บทที่ 540 พักผ่อนดูแลครรภ์ดีๆ

“ต้องการ” สายตาของมาร์ชมองลึกว่า: “คุณเคยคิดไหม ว่าใครกันที่ช่วยโรซี่หนีออกจากโรงพยาบาลบ้า เธอไม่น่าจะพึ่งตัวเอง และหนีออกแล้วก็มีเงินเยอะมากพอที่จะจ้างคนมาลักพาตัวพวกเรา และตอนที่โรซี่จุดไฟ ไม่เพียงแค่อยากเผาเราสองคนตาย และยังอยากเผาคนที่เธอจ้างพวกนั้นตายไปด้วย กลัวว่าคนพวกนั้นจะมีคนรอดชีวิต แล้วจะสาวใครคนนั้นออกมา”

นานาใจหาย เห็นด้วยกับที่มาร์ชวิเคราะห์ได้ถูกต้อง คนที่คอยช่วยโรซี่อยู่ข้างหลังเป็นคนที่มีอำนาจที่แท้จริงและเป็นศัตรูที่น่ากลัวที่สุด

“ที่จะช่วยโรซี่หนีออกมาได้หรือเป็นเคนท์และภรรยา นอกจากพวกเขาแล้วยังมีใครช่วยโรซี่อีก”

มาร์ชรู้สึกว่ามันไม่ได้ง่ายขนาดนี้ ก่อนที่นานาจะโดนโรซี่ลักพาตัวไป เขาได้ให้คนไปสืบว่าเคนท์และกิ่ง มีคนที่เกี่ยวข้องทางสายเลือด หรือคนที่เกี่ยวข้องกันทางผลประโยชน์ ทุกคนทุกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพวกเขาก็ห้ามปล่อยผ่าน ต้องลากตัวคนที่ซ่อนอยู่ที่มืดออกมา

เขาไม่อยากให้นานาเป็นห่วงมากเกินไป พูดว่า: “ก็อาจจะใช่ ตอนนี้ยังไม่รู้แน่ชัด ทุกเรื่องก็ต้องระวังมากขึ้น ผมให้ปาร์คเปลี่ยนบอดี้การ์ดให้คุณสองคน สองคนก่อนหน้านั้นไม่ได้เรื่องเลย”

“นี่ก็ไม่ได้โทษพวกเขา ตอนนั้นใครก็คิดไม่ถึงว่าคนร้ายสองคนนั้นจะรุกทางหนึ่งแล้วบุกจริงอีกทาง ก็นึกว่าจะจับตัวอธิไป ฉันก็คิดแต่จะปกป้องอธิให้ปลอดภัย พวกเขาก็มัวแต่จับคนร้ายที่จะจับอธิ ใครก็ไม่คาดคิดว่าจะมีพรรคพวกของมันปะปนอยู่ในกลุ่มคนจู่โจมฉันจากด้านหลัง......”

“เอาล่ะ ผมรู้แล้ว ค่าตอบแทนที่ควรให้พวกเขาสลึงเดียวฉันก็จะไม่ให้ขาด ไม่ว่ายังไงพวกเขายังอ่อนประสบการณ์ คนที่เปลี่ยนมาในรอบนี้มีประสบการณ์เยอะ” มาร์ชพูดอย่างอ่อนโยนต่อเธอว่า: “เชื่อผมนะ สองคนที่เปลี่ยนมาให้รับรองว่าจะปกป้องคุณอย่างดี”

ตอนนี้ปาร์คได้มาบอดี้การ์ดสองคนนั้นมายืนรอที่หน้าห้องผู้ป่วยแล้ว มาร์ชจับมือข้างที่พันผ้าก๊อซไว้อย่างเบามือ จูบลงบนผ้าก๊อซพูดว่า: “กลับไปเถอะ พักผ่อนดูแลครรภ์ดีๆ ป้าโบว์คงปฏิบัติต่อคุณเหมือนราชินี”

