บทที่ 541 ยังจะรักผมไหม

เฮ้ย ผู้ชายนี่ปัญญาอ่อนจริงๆ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับทางเร็น แต่เป็นเพราะทัศนคติของเธอ

เพราะยังไงเธอก็ไม่มีวันชอบเร็น มาร์ชนี่หึงหวงอะไรกัน

นานากำลังอยู่ว่าจะโทรกลับให้เร็นไหม เร็นก็โทรมาอีกครั้ง

“พี่นานา ยินดีกับพี่ด้วยนะ รอให้เด็กคลอดออกมา ผมเป็นพ่อบุญธรรมดีไหม” เร็นที่อยู่ทางโน้นเริ่มพูดก่อน น้ำเสียงที่แสดงความยินดียังไงก็รู้สึกห่างเหิน

นานาพูดอย่างมีความสุข: “ได้สิ ยินดีอย่างยิ่ง”

เร็นพยายามทำให้น้ำเสียงของตัวเองฟังดูเบาสบายว่า: “ไม่พูดเยอะแล้วนะ อีกสองวันก็ฝึกจบแล้ว รอผมฝึกจบแล้วค่อยนัดเจอกับพวกคุณ......”

“เร็น คุณรอก่อน” นานาฟังน้ำเสียงของเขาเหมือนจะยังไม่รู้ว่าดาวไม่ใช่เกิดอุบัติเหตุแต่โดนทำร้าย การฝึกซ้อมครั้งนี้ของเขาตัดขาดจากโลกภายนอกจริงๆ น่าจะไม่ได้ใช้อินเทอร์เน็ตและดูข่าวเลย

พี่นานา ยังมีเรื่องอะไรอีกเหรอ

“ฝึกซ้อมเป็นไงมั้ง เหนื่อยไหม ลำบากไหม” นานาก็ยังไม่บอกกับเขาเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ ในเมื่อคุณลุคค์และภรรยาเลือกที่จะปิดบังเร็น น่าจะมีสิ่งที่พวกเขาพิจารณาอยู่

ปล่อยให้เร็นตั้งใจฝึกซ้อมการเทรนของRJให้จบ รอเขาจบการฝึกแล้วค่อยพูด

“ลำบากสิ เหนื่อยสิ” เร็นฉวยจังหวะร้องโอดครวณว่า: “เหมือนกับที่พ่อพูดถึงสมัยก่อนที่เขาเป็นทหารฝึกไม่ต่างกันเลย คิดถึงตอนแรกพ่ออยากให้ผมไปเป็นทหาร เป็นตายผมก็ไม่ยอม ครั้งนี้ก็ได้ทดลองแล้วเหมือนกับการฝึกการจัดการที่เข้มเหมือนค่ายทหาร พวกเราอยู่ที่สถานที่กักตัวทุกวันทานข้าวโต๊ะละ10คน มากันครบแล้วถึงจะลงมือทานได้ อีกอย่างก่อนทานข้าวก็ต้องร้องเพลงด้วยความพร้องเพรียง......”

เขาหาคนระบายได้แล้ว ก็เริ่มพูดระบายกับนานาไม่หยุด

นานาก็เคยได้ยินระบบการฝึกของRJมาบ้าง อยู่ต่างประเทศเวลาฝึกพนักงานก็จะยืมใช้ระบบของทหาร คิดไม่ถึงว่ามาถึงในประเทศก็ยังใช้ระบบเดิมในการฝึกอบรม ก็เป็นการฝึกร่างกายที่ดีนะ

เธอไม่พูดอะไรมากลายเป็นผู้ฟังที่ดี ให้เขาได้ระบายความทุกข์ไปประมาณครึ่งชั่ว จนกระทั่งได้ยินเสียงสั่งให้ปิดไฟ เขาก็วางสาย

นานาก็รู้สึกเหนื่อยมากแล้ว ใช้มือกุมหน้าท้องแล้ว สีหน้าดูมีความสุขล้มตัวนอนบนเตียง ไม่นานก็หลับไป

……

แป๊ปเดียว10วันก็ผ่านไปแล้ว ไม่นานก็จะเป็นวันสิ้นปี

นานาอยู่บ้านฝึกทำอาหารที่สมัยก่อนแต่ละบ้านก็ต้องเตรียมกับป้าโบว์

อธิก็ปิดเทอมฤดูหนาวแล้ว วิ่งไปทั่วบ้าน บางทีก็วิ่งเข้ามาในครัว ใช้นิ้วมือหยิบเกี้ยวไข่ที่พึ่งจะทำเสร็จใส่เข้าปาก

นานาอยากบอกเขาว่าห้ามทำอย่างนี้ แต่เขารีบวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว

ป้าโบว์หัวเราะชอบใจว่า: “เด็กๆ เป็นอย่างนี้ทั้งนั้นแหละ อย่าว่าเขา เขามีความสุขก็พอ”

นานาใช้ทัพพีตักไข่ทำแผ่นไข่ต่อ แล้วถามป้าโบว์วิธีการนวดแป้ง

สองวันก่อนมาร์ชก็ออกจากโรงพยาบาลแล้ว พักผ่อนอยู่กับบ้านไม่ได้ไปที่บริษัท

ชาร์วีให้เขาพักผ่อนรักษาตัวอยู่บ้าน และดูแลนานาที่กำลังตั้งท้องอยู่ ก็รอให้ผ่านตรุษจีนแล้วค่อยกลับไปทำงานที่บริษัท เขาก็ยอมรับโดยดี

แต่นานากลับอยากไปดูที่สตูดิโอทุกวัน แต่มาร์ชอยู่บ้าน เขาหาโอกาสออกไปที่สตูดิโอไม่ได้เลย ได้แต่หาเวลาติดต่อพูดคุยกับเพื่อนร่วมงานผ่านอินเทอร์เน็ต ทำงานผ่านอินเทอร์เน็ตเป็นหลัก

แก้วติดลายกระดาษแดงคำอวยพรที่คฤหาสน์ตั้งแต่เช้า ทั้งบ้านเต็มไปด้วยกลิ่นอายของวันตรุษจีน

สิ่งเดียวที่เธอยังวางใจไม่ได้คือที่โรงพยาบาล คือยิ้มที่ยังหาไขกระดูกที่เหมาะสมในการปลูกถ่ายไม่ได้

ผลตรวจไขกระดูกของเธอกับยิ้มออกมานานแล้ว เข้ากันไม่ได้