บทที่ 508 แกล้งทำเป็นบ้า

ตำรวจที่กำลังเก็บเอกสารของคดีเงยหน้าขึ้นมอง เห็นว่าเป็นเขา ส่ายหัวแล้วพูดว่า: “ไม่มี ทั้งคืนเหมือนกับคนสติไม่ดี”

เซทท์ถาม: “เธอเล่นยาเหรอ”

“พวกเราตรวจแล้ว ไม่ได้ใช้ยาต้องห้าม”

เซทท์ถามอย่างอดสงสัยไม่ได้ว่า: “แล้วทำไมพวกคุณไม่สอบแล้วล่ะ จิตเธอผิดปรกติเหรอ”

ตำรวจที่ทำคดีหยิบเอกสารขึ้น บนไหล่เขาเบาๆว่า: “คนที่ทำผิดแล้วแกล้งทำเป็นบ้า เห็นบ่อยแล้ว วางใจได้ สอบนี่ก็ต้องสอบต่อแหละ ดูคืนนี้เธอต่อต้านคำให้การอย่างนี้ คนน่าจะเป็นเธอฆ่าไม่ผิดแน่นอน พวกเราไปเทียบหลักฐานก่อน ว่าไปอยู่กับเธอทั้งคืนแล้ว พวกเราก็ทนไม่ไหวแล้ว”

“ได้ คุณทำคดีผมไว้ใจ” เซทท์ชวนเพื่อนร่วมงานที่ทำคดีพูดว่า: “ทุกคนเหนื่อยมาทั้งคืนแล้ว เดี๋ยวผมเลี้ยงอาหารเช้าพวกคุณนะ”

“หัวหน้าเซทท์อย่าเกรงใจเลย” เพื่อนร่วมงานที่ทำคดีก็หัวเราะกันขึ้นมา

เซทท์กอดไหล่คนหนึ่งไว้พูดว่า: “เกรงใจกับฉันทำไม อยากกินอะไรก็บอกมาเลย”

เพื่อนร่วมงานกลุ่มนี้ก็ไม่เกรงใจล่ะ หัวเราะคึกคักออกจากสถานีตำรวจ มีคนหนึ่งถามขึ้น: “หัวหน้าเซทท์ แฟนสาวสวยๆของคุณล่ะ หลายวันมานี้ไม่เห็นเธอมารอคุณเลิกงานแล้ว”

เพื่อนร่วมงานคนอื่นก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน เซทท์รู้สึกเขินพูดว่า: “เธอกลับเมือง Dแล้ว”

“เป็นสาวเมือง Dดีนี่เอง น้ำและอากาศของที่นั่นเลี้ยงคนได้ดี” มีคนชมอันดาว่า: “คนสวยนิสัยก็เปรี้ยว เหมาะสมกับหัวเซทท์ของพวกเรามาก”

เซทท์ไม่อธิบายกับพวกเขามาก ยิ้มแล้วแตะคนนั้นเบาๆว่า: “อย่าแซวฉันมาก คุณก็รีบหาสักคนนะ ผู้กำกับบอกแล้วนะ สน.ของพวกเราไม่ใช่มีแต่ชายโสดทั้งนั้น มันไม่เป็นผลดีต่อร่างกายและจิตใจตอนทำงาน ไม่แน่อาจจะจัดงานดูตัวให้ทุกคนนะ”

เพื่อนร่วมงานชายเก็บความดีใจไว้ไม่อยู่ ทุกคนตั้งตารอ คิดไว้ว่าในงานดูตัวจะทำตัวอย่างไงดี

มีเพื่อนร่วมงานหญิงคนหนึ่งยื่นเข้ามาถามว่า: “หัวหน้าเซทท์ ฉันก็ยังโสดอยู่นะ ทำไมผู้กำกับไม่เห็นเป็นห่วงพวกเราสาวๆบ้าง ทำงานหามรุมหามค่ำทุกวัน แฟนคนก่อนของฉันก็หนีไปแล้วนะ”

เซทท์ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ให้หนุ่มโสดพวกนั้นยืนอยู่หน้าเธอ พูดว่า: “ทั้งหมดนี้ให้เธอเลือก ดูสิว่าชอบคนไหนแล้วบอกกับผู้กำกับเลย เดี๋ยวเขาจะจัดการให้”

เพื่อนร่วมงานหญิง ถุย ไปที หัวเราะพูดว่า: “พวกเขาเนี้ยะนะ ฉันไม่เอาหรอก”

พอดีกับผู้กำกับกำลังเดินเข้ามาทำงาน ได้ยินพวกเขาเอ่ยถึงตัวเองถามว่า: “มีเรื่องอะไรให้คุยกับฉันเหรอ มีคนอะไรที่พวกคุณจัดการไม่ได้ ยังต้องให้ฉันออกโรงจับคนเหรอ”

ทุกคนมีความสุข ก็หัวเราะกันขึ้นมาอีกครั้ง

เซทท์รีบพูดว่า: “ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรครับ พวกเรากำลังพูดเล่นกันอยู่”

“นี่พึ่งยุ่งเสร็จเหรอ” ผู้กำกับเคร่งขรึมเหมือนเดิม

ทุกคนรีบหยุดหัวเราะ ผู้กำกับถามอีกว่า: “คดีของดาวทีแรกเป็นอุบัติเหตุแล้วคดีฆาตกรรมสืบไปถึงไหนแล้ว”

ตำรวจที่รับผิดชอบรีบตอบกลับว่า: “ไม่ได้อะไรจากปากของผู้ต้องสงสัยเลยครับ แต่ได้ทำการพิมพ์ลายนิ้วพวกนี้ไปทำงานเปรียบเทียบแล้วครับ”

ผู้กำกับสั่งว่า: “คดีนี้ต้องให้ความใส่ใจมากๆ เพราะเกี่ยวข้องกับสองตระกูลใหญ่ของเมืองเรา คนตายคือคนของตระกูลอุตตมสุวิบูลย์ ผู้ต้องสงสัยก็เป็นคนของตระกูลตระกูลกรภัควัฒน์ นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ความหมายของข้างบนคือไม่เพียงแค่ตรวจสอบให้ชัดเจน ยังต้องขุดคุ้ยดูว่ายังมีความแค้นอะไรแอบแฝงไหม และจะเกี่ยวข้องกับเรื่องการเงินด้วยไหม”

“ครับ เข้าใจครับ” ตำรวจที่รับผิดชอบคดีนี้รีบตอบรับ

ผู้กำกับพยักหน้าว่า: “นี่พวกคุณจะเลิกงานแล้วเหรอ”

“ไม่ใช่ครับ” เซทท์รีบพูดว่า: “ทุกคนเหนื่อยมาทั้งคืนแล้ว กำลังจะไปทานอาหารเช้ากัน”