“อืม งั้นฉันกลับบ้านนะ” นานาเดินไปถึงหน้าห้องพักผู้ป่วย แล้วหันมามองมาร์ช

ตอนเธอก้าวเท้าเดิน สองมือยกขึ้นวางไว้ที่ท้องน้อย รู้สึกมีความสุขจากลึกๆในใจ ตอนนี้กับเมื่อก่อนที่ต้องเลี้ยงอธิคนเดียวไม่เหมือนกัน มีบ้านที่อบอุ่น มีสามีคนหนึ่งที่คิดแทนเธออย่างรอบคอบ คลอดลูกคนที่สองจะไปกลัวทำไม

……

หลังจากที่นานาไปแล้ว มาร์ชนอนอยู่บนเตียงคนป่วยดีใจจนไม่สามารถอธิบายได้ อยากให้ทุกคนรู้ว่าภรรยาของเขาตั้งท้องแล้ว เขาจะเป็นพ่อคนอีกแล้ว

เขานอนไม่หลับ หยิบมือถือโทรหาทุกคนที่รู้จัก ให้ทุกคนได้รับรู้ถึงความสุขของเขา

นานากลับถึงคฤหาสน์ ป้าโบว์ก็ออกมาต้อนรับเธอ ประคองเธอเดินเข้าไป

“ป้าโบว์ ไม่เป็นไร ฉันเดินเองได้ แค่ท้อง ไม่ได้ป่วย” นานาหัวเราะสะบัดออกจากป้าโบว์ แล้วเดินเอง

ป้าโบว์เห็นที่คอและมือของเธอมีผ้าก๊อซพันไว้ ถามอย่างเป็นห่วงว่า: “นี่มันอะไรกัน ไหนว่าคุณไม่เป็นไรไง”

นานาพูดอธิบายง่ายๆว่า: “แผลโดนเล็กๆเอง ตอนที่ดูแลมาร์ช ก็ได้ให้หมอใส่ยาแล้ว”

“อ๋อ งั้นก็ดีแล้ว” ป้าโบว์พูดอย่างโมโหว่า: “คุณโรซี่นี่ก็บ้าคลั่งจริงๆ เรื่องโหดร้ายขนาดนี้ยังกล้าทำออกมาได้ โชคยังดีที่คุณและคุณชายน้อยไม่เป็นไร ก็มีคุณผู้ชายเขาบาดเจ็บ จนกว่าจะตายก็ไม่ยอมปล่อยคุณผู้ชายเลย”

“ป้าโบว์ พรุ่งนี้ฉันอยากทำซุปให้คุณมาร์ช ป้าช่วยส่งไปที่โรงพยาบาล แล้วช่วยดูแลเขาแทนฉันที ให้คนอื่นดูแลฉันก็ยังไม่วางใจ” นานารู้สึกเหนื่อยเตรียมตัวขึ้นไปพักผ่อน

ป้าโบว์ตามเธอแล้วพูดว่า: “นายหญิงรอง ช่วงนี้คุณต้องนอนบนเตียงห้ามลุกขึ้นนะ อะไรต้มซุปเรื่อวพวกนี้ก็ให้ฉันทำ คุณวางใจ ทุกวันฉันจะส่งอาหารไปให้คุณผู้ชายนะ จะต้องดูแลสุขภาพร่างกายของคุณสองคนให้ดี ๆ”

นานาหยุดเดิน กอดป้าโบว์แล้วพูดว่า: “ป้าโบว์ โชคดีที่บ้านนี้มีป้า”

ป้าโบว์ลูบหน้านานาเบา ๆ เหมือนเธอเป็นญาติของตัวเองพูดว่า: “คุณหญิงรอง คุณพักผ่อนอย่าง วางใจนะ คุณชายน้อยก็มีแก้วดูแล เขาเป็นเด็กที่พูดรู้เรื่อง”