บทที่ 539 ภรรยาผมท้องแล้วเหรอ

ขนตาของมาร์ชที่ทั้งยาวและงอนกะพริบหลายที นานารีบเช็ดน้ำตากลัวทำให้เขาตื่น

แต่เขาก็ลืมตาขึ้น ยื่นมือมาลูบน้ำบนแก้ม จ้องเธอแล้วพูดว่า: “ทำไมร้องไห้ล่ะ ผมก็ไม่เป็นอะไรนี่”

นานากลั้นน้ำตาไว้พูดเบาๆว่า: “ขอโทษนะคะ ต่อไปฉันจะไม่ทะเลาะกับคุณอีกแล้ว เพราะฉันไม่ดี คราวที่แล้วที่พูดเพราะโกรธ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันจะไม่ทิ้งคุณและลูกไว้.....”

มาร์ชจับมือเธอไว้ เช็ดน้ำตาบนหน้า หัวเราะว่า: “ผมรู้ แต่ก็โดนคุณทำจนโมโหพอสมควร”

ในตอนนี้ประตูของห้องผู้ป่วยพูดผลักเปิดเข้ามา นานารีบสูดจมูก ดึงมือตัวเองกลับ เห็นมีหมอคนหนึ่งเดินเข้ามา

นานา นึกว่าหมอมาตรวจคนไข้ ลุกขึ้นพูดว่า: “สามีดิฉันเมื่อคืนนอนหลับสบายดี คุณช่วยเขาตรวจดูก่อนนะ ดูว่าเขายังมีที่ไหนไม่ดีอีก”

หมอพูดอย่างอ่อนโยนว่า: “ผลการตรวจของคุณมาร์ชออกมาแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรมาก มีแค่ช้ำในนิดหน่อย และก็บาดแผลถูกเผาที่แผนหลังก็ไม่ถือว่าหนัก พักรักษาตัวที่บ้านสักอาทิตย์ก็ออกจากโรงพยาบาลได้”

นานารู้สึกโล่งใจทันทีพูดว่า: “งั้นก็ดีเลยค่ะ”

“รบกวนสอบถามคุณคือภรรยาคุณมาร์ช ชื่อคุณมีนาไหม” หมอมองเธอแล้วถาม

นานาพยักหน้า “ใช่ค่ะ ฉันจะอยู่ดูแลเขาดีๆที่นี่แหละ ต้องระวังอะไรบ้างไหม คุณพูดมาได้เลยค่ะ”

คุณหมอพูด: “ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น แต่คุณต้องพักผ่อนเยอะๆ”

พูดแล้วหมอก็เอาผลตรวจออกจากแฟ้มคนไข้ ส่งให้นานา

นานารับมาแล้วถามว่า: “นี่เป็นผลการตรวจของฉันเหรอคะ ฉันแค่บาดเจ็บเล็กน้อยเอง ใส่ยาแล้วบาดแผลก็ไม่รู้สึกเจ็บแล้ว”

“นี่เป็นผลการตรวจเลือดของคุณเมื่อวัน ปรากฏว่าคุณท้อง แต่อายุครรภ์ยังไม่มาก พึ่งได้ประมาณ4-5สัปดาห์ คุณยังไม่รู้เหรอ” คุณหมอถาม

นานารู้สึกมึนไปชั่วขณะ เดือนนี้ประจำเดือนมาช้าไป 1 อาทิตย์ ปรากฏว่าท้องแล้ว

“คุณหมอ นี่คือเรื่องจริงเหรอ ภรรยาผมท้องแล้วเหรอ” กลายเป็นว่ามาร์ชรู้สึกตัวก่อน ดีใจจนลุกนั่งอยู่บนเตียงคนป่วย

นานารีบไปประคองเขา “คุณอย่าตื่นเต้นเกินไป เป็นห่วงแผลบนตัวก่อน”

มาร์ชกลับดึงมือเธอไว้พูดว่า: “คนที่ควรเป็นห่วงคือคุณ ไม่ได้ยินเหรอว่าคุณหมอให้คุณพักผ่อน”

คุณหมอที่อยู่ข้างๆเห็นว่าพวกเขาสองคนรักอย่างมาก หัวเราะพูดว่า: “คุณมีนา ทางที่ดีคุณหาเวลาไปที่สูติสักรอบเพื่อทำการตรวจเช็ดอย่างละเอียด และทำสมุดบันทึกการตั้งครรภ์ และมาตรวจที่โรงพยาบาลเป็นประจำ”

“ได้ค่ะ ขอบคุณคุณหมอนะคะ” นานามองส่งหมดจากไป ก็ยังคิดว่าข่าวที่ได้รับกะทังหันเกินไป

มาร์ชมองปฏิกิริยาหน้าเธอ รอยยิ้มบนหน้าแข็งไปเลย “พวกเรามีลูกอีกแล้ว คุณไม่ดีใจเหรอ”

“ดีใจ ดีใจแน่นอน อธิมีเพื่อนแล้ว ยินดีด้วยนะคุณมาร์ชได้เป็นคุณพ่ออีกแล้ว” นานาพูดและไม่สามารถปิดบังความสุขได้ ตื่นเต้นจนจับมือเขาไว้

มาร์ชเอื้อมมือกอดเธอไว้ “และยินดีกับคุณมีนาด้วยที่จะเป็นคุณแม่อีกครั้ง แต่เมื่อกี้คุณเหมือนอึ้งไปนะ”

“ถึงแม้ว่าฉันก็อยากได้ลูกอีกคนมาตลอด แต่นี่ก็กระทั่งหันเกินไป ตอนนี้สตูดิโอห้องทำงานของฉันก็กำลังเริ่ม กลัวว่าจะดูแลไม่ไหว” นานาแค่รู้สึกว่างานและครอบครัวเป็นเรื่องสองอย่างที่ยากในเดินไปด้วยกัน