บทที่ 538 ทำตัวเองแท้ๆ

อยู่ในควันหนามาร์ชก็จับทิศทางไม่ชัด อาศัยทิศทางตอนที่เข้าไป พานานาออกจากทางประตูที่เปิดออก

วิ่งตามพวกเขาออกพร้อมยังมีลูกน้องของโรซี่คนหนึ่ง ทั้งตัวเต็มไปด้วยไฟ ยังวิ่งไปข้างหน้าอีก

ไม่มีควันหนา ที่ทำคนสำลัก นานาพึ่งเห็นว่าด้านหลังของมาร์ชก็มีไฟติดด้วย ตกใจร้อนเสียงดัง: “มาร์ช รีบถอดเสียนอกออกเร็ว”

เมื่อกี้มาร์ชห่วงแต่พานานาหนีเอาชีวิต เลยไม่รู้สึกว่าด้านหลังของตัวเองก็ติดไฟด้วย รีบผลักนานาออก ถอดเสื้อนอกออก แต่สะเก็ดไฟก็ไปติดที่กางเกงของเขา

ตอนนี้เซทท์วิ่งมาช่วยเขาดับไฟ ร้องว่า: “อย่าวิ่ง ล้มลงกลิ้งกับพื้น”

มาร์ชล้มนอนกับพื้นกลิ้งไปมาหลายรอบอย่างใจเย็น เซทท์ถือถังดับเพลิงบนรถตำรวจ พ่นให้พวกเขาไม่หยุด เขาขาวไปทั้งตัว ไฟที่หลังไฟดับได้สักที

ตอนนี้ในโกดังมีเสียงระเบิดดังไม่ขาดสาย หลังคาโดนระเบิดจนปลิว ไฟลุกโชนอย่างแรง ย้อมสีบนท้องฟ้าแดงไปทั่ว

คนที่อยู่นอกโกดังทุกคนนิ่งเงียบมองท้องฟ้าที่แดงเหมือนยามพระอาทิตย์ตกดิน ไฟลุกลามจนไม่สามารถควบคุมได้ น่าจะไม่มีคนหนีออกมาได้อีก

รถดับเพลิง รถพยาบาลเสียงดังทำลายความสงบชั่วขณะ

นานานั่งอยู่ข้างมาร์ชที่ขาวจนเหมือนสโนว์แมน เช็ดฝุ่นขาวบนใบหน้าออก เห็นตาหลับสนิท ไม่ขยับ ตกใจจนเธอร้องไห้จนสติแตกกอดเขาไว้ ร้องไห้เสียงหลง “มาร์ช มาร์ช คุณเป็นอะไร รีบลืมตาขึ้น คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม ไม่เป็นไรใช่ไหม...... ”

มาร์ชได้ยินเสียงเธอ พยายามลืมตาขึ้น พูดอย่างอ่อนเพลียว่า: “ฉันไม่มีแรงแล้ว ให้ฉันพักก่อนไม่ได้เหรอ”

นานาเช็ดน้ำตาแล้วพูดว่า: “ก็ดูคุณทำคนตกใจนะ”

หน่วยกู้ภัยล้อมอยู่ข้างคนที่วิ่งออกมาพร้อมพวกเขา แต่เสียดายคนนั้นโดนเผาตายแล้ว

เพราะไฟติดทั้งตัว แล้วคนนั้นก็วิ่งไปทางลม ยิ่งทำให้ไฟลุกแรงขึ้น ยังไม่ทันได้ล้มลงคนก็ช่วยไม่ทันแล้ว

มาร์ชมีลมไร้เรี่ยวแรงพิงอยู่ที่อ้อมกอดของนานา ยืนมือไปลูบแผลตรงคอที่โดนกรีด “คุณยังบาดเจ็บที่ไหนอีก ยังโอเคอยู่ไหม”

นานาจับที่คอตัวเอง เลือดที่ไหนออกมาก็แข็งตัวแล้ว ยิ้มแล้วพูดว่า: “ของฉันแค่แผลเล็ก คุณไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”

พูดแล้วเธอรีบหันไปเรียกหน่วยกู้ภัยที่อยู่ไม่ไกล : “รีบมาทางนี้ รีบมาดูแผลให้สามีของฉันว่าเป็นยังไง”

……

เช้าตรู่ กิ่งกำลังทานอาหารเช้ากับเคนท์

เธอเอาขนมที่พึ่งหัดทำ ใส่ไว้ในจานของเคนท์ พูดเสียงอ้อนว่า: “ลองชิมดูนะคะ ว่าชอบรสชาตินี้ไหม”

เคนท์ไม่แม้แต่เงยหน้าขึ้น ได้แต่จ้องข่าวในมือ สีหน้ายิ่งอยู่ยิ่งน่ากลัว

กิ่งรู้สึกไม่ปรกติ ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ก็เลื่อนเปิดมือถือของตัวเอง ดูหัวข้อข่าวล่าสุดข่าวหนึ่ง จนหายใจอย่างเร็วถี่

“โกดังเก็บปุ๋ยชีวภาพที่นอกเมืองระเบิดอย่างรุนแรง ตามแหล่งข่าวสืบทราบว่าเป็นฝีมือคนวางเพลิน หน่วยดับเพลิงทำงานอย่างหนักในการดับเพลิงจนกระทั่งเมื่อรุ่งสางจึงสามารถดับเพลิงได้สำเร็จ ประชาชนรอบๆบริเวณนั้นไม่ได้รับความเสียหาย เจ้าหน้าที่ค้นหาและกู้ภัยที่เกิดเหตุไฟไหม้ พบศพหลายร่างที่โดนเผาตาย มีศพผู้หญิง เป็นนักโทษชื่อโรซี่ที่หนีคดีอยู่ นอกนั้นเป็นศพผู้ชายไม่ทราบชื่อ ตามที่ทางตำรวจให้ข้อมูล เพลิงไหม้ครั้งนี้เกิดจากโรซี่นักโทษที่หนีคดีได้ลักพาตัวสามีภรรยาของ NX Group ดีที่สองสามีภรรยาแค่บาดเจ็บเล็กน้อย.....”

เคนท์เงยหน้ามองกิ่งที่ตาทั้งคู่เริ่มแดง เอาส้อมในมือเขวี้ยงออกไป ถามอย่างโกรธเคืองว่า: “ทำไมเธอกลายเป็นนักโทษหนีคดีได้ ทำไมฉันไม่รู้ว่าเธอมีความสามารถอย่างนี้ด้วย ยังกล้าลักพาตัวมาร์ชพวกเขาภายใต้สายตาของตำรวจนี่มันรนหาที่ตายเอง”