บทที่ 536 ต้องเชื่อฟังดีๆ

โรซี่ผู้หญิงคนนี้เป็นฆาตกร แม้กระทั่งลูกของตัวเองยังไม่เลี้ยงดูไม่สนใจ ทอดทิ้งไปเรื่อย แล้วเธอยังจะมีอะไรที่เธอทำออกมาไม่ได้

“อย่ากลัวนะ ฉันยังไม่ทำอะไรเธอหรอก” โรซี่สายตาเคร่งขรึมแล้วหัวเราะออกมาว่า: “ต้องรอมาร์ชมาก่อน ให้เขาดูว่าฉันทรมานเธอยังไง ให้เขาคุกเข่ายอมรับผิดขอโทษฉัน ให้ทำตามคำสั่งของฉัน”

พูดแล้วเธอก็หัวเราะขึ้นมาอย่างสะใจ

นานาใช้แรงดันตัวเองลุกขึ้นจากพื้น อย่างรวดเร็วก็จะหนี

โรซี่ไม่เร่งไม่รีบส่งสัญญาณให้ผู้ชายหลายคนที่หลบอยู่ในมุมมืดของโกดังจับตัวนานากลับมา นานาวิ่งไปไม่กี่ก้าวก็โดนล๊อตตัวไว้แล้ว

“จับหล่อนมัดไว้สิ” โรซี่ออกคำสั่ง

ทั้งมือและเท้าของเธอถูกมัดไว้อย่างรวดเร็ว เธอดิ้นยังไงก็ไม่มีประโยชน์ ได้แต่แหกปากตะโกน: “ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยฉันที”

ชายสองคนที่มัดเธอตกใจกับเสียงที่เธอตะโกน รีบใช้มือปิดปากเธอเอาไว้

เธอถือโอกาสกัดมือที่ยืนเข้ามาอย่างแรง กัดจนชายคนนั้นเจ็บจนร้องเสียงดัง

โรซี่เดินเข้าไปตบ นานาไปทีหนึ่ง แล้วด่าพวกผู้ชายเหล่านั้นอย่างแรง: “ไอ้ไร้ประโยชน์ ปิดปากมันไว้ทำไม หล่อนอยู่ที่นี่ร้องจนคอแตกก็ไม่มีใครได้ยินหรอก เปล่าประโยชน์”

ไอ้คนที่โดนนานากัดมือไม่กล้าร้องเจ็บอีก รีบพยักหน้าพูดอย่างมีมารยาว่า: “คุณโรซี่พูดถูก”

“ถูกเหี้ยอะไร” โรซี่ด่าคนพวกนั้นต่อ “ฉันเสียเงินมากมายจ้างพวกแก พวกแกทำสำเร็จสักเรื่องไหม แค่ผู้หญิงเลวๆคนหนึ่งยังจัดการไม่ได้ ยังมีหน้ารับเงินฉันอีก ถ้าครั้งนี้ยังทำพลาดอีก ฉันจะให้พวกแกตายพร้อมกันเลย”

ผู้ชายพวกนี้ก้มหน้านิ่ง ไม่กล้าออกเสียงอีก

นานารู้ว่าตัวเองตะโกนไปก็ไม่มีประโยชน์ มองสิ่งแวดล้อมรอบข้าง วางเต็มไปด้วยสิ่งของที่บรรจุอยู่ในกระสอบ ดูจากกระสอบแล้วเหมือนเป็นข้าวสารมากมายเป็นร้อยเมตร แต่ดูจากภายนอกก็ไม่เหมือนว่าบรรจุเป็นข้าวสาร ไม่รู้ว่าเป็นโกดังเก็บอะไร

โรซี่แสยะยิ้มมองไปทางนานา ทำตัวสบายๆถือมีดเล่มเล็กอยู่ในมือเริ่มวาดลงบนหน้าของนานา ว่า: “เดี๋ยวรอมาร์ชมาถึง ฉันจะให้เขาคุกเข่าต่อหน้าฉัน ดูว่าฉันจะคอย ๆ กรีดหน้าแกจนเละ แล้วให้พวกมันสนุกกับแก แกว่ามาร์ชมองดูอย่างข้างๆจะเป็นยังไง จะเป็นบ้าเลยไหม หรือว่าจะกราบฉันขอร้องฉัน”

นานากัดฟันไว้ จ้องหน้าเธอ หวังว่ามาร์ชอย่ามา อย่าได้ตกหลุมพรางของโรซี่

โรซี่ให้สันมีดตบหน้าเธอเบาๆ “ดื้อรั้นจัง ก็ไม่รู้ว่ามาร์ชชอบเธอตรงไหน อะไรแกก็สู้ฉันไม่ได้”

นานายังคงจ้องมองโรซี่และผู้ชายที่อยู่หลังเธอ แล้วถ่มน้ำลายใส่โรซี่

โรซี่เช็ดน้ำลายบนหน้าออก ถ้าไม่ใช่ว่าจะให้เธอเป็นเครื่องมือในการข่มขู่มาร์ชล่ะก็ จะใช้มีดแทงเข้าที่ลำคอเธอ เอาชีวิตเธอเลย

เวลานี้ด้านนอกก็มีเสียงของมาร์ชดังขึ้น “นานา นานา คุณอยู่ข้างในไหม”

พอได้ยินเสียงของมาร์ช นานาก็เริ่มตัวสั่น ความกลัวและความสยองมันครอบงำเธอ

เธอตะโกนไปทางของมาร์ชเสียงดังว่า: “มาร์ช คุณรีบไป อย่าเข้ามา”

โรซี่ใช้เท้าถีบเข้าที่เอวเธอ “แหกปากทำไม พี่มาร์ชของฉันมาแล้วก็จะไม่ไปไหนอีก”

มาร์ชเหมือนจะได้ยินเสียงของนานา รีบใช้แรงทุบประตูที่ล็อตจากด้านใน “นานา นานา คุณอยู่ข้างในใช่ไหม คุณไม่เป็นไรนะ”

นานาก็ยังอยากให้เขาไป แต่โรซี่ก็ถีบเธออีกหลายที ความเจ็บปวดตรงเอวทำให้เธออ้าปากแต่ไม่มีเสียงออกมา

โรซี่พูดกับผู้ชายที่อยู่ข้างหลังคนหนึ่งว่า: “ไปล่อมาร์ชเข้ามา การแสดงจะเริ่มขึ้นแล้ว”