บทที่ 537 ถ้าจะไปก็ไปพร้อมกัน

ท่อนไม้ในมือชายคนนี้จริงๆแล้วเป็นท่อนเหล็ก ฟังคำสั่งแล้วตีลงไปที่หลังของมาร์ชอย่างไม่ยั้งมือ นานาเห็นมาร์ชทนไม่ไหวมีเลือดพุ่งออกจากปาก

“อย่าตี หยุดเดี๋ยวนี้ พวกคุณจะตีเขาตายเหรอ” เธอร้องไห้ห้าม

มาร์ชเงยหน้าขึ้นมองนานา ยังจะฝืนทำเป็นว่าไม่เป็นไร ยิ้มพูดกับเธอว่า: “เด็กโง่ ร้องไห้ทำไม แค่ไม่กี่คนทำอะไรไม่ได้หรอก ฉันไม่เป็นไร....”

แต่เขายังพูดไม่ทันจบ ทนไม่ไหวไอออกมาทีหนึ่ง ก็มีเลือดออกมาอีก

นานาเห็นสภาพเขา รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเจ็บปวดเหมือนโดนมีดกรีด พูดกับโรซี่ที่นั่งมองอย่างเลือดเย็นว่า: “ขอร้องเธอนะ ให้คนของเธอหยุดตีเถอะ คนที่เธอเกลียดคือฉัน ฆ่าฉันคลายความเกลียดเลยดีกว่า ปล่อยเขาเถอะ”

โรซี่ยกมือส่งสัญญาณให้คนที่ถือท่อนเหล็กหยุด เดินไปที่มาร์ชอย่างสง่างาม ใช้เท้าข้างหนึ่งเหยียบบนไหล่ของเขา พูดอย่างมีเมตตากับเขาว่า: “ไหนว่าคุณแข็งแกร่งตลอดเลยไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมตอนนี้เพราะผู้หญิงคนนี้ถึงกับคลานเหมือนหมาอย่างนี้มันคุ้มค่าเหรอ มาร์ช ฉันให้โอกาสคุณครั้งสุดท้าย เธอขอร้องฉันไม่มีประโยชน์ แค่คุณปริปากขอร้องฉัน ฉันก็จะให้คุณมีชีวิตเหลืออยู่ออกจากตรงนี้”

มาร์ชรู้สึกตลกพูดว่า: “ขอร้องคุณอะไร”

“ขอให้ฉันแต่งงานกับคุณ พูดว่าคุณจะหย่ากับอีนางคนเลวคนนี้”

“ฝันไปเถอะ” มาร์ชหัวเราะใส่เธอพูดว่า: “ดูสภาพเธอตอนนี้สิ หน้าตาฆาตกรโหดเหี้ยม นักโทษหนีคดี......ไม่มีใครเอาเธอหรอก”

โรซี่ถีบไหล่เขาอย่างแรง นั่งลงแล้วดึงผมเขาไว้ ไม่โมโหกลับหัวเราะว่า: “พี่มาร์ช ไม่เข้าใจจริงๆว่าฉันเทียบนานาไม่ได้ตรงไหน ในเมื่อพี่รักเธอขนาดนี้ งั้นฉันก็จะทำให้เธอเสียโฉมต่อหน้าพี่เลย”

เธอหัวเราะพร้อมปล่อยผมของเขา ลุกขึ้นพูดกับผู้ชายสองคนที่เฝ้าอยู่ข้างนานาว่า: “แล้วแต่พวกแกเลย ให้พวกเธอเล่นสนุกให้สมใจก่อน แล้วฉันค่อยกรีดหน้าเธอ”

“พวกแกกล้าเหรอ” มาร์ชตะโกนเสียงดัง พยายามอยากจะลุกขึ้นจากพื้น

แต่คนที่ยืนอยู่หลังเขาก็ตีลงไปทำให้เขาหมอบลงไป

ที่เฝ้านานาสองคนที่สูงคนหนึ่งเตี้ยคนหนึ่ง ก็คือสองคนที่จับเธอมา

ตอนอยู่บนรถพวกเขาก็อยากลิ้มรสของนานา ตอนนี้มีโอกาสแล้ว พวกเขาก็ทนไม่ไหวรีบพุ่งเข้าหาเธอพร้อมกัน

นานาตกใจกริ๊ดร้อง “อย่าแตะต้องฉัน ถอยไป”

มาร์ช ตาแดงก่ำทั้งคู่ เหมือนสัตว์ที่ต้องการออกจากที่คุมขังของมัน

ตอนคนที่อยู่ด้านหลังยกท่อนเหล็กขึ้นจะทุบเขาอีกครั้ง เขาพลิกตัวแล้วใช้มือจับท่อนเหล็กในมือของคนนั้น

ในตอนนี้คนที่เฝ้าอยู่หน้าประตูวิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อนพูดว่า: “แย่แล้ว ข้างนอกมีรถตำรวจหลายคันมุ่งหน้าขับมาทางโกดัง”

โรซี่และลูกน้องทุกคนตกตะลึงอึ้งไป

มาร์ชถือโอกาสหักข้อมือของคนนั้น แย่งท่องเหล็กจากมือเขา แล้วทุบไปที่หัวเขาหนึ่งที แล้วรีบวิ่งไปทางนานา

ไอ้สองคนที่จะรังแกนานายังไม่ทันได้สติ ก็โดนมาร์ชต่อยจนล้มกับพื้น

มาร์ชใช้ความรวดเร็วในการแก้มัดมือเท้าให้นานา โรซี่ได้ยินเสียงรถตำรวจอยู่ด้านนอน แล้วมองดูลูกน้องต่างหาที่หลบซ่อน รู้สึกท้อแท้หมดหวัง

เธอจ้องมองมาร์ชที่กำลังแก้มัดให้นานาอย่างเคียดแค้น หยิบถังน้ำมันที่อยู่ใกล้ขาเธอ เปิดฝาออก สาดไปทางด้านพวกเขา “มาร์ชแกกล้าแจ้งตำรวจเหรอ พวกแกสมควรตาย ให้ตายไปหมดเลย”