บทที่ 498 แต่หัวใจของเขาเจ็บปวดมาก

“เธอไม่ใช่คนแบบนั้น พวกนายต่างก็มีอคติกับเธอ……”

“เธอเป็นฆาตกร เธอเป็นคนฆ่าดาว!” มาร์ชตะโกนใส่เขาด้วยความโกรธ ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกใจ

ชาร์วีใช้เวลานานกว่าจะตั้งสติได้และพูดด้วยความไม่เชื่อว่า: “มันเป็นไปไม่ได้ การตายของดาวไม่เกี่ยวข้องกับโรซี่”

“ดาวเคยไปหารซี่ พอเจอโรซี่แล้วก็เกินเรื่องขึ้น” มาร์ชพูดอย่างมั่นใจ “เราพบหลักฐานสรุปแน่ชัดที่บ้านพักในชนบทของโรซี่แล้ว”

“หลักฐานอะไร?” ในที่สุดชาร์วีก็ลุกขึ้นจากพื้นและถาม

มาร์ชยืนขึ้น ตบฝุ่นบนร่างกายของเขา มองเขาอย่างเย็นชาและพูดว่า: “นายคิดว่าฉันจะบอกนายเรื่องนี้เหรอ? ถ้านายไม่เชื่อฉัน ก็ลองถามโรซี่ดูก็รู้แล้ว และที่เธอบอกจะแต่งงานกับนาย จะมีความจริงใจมากแค่ไหน นายยังไม่ตื่นอีกเหรอ?”

หลังจากที่เขาพูดจบ มาร์ชก็เดินออกจากที่พักของชาร์วีไป แม้ใบหน้าเขาจะสงบนิ่ง แต่หัวใจของเขาเจ็บปวดมาก

ในบริษัทใครจะทรยศเขา เขาไม่สนใจ แต่เฉพาะชาร์วีเท่านั้นที่ทำเรื่องแบบนี้แล้วเขายอมรับไม่ได้ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ใช่พี่น้องแท้ๆกัน แต่ความสัมพันธ์ยิ่งกว่าพี่น้อง

หลังจากที่แม่ของเขาเสียชีวิต ตระกูลธวัชพลังกรปล่อยเขาไว้ที่ต่างประเทศคนเดียว โดยอ้างว่าเป็นการรักษาอาการบาดเจ็บทางสมอง แต่ที่จริงแล้วก็ไม่ต่างจากเด็กกำพร้า

ในเวลานั้นเขาคิดว่าว่าการร่วมมือกับชาร์วีเพื่อช่วยแม่ชาร์วีหลุดพ้นจากความยากจน เขาเป็นผู้มีพระคุณที่ยิ่งใหญ่ของพวกเขา ชาร์วีติดตามเขาและทำสิ่งที่เขาสั่งทุกอย่าง

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าชีวิตในตอนนั้นโชคดีที่มีชาร์วีอยู่เคียงข้างเขา ใช้ความร่าเริงเผยแพร่มาสู่เขา ทำให้เขาไม่ถูกบดบังด้วยความเกลียดชัง

เขาเข้าไปในรถของตัวเอง โทรหาเลขาของชาร์วี ให้เลขาไปเยี่ยมบ้านของชาร์วี เพื่อที่เขาได้รับบาดเจ็บแล้ว แต่ไม่มีใครพาส่งโรงพยาบาล

อันที่จริง เขามอบหลักฐานทั้งหมดที่รวบรวมได้จากที่เกิดเหตุแรกให้กับเซทท์ และน่าจะมีข่าวในไม่ช้า

วันนี้เขาชกชาร์วีไปยกหนึ่ง และบอกเรื่องที่โรซี่ฆ่าดาวให้ชาร์วี เพราะเขาต้องการพนันดู ถ้าหากหลักฐานพวกนั้นยังไม่สามารถจับโรซี่เข้าคุกได้ บางทีชาร์วีสามารถทำให้รซี่พูดความจริงออกมา

แต่มันก็ต้องดูว่าในใจชาร์วียังเห็นเขาเป็นพี่ชายอีกไหม หรือชาร์วีถูกโรเซี่ยั่วยวนจนสามารถควบคุมเขาอย่างสมบูรณ์ งั้นเขาก็จะให้พวกเขาหายไปจากโลกนี้ตลอดกาล

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง กดหมายเลขและสั่งว่า: “จับตาดูรอบๆตระกูลกรภัควัฒน์ไว้ ถ้าโรซี่ออกมาจากตระกูลกรภัควัฒน์ ก็ให้รายงานตำแหน่งของเธอให้ฉันทราบด้วย”

อีกฝ่ายตอบรับและวางสายไป

เพื่อที่จะปกป้องนานาและครอบครัวของเขา เขาไม่สามารถวางใจโรซี่ได้อีกต่อไป

……

ทันทีที่นานมาถึงสำนักงาน เธอก็ยุ่งกับงานทั้งเช้า จนอุตส่าห์ได้พักหายใจตอนเที่ยง เธอรู้สึกปวดหลังและยืนไม่ขึ้น จนออกกำลังกายไปนิดหน่อยค่อยสบายขึ้น

เธอไม่คิดว่าภายในคืนเดียวจะมีคำสั่งซื้อจำนวนมากขนาดนี้ บรรดาคุณหญิงในงานเลี้ยงนั้นรวดเร็วมาก ตารางเวลาหนึ่งอาทิตย์ต่อจากนี้ของเธอเต็มหมด

ในเวลานี้ พนักงานแผนกต้อนรับณชาเข้ามาพร้อมช่อดอกไม้ขนาดใหญ่ และวางมันไว้บนโต๊ะของเธอ เธอยิ้มและพูดว่า: “พี่นานา มีคนส่งดอกไม้มาให้”

“ให้ฉันเหรอ?” นานามองช่อดอกไม้ขนาดใหญ่ที่สดและสง่างาม มีแจกันแก้วสีเขียวอันเป็นเอกลักษณ์อยู่ข้างใต้ เธอคิดว่าจู่ๆทำไมมาร์ชถึงส่งดอกไม้ให้เธอ วันนี้เป็นวันอะไร?

แต่ก่อนออกจากบ้านตอนเช้า เธอไม่ได้ยินเขาพูดว่าวันนี้เป็นวันพิเศษเลย

ณชาพยักหน้าและกล่าวว่า: “พี่นานา สามีของเธอโรแมนติกมาก วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานของเธอเหรอ?”

นานายิ้ม มันไม่ใช่วันครบรอบวันแต่งงาน และไม่ใช่วันเกิดของใครใน จึงถามว่า: “แน่ใจเหรอว่าส่งให้ฉัน”