชุดนี้ยุ่งยากจริงๆ มันอยู่ด้านหลังหมด ฉันเลยพิกมือทั้งสองข้างไปด้านหลัง ใช้เวลานานกว่าจะเปลี่ยนเสร็จ ส่วนชุดราตรีที่สกปรกนั่น บริกรช่วยฉันส่งไปที่ร้านซักแห้งแล้ว”

“หันหลังไป ฉันจะดูว่าซิปของเธอดีแล้วไหม” เสียงของมาร์ชอ่อนโยนเป็นพิเศษ

นานาหันหลังด้วยรอยยิ้ม เมื่อมาร์ชเห็นว่าชุดใหม่ที่เปลี่ยนนั้นยังมีที่ที่ยังไม่ได้ซิปขึ้น ดังนั้นเขาจึงช่วยเธอดึงมันขึ้นมาและพูดว่า: “โอเค”

ในเวลานี้ลิลลี่เข้ามาแล้วพูดว่า: “โอ้พระเจ้าช่วย คุณติณห์และลูกสาวของตระกูลกรภัควัฒน์ต้องหิวขนาดไหนเนี่ย นี่คือจะแสดงหนังสิบแปดบวกมาจริงหรือ?“

“ที่ห้องพักผ่อนเกิดอะไรขึ้น?” นานาอยากรู้จนอยากจะเดินไปดู แต่ถูกมาร์ชหยุดไว้

ลิลลี่มองไปที่นานา และพูดด้วยน้ำเสียงประหลาดใจว่า: “บริกรคนนั้นล่ะ? เขาไม่ใช่บอกว่าจะพาเธอไปที่ห้องพักผ่อนนั่นเหรอ? แล้วทำไมเธอถึงไม่อยู่ในนั่น แต่กลับถูกสองคนนี้ที่น่ารังเกียจแย่งไป……”

ก่อนที่นานาจะตอบเธอ เคนท์กับกิ่งก็รีบเดินมาอย่างตื่นตระหนก

จากนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงกิ่งวิ่งเข้าไปหยุดตะคอกคุณติณห์จากนั้นก็เป็นเสียงร้องไห้ของโรซี่ และเสียงที่เคนท์กระแทกประตูจากห้องพักผ่อน

มาร์ชจูงมือนานาออกห่างจากสิ่งที่สกปรกและน่าขยะแขยงเหล่านี้